De Sint Antoniessluishoogwaterkering, voorheen Sint Antoniesluis, Sint Anthoniesluis, Sint Anthonieschutsluis en in de volksmond ook wel Sint Teunissluis, is een sluis (sluis 211) in Amsterdam-Centrum. De sluis verbindt de Zwanenburgwal met de Oudeschans. De sluis zorgt voor verversing van het water in de Amsterdamse grachten. De sluisdrempels worden wekelijks gebaggerd zodat de sluis goed blijft functioneren."Amsterdam CS – Zeeburg", Waterschap Amstel, Gooi en Vecht"
Langs de kolk ligt de straat Sint Antoniesluis en over de zuidelijke sluisdeuren ligt de brug Sint Anthoniesluis.
Door afbraak is veel van de oorspronkelijke bebouwing rond de sluis verdwenen. Nog bestaande bebouwing bestaat uit het Goslerhuisje (aangewezen als rijksmonument) aan noordoostkant, het Rembrandthuis (eveneens rijksmonument) aan zuidoostkant en het Pentagon aan zuidwestkant.
Geschiedenis De Sint Antoniessluishoogwaterkering werd aangelegd in 1602 als onderdeel van een stadsuitbreiding waarbij onder meer de Lastage, een buitendijks havengebied, bij de stad werd betrokken. Op de kaart van Pieter Bast uit 1599 is de sluis al te zien. Twee nieuwe buitensluizen werden aangelegd om het stadswater van het IJ af te schermen: een nieuwe Haarlemmersluis in het Singel aan westkant en de Sint Antoniessluishoogwaterkering aan oostkant. Die waterkering verbond de Sint Antoniesdijk (waarnaar de sluis vernoemd is) met de Jodenbreestraat en regelde de uitstroom van het rivierwater van de Amstel naar het IJ."Bestemmingsplan water", Gemeente Amsterdam, Stadsdeel Centrum, mei 2012"Bekende en onbekende namen van bruggen, sluizen", Gemeente Amsterdam, Dienst Infrastructuur Verkeer en Vervoer
Afbeeldingen
Categorie:Sluis in Amsterdam Categorie:Bouwwerk in Amsterdam-Centrum