Zecchino d'Oro ("Gouden Muntstuk") is een internationaal muziekfestival voor kinderen, uitgezonden op de Italiaanse tv-zender RAI Uno.
Dit muziekfestival wordt stilaan beschouwd als een deel van de Italiaanse traditie en het culturele erfgoed van de generaties sinds de jaren 1960. Het belang ervan wordt bevestigd door de toekenning van het label "Erfgoed voor een Cultuur van Vrede", tijdens een ceremonie georganiseerd door UNESCO Clubs en CentraUNESCO-label Erfgoed voor een cultuur van de vrede in april 2008.
De bedoeling van dit evenement is kinderliedjes te brengen en daarbij componisten aan te sporen om liederen te schrijven bestemd voor de kinderwereld.
Zoals regelmatig opgemerkt tijdens het festival zijn de prijzen en andere onderscheidingen van Zecchino d'Oro bestemd voor de auteurs en componisten van de nummers en niet voor de kinderen die ze brengen. Een uitzondering is Yumiko AshikawaYumiko Ashikawa (芦川祐美子), het enige meisje dat meedeed aan de competitie als schrijfster en uitvoerster tijdens de 40ste editie van Zecchino d'Oro in 1997.
Selectie van liedjes en solisten Elk jaar komen honderden liedjes binnen als reactie op de kennisgeving van de wedstrijd van Antoniano. Een interne commissie Antoniano houdt zich bezig met een eerste screening om de meest geschikte composities te kiezen. De geselecteerde nummers worden voorgelegd aan het oordeel van een commissie (gekozen door Antoniano), bestaande uit muzikanten, leraars, journalisten en professionals in de wereld van het kind en in het algemeen door verschillende experts die normaal omgaan met "culturele producten" voor kinderen. Op deze jury rust de taak om te luisteren naar de 100 nummers uit de eerste selectie en deze geleidelijk te verminderen tot ze een akkoord bereiken over de nummers die zullen deelnemen aan de uitzending. Tot 2011 was deze methode alleen geldig voor de selectie van de Italiaanse liederen, terwijl voor de buitenlandse liederen de selectie werd uitgevoerd door Antoniano.
De auteurs van de geselecteerde nummers geven aan Antoniano de reproductierechten van de liedjes en de helft van de inkomsten die daaruit voortvloeien.
De selectie van de kleine zangers vindt plaats in verschillende fasen, tijdens een ronde langs de grote steden van Italië. De kinderen die hieraan deelnemen moeten drie jaar zijn op het moment van de selectie en geen elf jaar geworden zijn op het tijdstip van de uitzending.
De kinderen die kandidaat zijn worden onderworpen aan een hoorzitting achter gesloten deuren, waarin ze, begeleid op de piano, een nummer zingen gekozen uit de vorige edities van de Zecchino d'Oro, vanaf de dertigste editie (1987). Zij die na deze eerste fase overblijven, nemen deel aan een bijkomende auditie die gehouden wordt tijdens een publiek optreden, waar ze hetzelfde lied zingen, met een beperkte muzikale begeleiding. De vertolkers van buitenlandse nummers worden gekozen via aparte audities.
Degenen die slagen in de lokale selecties nemen deel aan een definitieve selectie bij Antoniano in Bologna. De test bestaat uit de interpretatie van twee nummers, een melodisch en een ritmisch nummer, gekozen uit een lijst van liedjes uit de vorige edities. De commissie kan zo de zangers weerhouden die meest geschikt zijn voor de nummers die in dit stadium reeds gekozen zijn en die zullen deelnemen aan de uitzending.
Wedstrijd Tijdens de uitzending worden in totaal twaalf nummers gebracht, waaronder Italiaanse en niet-Italiaanse (vroeger waren er veertien, zeven Italiaanse en zeven buitenlandse), die strijden om diverse prijzen. Kinderen zijn alleen de vertolkers van de liedjes en zijn op geen enkele manier concurrenten, de wedstrijd wordt gehouden tussen de nummers en niet tussen zangers. De uitzending wordt gespreid over vijf avonden, waarbij de nummers ten gehore worden gebracht, verschillende prijzen worden toegekend en er wordt ook ruimte gelaten voor diverse optredens voor kinderen.
De jonge zangers worden begeleid door het Piccolo Coro "Mariele Ventre" dell'Antoniano, gedirigeerd door Sabrina Simoni, die ook de vocal coach is van de kind-solisten (zij heeft beide rollen overgenomen van Mariele Ventre na haar vroegtijdige dood in 1995). Het vocaal arrangement van de nummers wordt verzorgd door Gianfranco Fasano, die in deze rol Siro Merlo vervangt.
De hoofdprijs is de eigenlijke Zecchino d'Oro. De prijs wordt toegekend aan het eind van de laatste avond door een jury die uitsluitend bestaat uit kinderen. Elk kind kan het lied een score van zes tot tien geven. Aan het einde van de stemming is het lied dat de hoogste totale som van de scores gekregen heeft de winnaar van de Zecchino d'Oro, en deze prijs wordt toegekend aan de auteur. In 2004 werd televoting geïntroduceerd, waarvan de stemmen werden toegevoegd aan de stemmen van de jury. Dit systeem werd afgeschaft in 2007 met de introductie van Telezecchino. In het geval twee liedjes dezelfde score behalen kan men teruggrijpen naar een beslissende ronde of de prijs toekennen aan beide nummers, volgens het reglement van dat jaar. In sommige jaren konden de nummers die het minst stemmen hadden gekregen in de vorige stemrondes, de finale niet behalen en niet meestrijden om de hoofdprijs.
De zilveren Zecchino d' Argento prijs werd uitgereikt van de 18e editie (1976) tot de 50e editie (2007) tijdens twee halve finales, één gewijd aan Italiaanse liederen en één gewijd aan buitenlandse nummers. De prijs keerde terug vanaf de 56e editie. De stemprocedures zijn identiek aan deze van de Zecchino d’Oro.
De gekleurde Zecchini Colorati, rood, wit, blauw en groen, werden toegewezen van de 51ste (2008) tot de 55ste (2012) editie, een voor elke episode voorafgaand aan de finale. De modaliteiten voor de toewijzing varieerden afhankelijk van de editie, maar waren altijd gebaseerd op een jury van kinderen.
De Telezecchino-prijs wordt gegeven sinds de 50ste editie (2007) aan het lied dat het meeste stemmen heeft ontvangen van de kijkers.
De gouden plaat G d’Oro "Zuster Letizia" werd toegekend door het jongerentijdschrift Il Giornalino van de 5de (1963) tot de 48ste (2005) editie. Deze prijs werd toegekend aan het lied waarvan de tekst het best uitdrukking gaf aan de geest van vreugde, broederschap en liefde.
Personages Persoonlijkheden die bekendheid verkregen dankzij deze uitzending, zijn onder meer:
De maker en presentator van het evenement, Cino Tortorella, die in 2017 overleed. De animator en directrice van het "Piccolo Coro dell'Antoniano", Mariele Ventre, die in 1995 overleed. Het personage Mage Zurlo, de magiër Zurlo (gespeeld door Cino Tortorella tot 1972). Het poppetje Topo Gigio (ingesproken door Peppino Mazzullo tot 2006). De huidige directrice van het Piccolo Coro "Mariele Ventre", Sabrina Simoni.
Deelnemers Onder de kleine deelnemers aan Zecchino d'Oro vinden we:
Viviana Stucchi, die in de zesde editie van 1964 "Il pulcino ballerino" (Het kuikendanseresje) bracht Gian Marco Gualandi, die in 1964 het lied "Da grande voglio fare" (Ik wil grote worden) bracht, werd auteur van vele liedjes waaronder het beroemde Le tagliatelle di nonna Pina (De tagliatelle van grootmoeder Pina). Angiolina Gobbi, die in 1966 zong "Il dito in bocca" (De vinger in de mond), samen met Alessandro Ferraro, is nog steeds een dubbing actrice en stem vertolker. Walter Brugiolo, die na deelname in 1967 met Popoff een zeer populair karakter werd en als hoofdpersoon deelnam aan diverse commercials uitgezonden door Carosello en in een bijrol optrad in verschillende films. Cristina D'Avena, die in 1968 "Il valzer del moscerino" (De wals van de mug) interpreteerde en vervolgens, na een aantal jaren lid te zijn geweest van het Piccolo Coro dell'Antoniano, grote bekendheid verwierf dankzij de vele cartoon afbeeldingen van haar lied. Maria Sole Tognazzi, dochter van acteur Ugo Tognazzi, die in 1976 deelnam aan de show "Show nella foresta", werd op het podium alleen met haar naam aangekondigd, om vriendjespolitiek te voorkomen. Vandaag is ze filmregisseur. Gabriele Patriarca, die in 1993 "Il coccodrillo come fa" (De krokodil doet zo) zong, is uitgegroeid tot een bekende stem actrice in films en tekenfilms. Emily Meade vertolkte in 1997 Sottosopra en is nu een succesvolle actrice in de USA. Yumiko Ashikawa, 芦川祐美子, jongste auteur en vertolker in 1997 van het lied La pioggia (あめ). Ernesto Schinella, die in 2002 deelnam met "Il ramarro con tre erre" (Hagedis (ramarro) met drie r's), en die later beroemd werd na deelname als een jonge zangeres aan het programma "Ti lascio una canzone" en die een beetje later het programma "Volami nel cuore" presenteerde met "Pupo". Aleksej Aleksandrovič Žigalkovič, Аляксей Аляксандравіч Жыгалковіч, die in 2005 zong "Lo zio Bè" (Дзе каза рогам) heeft sindsdien het Junior Eurovisie Songfestival van 2007 gewonnen.
Verschillende van de vertolkers van Zecchino hebben we na hun deelname teruggezien in programma's zoals "Ti lascio una canzone" (Ik laat je een lied) en "Io canto" (Ik zing), met veel koppels en groepen.
De muzikanten die hebben deelgenomen aan meerdere edities zijn Luciano Beretta, Franco Fasano, Corrado Castellari, Alberto Testa, Sandro Tuminelli, Gianfranco Grottoli, Vittorio Sessa Vitali en Andrea Vaschetti. Onder de auteurs zijn bekende muziek professionals voor kinderen, zoals Riccardo Zara, Alessandra Valeri Manera en Maria Letizia Amoroso.
Vaak werden de liederen voor Zecchino gecomponeerd door bekende songwriters zoals Dodi Battaglia, Roby Facchinetti, Toto Cutugno, Pupo (zangeres), Renato Zero, Pino Daniele en Amedeo Minghi. Vermeldenswaard zijn ook de namen van beroemde componisten en tekstschrijvers, waaronder Bruno Canfora, Giorgio Calabrese, Depsa, Lucia Mannucci en Antonio Virgilio Savona van het Cetra kwartet, Mogol, Cristiano Malgioglio en Vito Pallavicini.
Ook mensen uit de wereld van het entertainment hebben meegeholpen, zoals Francesco Salvi, Lino Banfi, Castellano & Pipolo, Grazia Di Michele en Syusy Blady.
Onder de jongere auteurs moeten worden vermeld Yumiko Ashikawa (芦川祐美子, 7 jaar), Miruna Oprea (13 jaar), Ioachim Petre (13 jaar) en Lara Polli (13 jaar).
Presentatoren De maker van de uitzending, Cino Tortorella, was tot 1973 naast zijn rol als de tovenaar Zurlo ook presentator. Sinds 1988 was hij vergezeld van Maria Teresa Ruta en later door andere personen. Sinds 2009 heeft hij de presentatie moeten overlaten vanwege een lopende rechtszaak voor schadevergoeding tegen Antoniano. Sinds 2006 is Veronica Maya een stabiele aanwezigheid in de Zecchino en andere gerelateerde programma's.
Geschiedenis
De suggestie en het idee om een kinderfestival op te zetten dat gewijd zou zijn aan muziek voor kinderen is afkomstig van de presentator Cino Tortorella. Hij was reeds bekend van het jongerenprogramma Zurlo, de tovenaar van donderdag, waarin hij de rol speelde van de magiër Zurlo, toen hij werd benaderd door enkele organisators van het cultureel evenement de Triënnale van Milaan om een programma voor het onderdeel "Het Salon van het Kind" te bedenken. Tortorella dacht aan een soort van Italiaans Songfestival van San Remo voor kinderen. De uitzending werd voor het eerst in de ether gestuurd op 24 september 1959Archiefbeelden Zecchino d'Oro , presentatie .
Tortorella heeft de eerste editie van Zecchino d'Oro opgebouwd als een opeenvolging van momenten uit het verhaal van Pinocchio (soms nogal vrij geïnterpreteerd), tot aan het moment dat op de scène een boom met gouden munten groeide, en daaruit is de naam van het liedfestival ontstaan. Het liedje Brief aan Pinocchio dat begint met Lieve Pinocchio, vriend van de gelukkigste dagen, gewijd aan de beroemde houten marionet en geschreven door Mario Panzeri, heeft een buitengewoon succes gekend, zelfs buiten de zangwedstrijd, en werd later geïnterpreteerd door Johnny Dorelli.