Macrocera frigida is een soort langpootmug (familie Keroplatidae) die voorkomt in het Palearctisch gebied. De soort werd voor het eerst beschreven door de Zweedse entomoloog Lundström in 1915.
Soorten uit het geslacht Macrocera staan bekend om hun lange, draadvormige antennes en fragiele lichaamsbouw. Specifieke morfologische kenmerken van M. frigida zijn beschreven in de originele soortbeschrijving van Lundström (1915). Nadere diagnostische kenmerken, zoals de vorm van de genitaliën, worden gebruikt voor de determinatie binnen het geslacht.
Verspreiding en habitat Macrocera frigida is aangetroffen in Noord-Europa. Exemplaren worden doorgaans gevonden in vochtige bosgebieden, waar de larven zich ontwikkelen in schimmels en rottend hout, een kenmerk dat typerend is voor veel soorten binnen de familie Keroplatidae.
Levenswijze Zoals andere Keroplatidae leven de larven waarschijnlijk saprofaag of fungivoor, waarbij zij zich voeden met schimmels of organisch materiaal. Over de specifieke ecologie van Macrocera frigida is echter weinig gepubliceerd.
Onderzoeksgeschiedenis De soort werd in 1915 door Lundström beschreven in een bijdrage over Scandinavische langpootmuggen. Nadien is de soort sporadisch gemeld in faunistische inventarisaties van dipteren in Noord- en Midden-Europa.
frigida