Meral Uslu (Emirdağ (Turkije), 10 mei 1962) is een Turks-Nederlands filmmaker (documentairemaakster, regisseuse en scenarioschrijfster).

Levensloop Meral Uslu, het oudste kind, kwam haar ouders achterna naar Nederland omgeving Haarlem; ze kwam daarbij terecht in een beschermend milieu. Vader bood via derden onderdak aan gastarbeiders (pensions en andere horecagelegenheden). Zodra de gelegenheid (rond 1980) zich voordeed, verliet ze het (groot-)ouderlijk huis om zich in Amsterdam te vestigen. Even later trok haar zus Gunay Uslu bij haar in. Meral trok als begeleid kraakster van pand naar pand. Al voor de beroepsopleiding werd ze door Hans Hylkema aangenomen als regieassistent bij diens film "Turkse aarde, Hollandse bodem" (1982). Ze maakte vervolgens zelf een filmpje en ging studeren aan de Nederlandse Filmacademie in Amsterdam, waar zij in 1988 examen deed. Tijdens haar studieperiode woonde ze in een studentenkamer aan de Lauriergracht. Het liefst wil ze activistische films (blijven) maken; hetgeen in 2022 leidde tot De blauwe familie waarop nog een film volgde over jeugdzorg.

Filmografie Enkele van haar films: Raamwerk, documentaire, 1988, portret van een prostituée, afstudeerwerk Filmacademie Milieuberichten, 1989-1990, berichten over hoe we aan een beter milieu kunnen bijdragen Dilek & Kemal, 1991, fictie over een Turks migrantenkoppel in Nederland De Fordfabriek, 1991, documentaire over het leven van de veelal Turkse werknemers van Ford Amsterdam, 10 jaar na de sluiting van deze fabriek, bekroond met J.B. Broekszprijs Hoeren, 1991, portretten in de prostitutie in Nederland, behaalde anderhalf miljoen kijkers Nieuw Amelands Peil, serie 1992/1993, tijdens 26 afleveringen reageerden de bewoners van een Waddeneiland op een geselecteerd nieuwsfeit Pornografie, van Eros tot Megabyte, 1994, een historische kijk op het verschijnsel, behaalde meer dan een miljoen kijkers Ontheemde zielen, 1995, tweedelige documentaire over allochtone patiënten en allochtone verplegers. Sodad Sodad – De terugkeer van de familie Da Silva, 1996 Berlin, klein Istanbul, documentaire, 1998 Café Chris, over de kastelein van een Jordaans café, NPS, 2000 Roos en Rana, Telefilm, met scenario door Paula van der Oest, 2001 Schaakkoning Ali, VPRO, 2002, over de 12-jarige Ali Bitalzadeh uit Hardenberg op de NK schaken; IDFA – Kids&Docs november 2002 Zwarte Tulp, 2006, voor het VPRO-programma De Toekomst over de zoektocht van de tweede generatie Turkse jongeren in Nederland Voor de tv-reportage-rubriek Urbania van de NPS bijna vijftig filmportretten van Rotterdammers Allerzielen, 2005, compilatiefilm naar aanleiding van de moord op Theo van Gogh, onderdeel "Goodbye" De kinderen van mijn vader, 2005, documentaire, autobiografisch, bekroond als beste korte documentaire met Gouden Kalf in 2005 Kruispost, 2007, documentaire met Maria Mok, bekroond met de prijzen Prix Europa en de ASN Bank Mediaprijs/Zilveren Zebra (voor radio, tv en nieuwe media) Longstay, 2009, over tbs’ers die levenslang vastzitten Mijn land, 2010 Anker en Anker, 2010, documentaire over eeneiige tweeling Wim en Hans Anker, twee Friese strafrechtadvocaten De kinderrechter, 2010, documentaire over besloten kinderzaken Vals Plat, 2010 Snackbar, 2012, dramafilm in documentaire-stijl, bekroond als beste jeugdfilm op het filmfestival van Tallinn De verdediging van Robert M., 2013, documentaire met Maria Mok (met opnieuw de advocaten Anker) Mijn kanker, 2015, ego-documentaire Post Beiroet, 2016, documentaire met Maria Mok De zaak gebroeders R., 2018, documentaire over de strafzaak tegen de broers R. De blauwe familie, 2022, documentaire met Mok, over racisme en discriminatie bij de Politie in Nederland

Prijs De Tegel (2010) voor Longstay

Persoonlijk Uslu trouwde in 1999 met journalist en programmamaker Hans Polak.Filmen in het schemergebied tussen goed en kwaad, Het eeuwige leven Hans Polak (1945-2016), artikel De Volkskrant d.d. 12 mei 2016 Uslu bediende ook de camera in de ego-documentaire Nieuwe Tieten van haar stiefdochter Sacha Polak, een kind van Polak uit zijn eerste huwelijk.

Meral Uslu is de zus van voormalig staatssecretaris Cultuur en Media Gunay Uslu en Atilay Uslu, medeoprichter van holding Corendon.Belhaj, S. (2019, 3 juni). Zussen van Corendonoprichter: 'Hij telde elke dag al zijn centjes'. NOS Nieuws.

Externe link CEM Media (filmproductiebedrijf van Maria Mok en Meral Uslu)

Categorie:Nederlands filmregisseur Categorie:Nederlands documentairemaker