Benjamin Lees (geboren: Benjamin George Lisnianskij) (Harbin, 8 januari 1924 – Glen Cove,Necrologie door Margalit Fox in het dagblad "New York Times" op 4 juni 2010Necrologie door Jerry Bowles op de internetpagina van "Sequenza 21 - The Contemporary Classical Music Community" 31 mei 2010) was een Amerikaans componist en muziekpedagoog van Russische afkomst.
Levensloop Lees emigreerde al kort naar zijn geboorte met zijn Russisch Joodse ouders in 1925 naar de Verenigde Staten en groeide op in San Francisco. Op 5-jarige leeftijd kreeg hij pianoles van de eveneens Russische pianoleraar Kiva I. Rodetsky. In 1939 verhuisde het hele gezin naar Los Angeles. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende hij in de United States Army. Na de oorlog begon met zijn studies in compositie, harmonie en muziektheorie aan de University of Southern California in Los Angeles bij onder anderen Halsey Stevens, Ernst Kanitz en Ingolf Dahl. Later studeerde hij privé bij de componist George Antheil (1949-1953). Met een studiebeurs van de Fromm Foundation en de Solomon R. Guggenheim Foundation kon hij vanaf 1953 gedurende zeven jaar in Frankrijk, Oostenrijk en Finland studeren.
In 1961 kwam hij terug in de Verenigde Staten en daar werd hij docent voor compositie aan het Peabody Institute of the Johns Hopkins University in Baltimore (1962–1964, 1966–1968). Tijdens zijn pedagogische carrière doceerde hij verder aan het Queens College in New York (1964–1966), de Manhattan School of Music (1972–1974) en de Juilliard School of Music (1976–1977) in New York.
Zijn composities werden bekroond met prijzen en onderscheidingen, zoals de Fromm Music Foundation Award voor zijn Sonate nr. 1 voor twee piano's en strijkkwartet (1953), de UNESCO Award voor zijn Strijkkwartet nr. 2 voor dat hij ook de Sir Arnold Bax Society Medal als eerste niet Britse componist ontving. Hij schreef vooral orkestmuziek (5 symfonieën, een aantal instrumentale concerten, andere orkestmuziek) en verwierp atonaliteit en het gebruik van specifieke Amerikanismen in zijn werken, maar favoriseerde traditionele compositiestructuren. Zijn muziek werd uitgevoerd door alle bekende Amerikaanse en sommige Europese orkesten (New York Philharmonic, Philadelphia Orchestra, Chicago Symphony Orchestra, het Cleveland Orchestra, Boston Symphony Orchestra, San Francisco Symphony Orchestra, Los Angeles Philharmonic, Cincinnati Symphony Orchestra, Detroit Symphony Orchestra, Pittsburg Symphony Orchestra, het Royal Philharmonic Orchestra, Londen en het Orchestre Philharmonique de Monte Carlo).
Composities Werken voor orkest Symfonieën 1953: Symfonie nr. 1 (teruggetrokken)Benjamin Lees: A Catalogue of the orchestral and Choral Music 1958: Symfonie nr. 2Muziekkritiek door Howard Taubman voor de Symfonie nr. 2 van Benjamin Lees op 9 februari 1960 in het dagblad "The New York Times" Andante mesto - Vivo - Tempo primo Scherzo Adagio 1969: Symfonie nr. 3 1985: Symfonie nr. 4 "Memorial Candles", voor mezzosopraan, viool en orkest - tekst: Nelly Sachs - première: 10 oktober 1985, Dallas, McFarlin Auditorium Visitations (Slow, Unhurried): "Someone Blew the Shofar" Manifestations (Steady Tempo): "Footsteps" Transcendence (Calm, Unhurried): "But Who Emptied Your Shoes of Sand" 1986: Symfonie nr. 5 "Kalmar Nyckel" - genomineerd voor de Grammy Award in 2003
Concerten voor instrumenten en orkest 1955: Concert nr. 1, voor piano en orkest 1958: Concert, voor viool en orkest 1963: Concert, voor hobo en orkest 1964: Concert, voor hoorn en orkest 1964: Concert, voor strijkkwartet en orkest 1966: Concert nr. 2, voor piano en orkest 1974: Etudes, voor piano en orkest 1976: Concert, voor blaaskwintet en orkest 1976: Variaties, voor piano en orkest 1982: Dubbelconcert, voor piano, cello en orkest 1983: Concert, voor koperensemble en orkest 1999: Concert, voor slagwerk en orkest 2006: Concert nr. 3, voor piano en orkest
Andere werken voor orkest 1952: Profile, voor orkest 1953: Declamations, voor piano en strijkorkest 1957: Interlude, voor strijkorkest 1957: Divertimento-Burlesca, voor kamerorkest 1959: Concertante brève 1959: Concert, voor orkest 1959: Prologue, Capriccio, and Epilogue, voor orkest 1964: Spectrum, voor orkest 1966: Concert, voor kamerorkest 1967: Silhouettes, voor orkest 1972: The Trumpet of the Swan, voor spreker en orkest - tekst: E.B. White 1974: Etudes 1975: Passacaglia, voor orkest 1979: Scarlatti Portfolio 1980: Mobiles 1984: Portrait of Rodin 1993: Borealis, voor orkest 1996: Celebration, voor orkest 1997: Constellations, voor orkest 1998: Intermezzo, voor strijkorkest
Werken voor harmonieorkest 1966: Fanfare for a Centennial, koperensemble (4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, tuba), pauken en slagwerk (3 slagwerkers) 1975: Labyrinths, voor harmonieorkest
Muziektheater Opera's Voltooid in titel aktes première libretto 1955 The Oracle 1 akte 1964 The Gilded Cage 1964, New York 1970 Medea in Corinth 1 akte 10 januari 1971, Londen, Queen Elizabeth Hall, Purcell Room van de componist naar een toneelstuk van Robinson Jeffers
Balletten Voltooid in titel aktes première libretto choreografie 1979 Scarlatti Portfolio 13 maart 1979, San Francisco, Opera House
Vocale muziek Cantates 1961: Visions of Poets, dramatische cantate voor sopran, tenor, gemengd koor en orkest - tekst: Walt Whitman
Werken voor koor 1997: The golden net, voor gemengd koor a capella - tekst: William Blake 2005: Vocalise for treble chorus The nervous family, voor driestemmig jeugdkoor en fagot - tekst: Edward Lear
Liederen 1952: Songs of the Night, voor sopraan en piano - tekst: Richard Nickson 1955: Four Songs of the Night, voor sopraan en 13 instrumenten - tekst: Richard Nickson O shade of evening A star fell in flames Fall to the night wind On eastern hills 1959: Three Songs, voor contra-alt en piano - tekst: Richard Nickson 1960: Cyprian Songs, voor bariton en piano - tekst: Richard Nickson From what green Island Wake! for the night of shadows Still is it as it was Over me like soft clouds 1977: Staves, voor sopraan en piano - tekst: Richard Nickson 1980: Paumanok, voor mezzosopraan en piano - tekst: Walt Whitman "Sea Drift" 1994: Echoes of Normandy, voor tenor, bandrecorder, orgel en orkest - tekst: Henry Wadsworth Longfellow, Richard Nickson, Louis Simpson 1998: The Golden Net, voor sopraan, alt, tenor en bas a capella
Kamermuziek 1952: Sonate, voor hoorn en piano 1952: Strijkkwartet nr. 1 1953: Sonate nr. 1, voor viool en piano 1955: Strijkkwartet nr. 2 1955: Three variables, voor hobo, klarinet, hoorn, fagot en piano 1965: Invenzione, voor viool solo 1969: Two miniatures, voor blaaskwintet 1972: Sonate nr. 2, voor viool en piano 1973: Three duos, voor dwarsfluit en klarinet 1977: Dialogue, voor cello en piano 1978: Collage, voor strijkkwartet, blaaskwintet en slagwerk 1981: Sonate, voor cello en piano 1982: Strijkkwartet nr. 3 1983: Trio nr. 1, voor viool, cello en piano 1989: Strijkkwartet nr. 4 1991: Sonate nr. 3, voor viool en piano 1994: Contours, voor viool, cello, klarinet, hoorn en piano 1998: Trio nr. 2 "Silent Voices", voor viool, cello en piano 2001: Fugue, voor hoorn, 2 trompetten, trombone, bastrombone en tuba 2001: Strijkkwartet nr. 5 2003: Tapestry, voor dwarsfluit, klarinet, cello en piano 2005: Strijkkwartet nr. 6 2008: Trio nr. 3, voor viool, cello en piano
Werken voor piano 1947: Toccata 1951: Sonate, voor twee piano's 1954: Fantasia 1956: Sonata Breve 1957: Six Ornamental Etudes 1958: Kaleidoscopes 1962: Three Preludes 1963: Piano Sonata nr. 4 1970: Odyssey 1983: Fantasy Variations 1986: Odyssey II 1992-2003: Mirrors 2003: Tableau, voor twee piano's
Bibliografie
Wolfgang Suppan, Armin Suppan: Das Neue Lexikon des Blasmusikwesens, 4. Auflage, Freiburg-Tiengen, Blasmusikverlag Schulz GmbH, 1994, Victoria Etnier Villamil, Thomas Hampson (Fwd): A singer's guide to the American art song 1870-1980, Metuchen, N.J.: Scarecrow Press, 1993, 452 p., Paul E. Bierley, William H. Rehrig: The heritage encyclopedia of band music : composers and their music, Westerville, Ohio: Integrity Press, 1991, E. Ruth Anderson: Contemporary American composers - A biographical dictionary, Second edition, Boston: G. K. Hall, 1982, 578 p., Hyung Bae Kim: The solo piano works of Benjamin Lees published from 1956 to 1976, dissertation, Peabody Conservatory of Music (Baltimore). 1981. Judith E. Carman, William K. Gaeddert, Rita M. Resch: Art-song in the United States 1801-1976 - An annotated bibliography, National Association of Teachers of Singing, Inc., 1976, 308 p. Nicolas Slonimsky: Benjamin Lees in excelsis, in: Tempo. 1975, Nr. 113, pp. 14–21. Glenn D. Bridges: Pioneers in brass, Detroit: Sherwood Publications, 1965, 113 p.
Externe links Officiële internetpagina (gearchiveerd) Interview door Bruce Duffie Biografie op de internetpagina van de muziekuitgeverij "Boosey and Hawkes"
Categorie:Amerikaans componist Categorie:Amerikaans muziekpedagoog Categorie:20e-eeuws componist Categorie:21e-eeuws componist