De geelkopbuulbuul (Pycnonotus xantholaemus) is een zangvogel uit de familie van de buulbuuls. Het is een niet-bedreigde, endemische vogelsoort in het zuiden van India.
Kenmerken De vogel is 20 cm lang. Het is een min of meer egaal olijfkleurig tot grijs gekleurde buulbuul. Kenmerkend is de meer geel gekleurde keel en ook de onderstaartdekveren en het uiteinde van de staart zijn geel. De vogel lijkt op de witbrauwbuulbuul (P. luteolus), maar die heeft een vuilwitte wenkbrauwstreep en mist het geel op de staart en keel.
Verspreiding en leefgebied De geelkopbuulbuul is endemisch in het zuiden van India, met een areaal dat zich uitstrekt tussen de Westelijke Ghats en de Oostelijke Ghats over de Deccan-hoogvlakte. De totale verspreidingsoppervlakte wordt geschat op ongeveer 355.000 km². Het leefgebied ligt tussen 300 en 1800 m boven zeeniveau in heuvelland met stenige hellingen, rotsige uitlopers en dichte ondergroei, in doornstruweel, struweeljungle of gemengd droog en vochtig loofbos. De soort verdraagt enige habitatdegradatie maar is afwezig op volkomen kale hellingen. Het is merendeels een standvogel, met enige lokale of hoogteverplaatsingen op basis van het aanbod van vruchten.
Voedsel en voortplanting De soort wordt aangetroffen in paren of kleine groepen van zes of meer vogels. Op het menu staan bessen van struiken zoals Securinega, Toddalia, Erythroxylon, Solanum, Santalum, Ziziphus, Ficus, Canthium, Phyllanthus en Lantana, aangevuld met insecten. Het broedseizoen valt samen met de zuidwestmoesson, tussen juni en augustus. De gemiddelde generatieduur wordt op 3,4 jaar geschat.
Status De wereldwijde populatieomvang is niet gekwantificeerd, maar de soort wordt beschreven als plaatselijk algemeen binnen een matig groot areaal en wordt verondersteld groter dan 10.000 volwassen individuen te tellen. De populatie wordt vermoed in lichte mate af te nemen. Belangrijkste bedreigingen zijn habitatverlies en degradatie door commerciële granietwinning, ontbossing voor brandhout, ontginning voor landbouw en intensieve begrazing van bessendragende struiken door vee. In delen van Karnataka rond Bangalore herstelt de begroeiing zich juist op heuvels waar de lokale bevolking is overgeschakeld op gas in plaats van brandhout. Klimaatverandering kan in de toekomst leiden tot verdere afname van geschikt leefgebied. De geelkopbuulbuul werd in 2024 op de Rode Lijst van de IUCN afgewaardeerd van kwetsbaar naar niet bedreigd.
Categorie:Buulbuuls Categorie:IUCN-status niet bedreigd Categorie:Endemisch dier uit India