thumb|Documentaire over de Ronde van Vlaanderen 1923. De Ronde van Vlaanderen, die tot een van de monumenten van de wielerklassiekers wordt gerekend, werd bij de mannen voor het eerst georganiseerd in 1913 door de sportkrant Sportwereld. Het was destijds gebruikelijk dat uitgevers van kranten en tijdschriften wielerwedstrijden organiseerden om hun uitgaven te promoten. Léon Van den Haute, stichter en sterke man achter de schermen bij Sportwereld was ook de stichter van de eerste Ronde van Vlaanderen.Léon Van den Haute is echte vader van de Ronde, nieuwsblad.be, 23 mei 2013. Later werd ten onrechte aangenomen dat journalist Karel Van Wijnendaele al van bij de start de inrichter van de Ronde was. Van Wijnendaele was de man van de marketing die vooral na de oorlog de Ronde haar legendarische uitstraling meegaf.
De Ronde van Vlaanderen was aanvankelijk, tot kort na de oorlog, vooral een Belgische wedstrijd. In de beginjaren werd de Ronde nog vaak op dezelfde dag gereden als Milaan-San Remo. De betere Italiaanse en Franse renners kozen doorgaans voor die laatste koers, waardoor de Ronde voor de oorlog slechts één niet-Belgische winnaar kende, de Zwitser Heiri Suter.
Na de Tweede Wereldoorlog begon de Ronde aan haar opmars als belangrijke internationale wedstrijd, onder meer omdat de organisatoren van een aantal koersen de Challenge Desgrange-Colombo in het leven riepen, een soort voorloper van de wereldranglijst, waarvan de Ronde deel uitmaakte.
Vanaf 2010 is de organisatie van de Ronde van Vlaanderen in handen van Flanders Classics. Zij maakt ook deel uit van de UCI World Tour.
Sinds 2004 wordt de Ronde van Vlaanderen voor vrouwen georganiseerd. De wedstrijd start en eindigt in Oudenaarde. De afstand bedraagt zo'n 150 kilometer en er moeten vijf kasseistroken en tien hellingen bedwongen worden. De wedstrijd maakte tot 2015 deel uit van de Wereldbeker en behoort sinds 2016 tot de UCI Women's World Tour.
Trofee Sinds 1995 krijgt de winnaar van de Ronde van Vlaanderen een trofee, een bronzen beeld van vier kilo, dat wordt gemaakt door de Vlaamse kunstenaar Fernand Vanderplancke. Ook de winnares bij de vrouwen ontvangt een trofee die sinds 2019, op verzoek van Jolien D'hoore, gelijk is aan die van de mannen.
Parcours thumb|De Paterberg is sinds 2012 de laatste helling op het parcours. In de eerste helft van de 20e eeuw lagen de Vlaamse wegen er vaak slecht bij, zodat een selectief parcours relatief eenvoudig uit te tekenen was. Grote delen van de wedstrijd verliepen zo vanzelf over kasseiwegen. Halverwege de eeuw werden na de grote verbindingswegen ook meer en meer lokale wegen geasfalteerd, zodat de wedstrijd steeds meer moest uitwijken naar kleinere wegen en hellingen. Omdat het steeds moeilijker was de nodige kasseistroken aan te doen, werden uiteindelijk steeds meer hellingen opgenomen in het parcours. Het zwaartepunt van de wedstrijd verplaatste zich zo steeds meer naar de Vlaamse Ardennen.
De start- en aankomstplaats wijzigden herhaaldelijk doorheen de geschiedenis. Oorspronkelijk startte de Ronde in Gent (tot 1976). Later werd de start achtereenvolgens overgeplaatst naar Sint-Niklaas (1977-1997), Brugge (1998-2016) en Antwerpen (2017-2021). In 2021 werd ten slotte beslist de start vanaf 2022 afwisselend in Antwerpen en Brugge te laten plaatsvinden. De aankomst was oorspronkelijk eveneens in of rond Gent (tot 1972) en Wetteren (1928 tot 1961). Later werd dit Meerbeke (1973-2011) en nadien Oudenaarde (sinds 2012), waar de finishlijn aan de Minderbroederstraat kwam te liggen.Ronde van Vlaanderen 2012: aankomst in Oudenaarde, géén Muur van Geraardsbergen, nieuwsblad.be, 16 september 2011.
Na een relatief vlak begin slingert het parcours zich door de Vlaamse Ardennen richting de finish. Het precieze parcours wijzigt elk jaar een klein beetje. Steeds moeten de renners zo'n twintig kilometer aan kasseistroken en zo'n vijftien à twintig hellingen overbruggen.
Van 1975 tot en met 2011 waren de Muur van Geraardsbergen en de Bosberg meestal de laatste twee hellingen die werden beklommen voor de finish. Door de overplaatsing van de finish naar Oudenaarde in 2012, verloren de Muur en de Bosberg hun rol en werden zij nog slechts sporadisch aangedaan. De Oude Kwaremont en de Paterberg werden vanaf dan driemaal beklommen in de finale.
In 2014 werd het parcours wederom aangepast. Sindsdien is de Oude Kwaremont de eerste klim van de dag. Nadien wordt een grote lus afgelegd met hellingen en kasseistroken. Na de tweede passage over de Oude Kwaremont en de eerste maal Paterberg volgen in de slotlus een reeks van zware kasseihellingen waaronder de Koppenberg, de Taaienberg en de Oude Kruisens, alvorens de Oude Kwaremont en de Paterberg een laatste keer moeten worden beklommen.
In 2017 werd de Muur van Geraardsbergen opnieuw opgenomen in het parcours, ditmaal op honderd kilometer van de finish. Deze wijziging duurde tot en met 2019. Sindsdien is de Muur niet meer in het parcours opgenomen.
In 2024 werden omwille van de veiligheid van de renners enkele kleine wijzigingen doorgevoerd. Zo wordt de aanloop naar de Koppenberg veiliger door een andere aanlooproute te kiezen na de Paterberg. Ook worden de Kortekeer en Kanarieberg uit het parcours gehaald omdat de wedstrijd hier vaak stil viel. Een andere wijziging is dat de Nieuwe Kruisberg tweemaal beklommen gaat worden.
Hellingen
Voornaamste kasseistroken Donderij Doorn Haaghoek Holleweg Huisepontweg Jagerij Kerkgate Lippenhovestraat Mariaborrestraat Paddestraat Ruitersstraat Varentstraat
Erelijst mannen Recordhouders zijn de Belgen Achiel Buysse, Eric Leman, Johan Museeuw, Tom Boonen, de Italiaan Fiorenzo Magni, de Zwitser Fabian Cancellara, de Nederlander Mathieu van der Poel en de Sloveen Tadej Pogačar met elk drie overwinningen. Magni is de enige die de Ronde drie keer op rij wist te winnen. Van der Poel is de enige die 7 edities op rij het podium wist te behalen, met drie overwinningen, drie tweede plaatsen en één derde plaats. Briek Schotte en Museeuw wisten 8 keer het podium te halen.Nú al mederecordhouder en een uniek reeksje: de straffe statistieken van Mathieu van der Poel, sporza.be, 1 april 2024.
Louison Bobet (1955), Rik Van Looy (1962), Eddy Merckx (1975), Tom Boonen (2006), Peter Sagan (2016), Mathieu van der Poel (2024) en Tadej Pogačar (2025 en 2026) zijn de enige renners die de Ronde van Vlaanderen wonnen als wereldkampioen.
Jaar Winnaar Tweede Derde1913 Pol Deman Joseph Van Daele Victor Doms1914 Marcel Buysse Henri Vanlerberghe Pierre Van de Velde 1915-1918Niet verreden in verband met de Eerste Wereldoorlog1919 Henri Vanlerberghe Lucien Buysse Jules Vanhevel1920 Jules Vanhevel Albert Dejonghe Alphonse Van Hecke1921 René Vermandel Jules Vanhevel Louis Budts1922 Leon Devos Jean Brunier Francis Pélissier1923 Heiri Suter Charles Deruyter Albert Dejonghe1924 Gerard Debaets René Vermandel Félix Sellier1925 Julien Delbecque Joseph Pe Hector Martin1926 Denis Verschueren Gustaaf Van Slembrouck Raymond De Corte1927 Gerard Debaets Gustaaf Van Slembrouck Maurice De Waele1928 Jan Mertens August Mortelmans Louis De Lannoy1929 Jef Dervaes Georges Ronsse Alfred Hamerlinck1930 Frans Bonduel Aimé Dossche Émile Joly1931 Romain Gijssels Cesar Bogaert Jean Aerts1932 Romain Gijssels Alfons Deloor Alfred Hamerlinck1933 Alfons Schepers Léon Tommies Romain Gijssels1934 Gaston Rebry Alfons Schepers Félicien Vervaecke1935 Louis Duerloo Eloi Meulenberg Corneille Leemans1936 Louis Hardiquest Edgard De Caluwé François Neuville1937 Michel D'Hooghe Hubert Deltour Louis Hardiquest1938 Edgard De Caluwé Sylvère Maes Marcel Kint1939 Karel Kaers Romain Maes Edward Vissers1940 Achiel Buysse Georges Christiaens Briek Schotte1941 Achiel Buysse Gustaaf Van Overloop Odiel Van Den Meersschaut1942 Briek Schotte Georges Claes Robert Van Eenaeme1943 Achiel Buysse Albert Sercu Camille Beeckmann1944 Rik Van Steenbergen Briek Schotte Jef Moerenhout1945 Sylvain Grysolle Albert Sercu Jef Moerenhout1946 Rik Van Steenbergen Louis Thiétard Briek Schotte1947 Emiel Faingnaert Roger Desmet Rik Renders1948 Briek Schotte Albert Ramon Marcel Rijckaert1949 Fiorenzo Magni Valère Ollivier Briek Schotte1950 Fiorenzo Magni Briek Schotte Louis Caput1951 Fiorenzo Magni Bernard Gauthier Attilio Redolfi1952 Roger Decock Loretto Petrucci Briek Schotte1953 Wim van Est Désiré Keteleer Bernard Gauthier1954 Raymond Impanis François Mahé Alfons Van den Brande1955 Louison Bobet Hugo Koblet Rik Van Steenbergen1956 Jean Forestier Stan Ockers Leon Vandaele1957 Fred De Bruyne Jef Planckaert Norbert Kerckhove1958 Germain Derycke Willy Truye Angelo Conterno1959 Rik Van Looy Frans Schoubben Gilbert Desmet I1960 Arthur Decabooter Jean Graczyk Rik Van Looy1961 Tom Simpson Nino Defilippis Jo de Haan1962 Rik Van Looy Michel Van Aerde Norbert Kerckhove1963 Noël Foré Frans Melckenbeeck Tom Simpson1964 Rudi Altig Benoni Beheyt Jo de Roo1965 Jo de Roo Ward Sels Georges Van Coningsloo1966 Ward Sels Adriano Durante Georges Vandenberghe1967 Dino Zandegu Noël Foré Eddy Merckx1968 Walter Godefroot Rudi Altig Jan Janssen1969 Eddy Merckx Felice Gimondi Marino Basso1970 Eric Leman Walter Godefroot Eddy Merckx1971 Evert Dolman Frans Kerremans Cyrille Guimard1972 Eric Leman André Dierickx Frans Verbeeck1973 Eric Leman Freddy Maertens Eddy Merckx1974 Kees Bal Frans Verbeeck Eddy Merckx1975 Eddy Merckx Frans Verbeeck Marc Demeyer1976 Walter Planckaert Francesco Moser Marc Demeyer1977 Roger De Vlaeminck Walter Godefroot Jan Raas1978 Walter Godefroot Michel Pollentier Gregor Braun1979 Jan Raas Marc Demeyer Daniel Willems1980 Michel Pollentier Francesco Moser Jan Raas1981 Hennie Kuiper Frits Pirard Jan Raas1982 René Martens Eddy Planckaert Rudy Pevenage1983 Jan Raas Ludo Peeters Marc Sergeant1984 Johan Lammerts Sean Kelly Jean-Luc Vandenbroucke1985 Eric Vanderaerden Phil Anderson Hennie Kuiper1986 Adrie van der Poel Sean Kelly Jean-Philippe Vandenbrande1987 Claude Criquielion Sean Kelly Eric Vanderaerden1988 Eddy Planckaert Phil Anderson Adrie van der Poel1989 Edwig Van Hooydonck Herman Frison Dag Otto Lauritzen1990 Moreno Argentin Rudy Dhaenens John Talen1991 Edwig Van Hooydonck Johan Museeuw Rolf Sørensen1992 Jacky Durand Thomas Wegmüller Edwig Van Hooydonck1993 Johan Museeuw Frans Maassen Dario Bottaro1994 Gianni Bugno Johan Museeuw Andrei Tchmil1995 Johan Museeuw Fabio Baldato Andrei Tchmil1996 Michele Bartoli Fabio Baldato Johan Museeuw1997 Rolf Sørensen Frédéric Moncassin Franco Ballerini1998 Johan Museeuw Stefano Zanini Andrei Tchmil1999 Peter Van Petegem Frank Vandenbroucke Johan Museeuw2000 Andrei Tchmil Dario Pieri Romāns Vainšteins2001 Gianluca Bortolami Erik Dekker Denis Zanette2002 Andrea Tafi Johan Museeuw Peter Van Petegem2003 Peter Van Petegem Frank Vandenbroucke Stuart O'Grady2004 Steffen Wesemann Leif Hoste Dave Bruylandts2005 Tom Boonen Andreas Klier Peter Van Petegem2006 Tom Boonen Leif Hoste George Hincapie2007 Alessandro Ballan Leif Hoste Luca Paolini2008 Stijn Devolder Nick Nuyens Juan Antonio Flecha2009 Stijn Devolder Heinrich Haussler Philippe Gilbert2010 Fabian Cancellara Tom Boonen Philippe Gilbert2011 Nick Nuyens Sylvain Chavanel Fabian Cancellara2012 Tom Boonen Filippo Pozzato Alessandro Ballan2013 Fabian Cancellara Peter Sagan Jürgen Roelandts2014 Fabian Cancellara Greg Van Avermaet Sep Vanmarcke2015 Alexander Kristoff Niki Terpstra Greg Van Avermaet2016 Peter Sagan Fabian Cancellara Sep Vanmarcke2017 Philippe Gilbert Greg Van Avermaet Niki Terpstra2018 Niki Terpstra Mads Pedersen Philippe Gilbert2019 Alberto Bettiol Kasper Asgreen Alexander Kristoff2020 Mathieu van der Poel Wout van Aert Alexander Kristoff2021 Kasper Asgreen Mathieu van der Poel Greg Van Avermaet2022 Mathieu van der Poel Dylan van Baarle Valentin Madouas2023 Tadej Pogačar Mathieu van der Poel Mads Pedersen2024 Mathieu van der Poel Luca Mozzato Nils Politt2025 Tadej Pogačar Mads Pedersen Mathieu van der Poel2026 Tadej Pogačar Mathieu van der Poel Remco Evenepoel Meervoudige winnaars