Publius Claudius Pulcher (van de gens Claudia) was een Romeins generaal. Hij was de zoon van de beroemde Romeinse politicus Appius Claudius Caecus. Hij was de eerste uit de Claudii familie om de bijnaam "Pulcher" ("de Schone").Scholia Bobiensia, In Clodium et Curionem 90: “Quippe antiquitus P. Claudius Appi Caeci filius primus ex isto genere Pulcher appellatus est.”
Hij was aedilis curulis in 253 v.Chr.CIL X 6838 met p. 1019 en Eph. epigr. VIII 676 p. 165 en consul in 249.Fasti Capitolini, Chronogr. Idat., Chronicon Paschale, Cassiodorus, Fest., Plin., Censorinus, de die nat. 17, 10. Als consul kreeg hij het bevel over de Romeinse vloot tijdens de Eerste Punische Oorlog. Hij verloor de Slag bij Drepana tegen de Carthagers, naar verluidt omdat hij slechte voortekenen negeerde, toen enkele kippen weigerden te eten. Volgens Suetonius en Cicero gooide Claudius hen in zee, ut biberent, quando esse nollent ("zodat zij drinken, wanneer ze niet willen eten").Cicero, De natura deorum II 7; div. I 29. II 20. 71. Livius, Periochae XIX 2, 9. Florus, I 18, 29. Eutropius, II 26, 1. Valerius Maximus, I 4, 3. VIII 1 abs. 4. Suetonius, Tiberius 2, vgl. Cassius Dio, frg. 43, 32. Hij werd teruggeroepen naar Rome en bevolen om een dictator aan te wijzen; zijn nominatie van zijn ondergeschikte Marcus Claudius Glicia werd verworpen. Hij werd veroordeeld voor incompetentie en zondigheid en kreeg een boete. Hij stierf snel daarna, mogelijk door zelfmoord.
Noten
Referentie , art. Claudius (304), in RE III.2 (1899), coll. 2857-2858. Categorie:Gens Claudia Claudius Pulcher, Publius 1 Claudius Pulcher, Publius Categorie:Persoon in de 3e eeuw v.Chr.