Dit is een overzicht van alle onderdelen die gebruikt zijn in de Nederlandse versie van Te land, ter zee en in de lucht.
Achteruitrijden thumb|Rene Stokvis (TROS) bij start auto's achteruitrijden, juni 1978. Dit onderdeel gaat anders dan andere onderdelen van het programma als Tobbedansen en Hoog en droog. Het speelt zich niet af op een baan maar op een racecircuit, waarbij het de bedoeling is dat de kandidaten in auto's deelnemen aan verschillende races. Het onderdeel vond plaats van 1978 tot 1987 en keerde in 2025 terug bij SBS6 onder de titel Alle remmen los.
Veiligheidsmaatregelen Met name bij het Achteruitrijden waren veiligheidsvoorschriften van toepassing: weinig benzine in de tank, accu's zitten vast, rollbars erin en de wagens worden ook gekeurd. Een deel van de dag zitten de kandidaten op het circuit te wachten tot ze mogen starten. Toen de organisatie in de gaten kreeg dat sommige kandidaten achter de schermen bier en andere alcoholica gebruikten, werden er alcoholcontroles ingevoerd. Hierdoor is het voorgekomen dat mensen gediskwalificeerd werden en dus niet aan de start mochten komen.
Locatie Eerst werd standaard het Circuit Park Zandvoort gebruikt voor het achteruitrijden. In de eerste jaren ging het nog allemaal veilig, maar op een gegeven moment hadden de kandidaten de achteras 'omgedraaid', waardoor het differentieel andersom werkt en de auto's achteruit net zo hard gaan als ze normaal vooruit zouden gaan. Op het rechte stuk van het circuit van Zandvoort bereikten sommigen snelheden van tegen de 115 kilometer per uur. Door deze snelheden werd het te gevaarlijk. In 1980 werd er voor de laatste keer op Zandvoort gereden.
Vanaf 1981 werd uitgeweken naar het Eurocircuit in Valkenswaard. Daar reden de kandidaten vlak voor het rechte stuk door een mulle bocht en zat de snelheid er niet helemaal in. Om de spanning toch wat op te voeren is er een springschans ingebouwd bij de finish. In 2025 werd het echter niet opgenomen op een racecircuit, zoals het Circuit Park Zandvoort of het Eurucircuit in Valkenburg, maar bij Speedway Emmen. Hiervoor werd op deze baan een speciale Talpa-dag georganiseerd.
DAF / Volvo Modellen van DAF (33, 44 46, 55 en 66) en Volvo (66, 343 Variomatic) waren in een aparte klasse ondergebracht omdat hun Variomatic-overbrenging ze in staat stelde even snel achteruit als vooruit te rijden."De foto is genomen tijdens de race van de DAF's, die in een aparte klasse zijn ondergebracht, omdat ze door hun variomatic even snel vooruit als achteruit kunnen rijden.", Leeuwarder courant : hoofdblad van Friesland, Leeuwarden, 24 augustus 1979. Geraadpleegd op Delpher op 27 april 2026
Deze achteruitrijraces leidden wat betreft de DAF- en Volvo Variomatic-modellen (vele auto's werden geheel in de prak gereden) tot een zekere schaarste in onderdelen en plaatwerkdelen.
Badkuiprace Badkuiprace was een onderdeel waarbij de deelnemers moesten proberen al varend per badkuip op het water zo snel mogelijk de eindstreep te bereiken.
Naast punten voor snelheid konden deelnemers ook punten krijgen voor de originaliteit van hun vaartuig.
Blij dat ik glij Dit onderdeel is sinds 1987 onderdeel van Te land, ter zee en in de lucht. Het is in 1995 gestopt om uiteindelijk, dertien jaar later, in 2008 voor het eerst weer gedaan te worden. Dit was in Tirol.
In dit onderdeel moeten de kandidaten in een slee of iets dergelijks van een besneeuwde berg afglijden, listige bochten nemen en hindernissen overwinnen om uiteindelijk beneden de finishbel te raken.
Toen het onderdeel in 2008 na dertien jaar weer terugkeerde, was de baan aanzienlijk breder dan tot 1995 en zat er maar één bocht in, die overigens ruimer was dan voorheen.
Dit is tevens het enige onderdeel van Te land, ter zee en in de lucht dat altijd in het buitenland werd opgenomen, omdat Nederland geen bergen kent.
De aanhanger wint 'De aanhanger wint' was tussen 1995 en 1997 een onderdeel van Te land, ter zee en in de lucht.
Hierin zitten twee voertuigen aan elkaar gekoppeld. Bij een splitsing in het parcours moeten deze twee voertuigen los van elkaar verdergaan en elk een ander traject afleggen.
Dit onderdeel is 3 keer gehouden en alle 3 de afleveringen zijn gewonnen door de Emmeloorder Cees Koopman.
In 2025 is het onderdeel weer terug, in een andere vorm. Er zitten nog steeds twee voertuigen aan elkaar gekoppeld, maar er is nu geen splitsing meer. Er ligt nu een drempel in de baan waar de voertuigen overheen moeten en aan het eind van de baan is er nu een bel. De twee voertuigen moeten daar allebei aankomen en de bel luiden.
Duw 'm d'r af Dit onderdeel werd alleen in 1998 en 1999 gedaan.
De voertuigen mochten niet vooruit door middel van kettingaandrijving, maar door rolaandrijving. De bedoeling is dat de kandidaten eerst van een schans naar beneden gaan en vervolgens over een baan. Het obstakel van dit onderdeel is een zeer scherpe bocht die ergens halverwege in de baan zit. De kandidaten eindigen dan in het water waar ze dan zelfstandig nog naar de finishbel moeten varen.
Dit onderdeel stond gepland voor de comeback van het programma in 2024. Maar werd uiteindelijk toch niet gehouden.
Fiets 'm d'r in 'Fiets 'm d'r in' is sinds 1981 een onderdeel van Te land, ter zee en in de lucht.
Dit onderdeel begint op een podium en de kandidaten moeten met een fiets o.i.d. over een smalle baan rijden, die in het midden nog een stukje smaller is. Aan de overkant aangekomen moeten de kandidaten dan de bel luiden.
Sinds 2007 heeft dit onderdeel een extra regel: de kandidaten mogen het voorwiel van hun fiets niet zien, aangezien het anders te makkelijk wordt om de overkant te bereiken.
Een programma dat gelijkenissen vertoont met dit onderdeel is Red Bull Stalen Ros, dat sinds 2023 wordt uitgezonden op SBS6. De opnames hiervan worden gemaakt in de Prinsessegracht in Den Haag.
Freewheelen 'Freewheelen' (ook wel 'Dan maar de lucht in') is sinds 1984 een onderdeel van het programma.
Dit onderdeel gaat niet om de snelheid, maar om de afstand. Het gaat erom dat de kandidaten eerst via een schans naar beneden rijden en dan hun voertuig op een lange baan rijdende houden om vervolgens zo dicht mogelijk aan het einde van de baan tot stilstand te komen en dan wordt er gemeten. De kandidaten mogen bij het remmen niet de baan raken. Tevens mogen ze voor het remmen geen bestaande remmen gebruiken. Ze moeten bij het maken van hun voertuig zelf iets bedenken waarmee ze kunnen remmen. Halverwege de baan zit een houten wiebelbrug, waardoor de kandidaten voortijdig te water kunnen raken. Vallen ze via de brug of de baan het water in, is er geen meting. Om een meting te laten plaatsvinden mogen de kandidaten maximaal vijf meter van het einde van de baan verwijderd zijn. De winnaars van dit onderdeel kwamen meestal tot vlak aan de waterkant. Vanaf 2001 werd het onderdeel enkele jaren niet gedaan om in 2004 weer gespeeld te worden.
In de jaren tachtig zat er nog geen brug in de baan. Toen zat er een bocht in de baan.
In de jaren tachtig werd er naast Freewheelen ook het onderdeel 'Dan maar de lucht in' gedaan. Deze twee onderdelen werden toen in één aflevering uitgezonden. In Dan maar de lucht in moesten kandidaten in maximaal 3 minuten vanuit een kist van twee bij twee meter die op het water drijft zo hoog mogelijk zien te komen door het bouwen van een toren.
Het onderdeel is een van de oudste onderdelen van het programma: het werd in 1984 voor het eerst gehouden vanuit de siervijver in De Efteling.
In 2025 maakte het onderdeel een comeback in De Efteling.
Gein op 't plein Dit onderdeel bestaat sinds 1994.
De kandidaten starten op een schans van 4 meter hoog. Deze schans wordt gevolgd door een baan waar de kandidaten overheen moeten rijden. Op het einde moet het voertuig nog een heuveltje op en dan met behulp van een ring die boven op het voertuig gemonteerd is, over een staaf heen schuiven en die staaf glijdt dan, met voertuig eraan, naar de bel, die boven een bak water hangt.
Een uitzondering van dit spelprincipe was 1996, toen was er geen heuvel van de partij. De staaf met de bel hing boven een gat in de baan waaronder zich water van het pretpark bevond. De heuvel werd echter wel vervangen door een C-bocht, even voor de staaf.
Dit onderdeel wordt in tegenstelling tot de andere onderdelen van de zomerserie niet in het water, maar op een plein opgenomen dat voor de gelegenheid vol met zand wordt gestrooid. Daarbovenop wordt vervolgens de baan gelegd voor dit onderdeel.
Gezwalk op de balk Dit onderdeel werd alleen in 1991 (uitzending 2 augustus) gespeeld, in een aflevering gedeeld met Fiets 'm d'r in. Twee kandidaten moeten proberen met een kruiwagen over een balk boven het water de overkant te bereiken. Een deelnemer zit in de kruiwagen, de ander duwt deze over de balk. Hier hoorde ook een ronde bij waarbij het de bedoeling was om zo veel mogelijk personen in het voertuig naar de overkant te krijgen. Er gingen echter zo veel mensen in de kruiwagen dat het decor onder het gewicht bezweek.
Heen en weer thumb|Wedstrijdtraject 'Heen en weer'. De gele pijl geeft de route aan. 'Heen en weer' is sinds 1992 een onderdeel van het programma. Oorspronkelijk werd dit spel alleen in 1992 en 1993 gedaan om in 2005 weer terug te keren.
De kandidaten beginnen bovenaan op een schans van vijf meter hoog. Dan moeten de kandidaten een bocht nemen. Als ze de bocht gehaald hebben, gaan de kandidaten via een schans omhoog en vanaf dat moment rijden ze achteruit. Achteruitrijdend moeten de kandidaten dan de finishlijn bereiken. Er is geen bel die geluid moet worden, op het moment dat de finishlijn geraakt is, wordt de tijd gestopt.
Hoog en droog Sinds 1986 is dit een onderdeel van het programma.
Over water zijn twee staaldraden van ongeveer 25 meter gespannen, 70 centimeter uit elkaar. De kandidaten moeten met een voertuig balancerend proberen naar de overkant te rijden, glijden of lopen waar ze dan de finishbel moeten luiden.
In de beginjaren had Hoog en droog nog een tweede onderdeel. Hier gingen de voertuigen niet over de kabels, maar er onderlangs.
In versnelling van de helling Dit onderdeel werd geïntroduceerd in de winterspecial die werd uitgezonden op 1 januari 2026. De kandidaten rijden in een winters parcours van een helling af (zonder remmen), waarna ze op een recht stuk belanden met obstakels in de vorm van ijsschotsen en drie slalompaaltjes. Het rechte stuk eindigt met een sneeuwstorm, met vlak daarachter de bel. Als alle drie de slalompaaltjes heel worden gehouden krijgen de kandidaten een seconde tijdsaftrek.
Lol aan de katrol Dit onderdeel is alleen in 1996 gedaan. De kandidaten komen aan een zelfgemaakte kabelbaan naar beneden en deze kabelbaan moet worden losgekoppeld van de kabel, zodat hij in een gemarkeerd gebied op het water landt. Uiteindelijk varen ze dan over de finish heen en degene die dit het snelste doet, wint.
Het onderdeel werd gekenmerkt door technische problemen. Deze werden veroorzaakt door de waterspetters van de landende deelnemers waardoor het het elektronische oog dat de finishtijden moest registreren werd ontregeld.
Loop er eens in In dit onderdeel moeten de kandidaten proberen met een zelfgemaakte constructie binnen een tijdslimiet lopend een zo groot mogelijke afstand over het water af te leggen. De tijd wordt gestart en gestopt door middel van een startpistool. Zodra de tijd gestopt is, mag de kandidaat niet meer verder en wordt gekeken hoe ver hij of zij is gekomen. Degene die de grootste afstand heeft afgelegd wint. Ook wel aangeduid als: "Lopen over water" en "Water lopen".
Met glans van de schans Dit onderdeel had twee versies.
De oorspronkelijke versie had enige gelijkenis met Tobbedansen, alleen niet met bootjes. Het was de bedoeling om van een schans met een zelfgebouwd voertuig op ski's naar beneden te razen en dan de bel te raken. In de meeste gevallen hing deze bel onder water. Dit onderdeel werd opgenomen in een zwembad.