miniatuur|rechts|Dorpswapen van Scheveningen Het wapen van Scheveningen is een dorpswapen dat op 23 maart 1984 in raadsvoorstel 136 door de gemeenteraad en B en W van Den Haag officieel aan de vissersplaats Scheveningen is toegekend. Dorpswapens worden niet bij de Hoge Raad van Adel geregistreerd, noch bij Koninklijk Besluit verleend.
Blazoen Het wapen heeft van de gemeente de volgende beschrijving meegekregen:
De heraldische kleuren in het wapen zijn azuur (blauw), zilver (wit) en goud (geel). In de heraldiek zijn de termen links en rechts gezien vanuit de persoon achter het schild; voor de toeschouwer zijn deze dus verwisseld.
Geschiedenis thumb|Grafsteen van baron de Huybert op begraafplaats Ter Navolging in Scheveningen Het wapen is mogelijk te herleiden tot het familiewapen van het uitgestorven geslacht De Huybert. Pieter Anthony baron de Huybert was in 1780 de eerste persoon die begraven werd op Ter Navolging te Scheveningen. Op zijn grafsteen is nog altijd een wapen te zien dat sterke gelijkenis vertoont met dat van Scheveningen. Het dorp is echter altijd bestuurlijk een deel geweest van Den Haag en heeft voor 1984 nooit officieel een eigen wapen gevoerd. Het Aardrijkskundig woordenboek der Nederlanden van 1847 vermeldt op pagina 165 een wapen met drie gekroonde haringen ("waarvan het veld niet wordt opgegeven") als oud wapen van Scheveningen.p.165, Aardrijkskundig woordenboek der Nederlanden (1847), A.J. van der Aa Ook de vlag van de Scheveningse schutterij uit 1788 toont dit wapenVaandel van vermoedelijk de Scheveningse schutterij, 1788, haagsebeeldbank.nl.
In 1984 werd het 700-jarig bestaan van Scheveningen gevierd met o.a. het bezoek van de mijnenjager Hr. Ms. Scheveningen. De bevolking was verontwaardigd over het wapen van het schip (twee gekruiste haringen boven de ooievaar uit het wapen van Den Haag) omdat men dat niet herkende als het veronderstelde "eigen" wapen van het dorp. Dit heeft zelfs geleid tot een Kamervraag. Op 23 maart 1984 deed het Haagse college van burgemeester en wethouders per schrijven aan de gemeenteraad het voorstel om het wapen van De Huybert te erkennen als wapen van Scheveningen.Gemeente 's-Gravenhage: Raadsvoorstel 136, d.d. 23 maart 1984, Corr. nr. 597404, afd. A.B.Z. Het college overwoog daarbij "dat het familiewapen van het - uitgestorven - geslacht De Huybert door de Scheveningse bevolking algemeen als het wapen van Scheveningen wordt beschouwd; dat deze opvatting op een traditie van 150 jaar stoelt;" en stelde voor te besluiten om "bedoeld wapen „in azuur drie naar rechts zwemmende haringen van zilver; boven de kop van elke haring een kroon van goud“ te erkennen als wapen van Scheveningen." Op 2 april 1984 besloot de gemeenteraad van Den Haag om het voorstel over te nemen, waardoor het wapen door de gemeente werd erkend. Het wapen van de Hr. Ms. Scheveningen is door de toenmalige minister van Defensie, mr. J. de Ruiter, bij besluit D 84/236/41010. d.d. 24 april 1984 gewijzigd.
Volksverhaal herkomst 3 haringen en hun kronen
Volgens de overlevering kwam er ooit een arme oude vrouw naar Scheveningen tijdens een periode van schaarste. Ze ging langs de vissers en vroeg om een haring, maar werd overal afgewezen. De vissers waren bang hun eigen schaarse voorraad kwijt te raken.
Uiteindelijk was er één visser die medelijden kreeg en haar niet één, maar drie haringen gaf.
De vrouw zegende daarop de visser en sprak woorden van dank uit. Nadat hij weer uitvoer, kreeg hij een uitzonderlijk goede vangst en keerde telkens behouden terug van zee. Terwijl andere vissers weinig vingen, bleef zijn schip voorspoed kennen.
Toen men later naar de oude vrouw zocht, was zij spoorloos verdwenen. Sommigen geloofden dat zij een heilige was, anderen dachten aan een engel of een door God gezonden boodschapper.
Als herinnering aan dit wonder zouden de drie haringen in het Scheveningse wapen zijn opgenomen. De drie kronen zouden de goddelijke zegen of de bijzondere beloning voor de vrijgevigheid van de visser symboliseren.
Historisch bewijs voor dit verhaal bestaat niet; het behoort tot de Scheveningse folklore. Historici houden het erop dat het wapen waarschijnlijk afkomstig is van de familie De Huybert. Maar onder veel Scheveningers leeft juist deze legende nog altijd voort, omdat ze mooi aansluit bij waarden als naastenliefde, delen met anderen en de afhankelijkheid van de zee. Bron: tante Leentje
Vergelijkbare wapens De wapens van Enkhuizen en De Rijp lijken op het Scheveningse dorpswapen. Historische verwantschappen zijn echter niet bekend. Mogelijk grijpen ze terug op een oud vissersverhaal over een haringkoning, een twee maal zo grote haring als alle andere, die een goede vangst belooft, mits hij ogenblikkelijk levend wordt teruggezet. Dit verhaal komt onder meer terug in het Haringkoninckboeck en het Visboeck, beide manuscripten van de Scheveningse visser en amateurbioloog Adriaen Coenen.
Zie ook Vlag van Scheveningen
Categorie:Cultuur in Den Haag Categorie:Scheveningen Scheveningen