Carlos (Antonio de Padua) Chávez y Ramírez (Popotla, 13 juni 1899 - Coyoacán, 2 augustus 1978) was een Mexicaans componist, dirigent, professor in muziek en directeur van het Orquesta Sinfónica Mexicana (later: Orquesta Sinfónica de Mexico).
Levensloop Carlos was het jongste van de zes kinderen van het echtpaar Augustin en Juvenica Chávez. Zijn vader overleed toen hij slechts vijf jaar oud was. Zo groeide hij bij zijn moeder Juvenica, directrice van de Openbare school voor jonge meisjes in Popotla, op. Zijn eerste pianoles kreeg hij van zijn broer Manuel Chávez op 9-jarige leeftijd en per brief had hij contact met Asunción Parra, die hem de basis van de muziektheorie leerde. Vanaf 1910 studeerde hij piano bij de in Mexico bekende componist Manuel Ponce.
Bij het uitbreken van de Mexicaanse Revolutie in 1910 werden alle leraressen gedwongen de stad te verlaten en zo kwam het gezin Chavez naar Veracruz Llave. Na het einde van deze revolutie gingen zij weer terug naar Mexico-Stad.
In 1915 wisselde hij van pianoleraar en ging naar Pedro Luis Ogazón, die in 1903 de muziek van Claude Debussy in Mexico introduceerde, en van wie Carlos zegt, dat hij veel voor zijn muzikale ontwikkeling gedaan heeft. Door Ogazón werd hij met de (nieuwe) harmonieleer en muziektheorie van Juan Fuentes vertrouwd gemaakt.
Zijn familie was vele malen op vakantie in Tlaxcala, Michoacán, Guanajuato, Oaxaca en andere plaatsen, waar zij in contact kwam met de sterke culturele invloeden van de indiaanse bevolking van Mexico.
In 1916 stichtte hij met collega's het culturele tijdschrift Gladios en dat was de grondslag voor zijn journalistieke carrière bij het dagblad in Mexico-Stad El Universal in 1924.
Naar de invoering van de nieuwe grondwet in Mexico werd hij de bekendste vertegenwoordiger van de nationale Mexicaanse muziek en balletten met Azteekse thema's. Zijn eerste werken werden 1920 bij de Mexicaanse uitgever Wagner y Levien gepubliceerd.
In 1922 huwde hij met de pianiste Otilia Ortiz en de huwelijksreis ging naar Europa. Deze reis was tegelijkertijd een promotiereis voor zijn eigen muziek en zo kwam het, dat bij de Berlijnse uitgever Bote & Bock de Tweede pianosonate uitgegeven werd. In Parijs sloot hij vriendschap met Paul Dukas, die hem aanmoedigde om zichzelf, net als Manuel de Falla in Spanje, Béla Bartók en Zoltán Kodály in Hongarije, op de oorspronkelijke Mexicaanse folklore en muzikale geschiedenis te concentreren.
Terug in Mexico organiseerde hij concerten met hedendaagse muziek aan de Escuela Preparatoria Nacional en gaf hij bekendheid aan verschillende werken, die niet eerder in Mexico werden uitgevoerd. Zo kwamen werken van Béla Bartók, Arthur Honegger, Darius Milhaud, Francis Poulenc, Erik Satie, Arnold Schönberg, Igor Stravinski en Edgar Varèse, alsook zijn eigen werk op het podium.
Na verschillende vakanties in de Verenigde Staten maakte hij in 1926 een langere reis tot 1928, samen met de Mexicaanse schilder Rufino Tamayo, met wie hij een flat in Greenwich Village bewoonde. Hij sloot spoedig vriendschap met Aaron Copland en Edgar Varèse, die hem met bekende mensen uit de muziekwereld bekendmaakten. In het gevolg kreeg zijn muziek lovende kritieken in de pers en hij werd langzamerhand een veelgevraagd componist.
Na zijn terugkeer naar Mexico werd hij directeur van het Orquesta Sinfónica Mexicana, het eerste beroepsorkest in het land, dat uit een muzikale workshop van muzikanten ontstaan is. Later werd het orkest hernoemd tot Orquesta Sinfónica de México en Chávez bereisde met het orkest het hele land.
In 1928 werd hij directeur van het Conservatorio Nacional de Música en bleef in deze functie voor zes jaar aan. Eveneens was hij daar professor voor compositie.
In 1938 deed hij een hele concertreeks met het NBC Radio Symphony Orchestra, nadat Arturo Toscanini het orkest niet meer dirigeerde. In 1940 volgde een reeks met concerten in het Museum of Modern Arts in New York.
Van 1947 tot 1952 was hij directeur general van het Instituto Nacional de Bellas Artes. In 1947 stichtte hij het Orquesta Sinfónica Nácional de opvolger van het Orquesta Sinfónica de México.
Composities Werken voor orkest Symfonieën 1918 Sinfonía, voor orkest 1933 Sinfonía de Antígona (symfonie no. 1) 1935 Sinfonía índia (symfonie no. 2) 1951 Sinfonía no. 3 Introduzione: Andante morderato Allegro Scherzo Finale: Molto lento 1953 Sinfonía no. 4 - Sinfonía romántica 1953 Symfonie no. 5, voor strijkorkest Allegro molto moderato Molto lento Finale: Allegro con brio 1961 Symfonie no. 6, voor orkest Allegro energico Adagio molto cantabile Passacaglia: con anima
Concerten voor instrumenten en orkest 1937 Concerto, voor vier hoorns en orkest 1938 Concerto, voor piano en orkest 1948 Concerto, voor viool en orkest 1965 Soli III, voor fagot, trompet, altviool, pauken en orkest 1975 Concierto, voor cello en orkest 1976 Concerto, voor trombone en orkest
Andere werken voor orkest 1926 Symfonische suite uit het ballet "Los cuatro soles", voor orkest Danza del hombre Barco hacia el trópico: Danza agil, Tango y Danza General El trópico: Huapango y Zandunga Danza de los hombres y las máquinas 1926 Suite de Caballos de vapor 1933 Cantos de México para orquesta mexicana 1943 Saraband for Strings 1943 Suite sinfónica de La hija Cólquide Preludio Encantamiento Zarabanda Pean Postludio 1947 Toccato, voor orkest 1953 Baile cuadro sinfónica 1964 Resonancias, voor orkest 1967 Elatio 1969 Clio, Symphonic Ode 1969 Discovery 1971 Initium 1973 Paisajes mexicanos, Variaciones sinfónicas Lentamente Lento 1973 Sonate
Werken voor banda (harmonieorkest en fanfare) 1935 Chapultepec - Three Famous Mexican Pieces for Band 1974 Mañanas mexicanas 1974 Tzintzuntzan - Symphonic Variations for Band 1976 Zandunga Serenade
Cantates 1956 Prometheus Bound, cantate
Muziektheater Opera's Voltooid in titel aktes première libretto 1953 Panfilo and Lauretta; ook bekend als: Love Propitiated en The Visitors 3 aktes 9 mei 1957, New York, Columbia-universiteit Chester Kallman; Spaanse vertaling: Noël Lindsay en Eduardo Hernández Moncada
Balletten Voltooid in titel aktes première libretto choreografie 1921 El fuego nuevo 14 januari 1930, Mexico-Stad, Teatro Arbeau (concertant) naar een Azteken-legende 1925 Los cuatro soles 22 juli 1930, Mexico-Stad, Teatro Iris (concertant); 30 april 1951, Mexico-Stad, Palacio de Bellas Artes (toneelversie) naar een Azteken-legende 1926 Caballos de vapor 4 aktes 28 november 1926, New York, Aeolian Hall (concertant - uitsluitend 4e deel); 4 december 1931, Mexico-Stad, Teatro Arbeau (concertant - het hele werk); 31 maart 1932, Philadelphia (Pennsylvania), Philadelphia Grand Opera Company (toneelversie) 1943 La hija de Cólquide; ook bekend als: Dark Meadow 9 taferelen 23 januari 1946, New York, Plymouth Theatre Martha Graham 1968 Pirámide 4 aktes
Toneelmuziek 1947 Tocata para orquesta, incidentele muziek tot Don Quixote van Miguel de Cervantes Saavedra
Werken voor koor 1916 Himno "En elogio de la espada" 1923 Imagen mexicana 1934 Llamadas sinfonía proletaria voor koor en orkest 1934 El sol - corrido mexicano 1942 A! Freedome 1946 Canto a la tierra 1951 Happy Birthday 1968 Fragmento 1974 Epistle 1974 NOKWIC 1972 Nonantzin 1939 La Paloma azul 1974 A Pastoral 1974 Rarely 1943 Three Nocturnes 1932 Tierra mojada 1942 Tree of Sorrow/Arbolucu, te sequeste 1974 The Waning Moon 1942 A Woman Is a Worthy Thing
Werken voor slagwerk 1942 Toccata para instrumentos de Percusion 1964 Tambuco voor zes slagwerkers
Publicaties Pierre Boulez, Pauta 5:49-52 N20 1986 El dodecafonismo en Mexico, Pauta 439-43 N16 1985
Bibliografie Arístides Incháustegui, Blanca Delgado Malagón: Indice Onomastico, in: Vida musical en Santo Domingo (1940-1965), Banco de Reservas, Publicación Especial, Editora Corripio, C. por A. Santo Domingo, D. N., 1998. 529 p., Robert L. Parker: Carlos Chavez. New York. Garland Publishing. 1998. Robert L. Parker: Carlos Chavez's orchestral tribute to the discovery of San Francisco Bay, Latin American Music Review/revista de Musica Latinoamericana 15:177-88 N2 1994 Robert L. Parker: Carlos Chavez's Opus Ultimum - The unfinished cello concerto, American Music 11:473-87 N4 1993 Robert L. Parker: Carlos Chavez's phantom harp concerto, American Music 10:203-16 N2 1992 Robert L. Parker: A recurring melodic cell in the music of Carlos Chavez, Latin American Music Review/revista de Musica Latinoamericana 12:160-72 N2 1991 Robert L. Parker: Copland and Chavez : Brothers-in-Arms, American Music, 05-4, 1987, p. 433-444 Robert L. Parker: Un estudio sobre la persistencia de Carlos Chavez en el ballet, Heterofonia 19:20-26 N3 1986 Robert L. Parker: Clare Booth Luce, Carlos Chavez, and Sinfonia No. 3, Latin American Music Review, 5, no. 1 (1984): 48-65. Robert L. Parker: Carlos Chavez y la musica para el cine, Heterofonia 17:13-27 N84 1984 Robert L. Parker: Carlos Chavez : Mexico's modern-day Orpheus, Boston, Mass.: Twaync 1983. 166 S. José Antonio Alcaraz: Carlos Chávez, un constante renacer. México. D.F: Instituto Nacional de Bellas Artes, Centro Nacional de Investigación, Documentación e Información Musical. 1996. Otto Karolyi: Modern American music from Charles Ives to the minimalists, London: Cygnus Arts, 1996, 143 p. Miguel Fischer, Martha Furman Schleifer, John M. Furman: Latin American classical composers - A biographical dictionary, Lanham, Md: Scarecrow Press, Inc., 1996, 407 p., Stewart Gordon: Spanish, Portuguese, and Latin Keyboard Music in the Twentieth Century, in: A History of Keyboard Literature. Music for the Piano and its Forerunners, New York: Schirmer Books, 1996, 566 p., Louis Ouzer photo gallery, Instrumentalist: 51:90 Sep 1996 J. Walker: Chavez chamber music for oboe, Journal of the International Double Reed Society: N23:77-82 1995 C.A. Hess: El salon Mexico : Chavez, Copland, and American music, Sonneck Society For American Music Bulletin: 21:1+ N2 1995 D.R. Conklin: Carlos Chavez and musical nationalism in Mexico, Percussive Notes 32:72-5 N6 1994 J. McIntyre: Twentieth-century Latin American choral music - An introductory survey, Choral Journal 33:27-36 N10 1993 Edith Borroff, J. Bunker Clark: American opera : a checklist (Detroit Studies in Music Bibliography), Detroit: Harmonie Park Press, 1992, 334 p., Hanns-Werner Heister, Walter-Wolfgang Sparrer: Komponisten der Gegenwart, Edition Text & Kritik, München, 1992, C. Meierovich: Especulacion y verdad : novedad historica en la biografia mas temprana de Carlos Chavez, Latin American Music Review/revista de Musica Latinoamericana 13:114-23 N1 1992 C. Meierovich: Genesis y evolucion de la Orquesta Sinfonica de Mexico bajo la direccion de Carlos Chavez, una aproximacion documental, Heterofonia 16:4-24 N80 1983 Franco Rossi, Michele Girardi: Il teatro la Fenici : chronologia degli spettacoli 1938-1991, Venezia: Albrizzi Editore, 1992, 650 p., Wilfred Howard Mellers: Percussion in the new-old world, Musical Times, 133:445-7 Sep 1992 Wolfgang Suppan, Armin Suppan: Das Neue Lexikon des Blasmusikwesens, 4. Auflage, Freiburg-Tiengen, Blasmusikverlag Schulz GmbH, 1994, Paul E. Bierley, William H. Rehrig: The heritage encyclopedia of band music : composers and their music, Westerville, Ohio: Integrity Press, 1991, Simon Tapia Colman: Musica y musicos en Mexico, Mexico City: Panorama Editorial, 1991, 260 p. Lewis B. Hilton: Carlos Chavez' curriculum for teaching orchestral conducting, Missouri Journal of Research in Music Education N27:50-60 1990 Leonora Saavedra: Los escritos periodisticos de Carlos Chavez : una fuente para la historia de la musica en Mexico, Inter-American Music Review 10:77-91 N2 1989 Yolanda Moreno Rivas: Rostros del nacionalismo en la musica mexicana : un ensayo de interpretacion, Mexico: Fondo de Cultura Economica, 1989, 257 p. J. Orbon: Las sinfonias de Carlos Chavez, Pauta 6:63-73 N21 1987