thumb|APS-C-beeldsensor van Pentax K-5, CMOS, 23,7 × 15,7 mm thumb|Dwarsdoorsnede van een digitale fotocamera met beeldsensor Advanced Photo System type-C (APS-C) is een van de drie formaten voor de film op een in fotorolletje opgerolde strook negatieven, om belicht te worden in analoge Advanced Photo System (APS)-camera's: "Classic" met 25,1 × 16,7 mm, afgedrukt 102 × 152 mm. Deze heeft een breedte-hoogteverhouding van 3:2 en is net als "Panorama" een uitsnede van het grootste APS-formaat "High Definition". Dit formaat is bij de productie van digitale camera's teruggekomen in de afmeting van de gebruikte beeldsensor, die vooral toepassing vindt bij digitale spiegelreflexcamera's (DSLR's) en systeemcamera's.Voetnoot: Andere termen waarmee systeemcamera's aangeduid worden zijn bijvoorbeeld "mirrorless", "interchangeable-lens compact (ILC)", "compact system camera (CSC)", "digital single lens mirrorless (DSLM)" of "electronic viewfinder interchangeable lens (EVIL)". Zowel de film in analoge camera's als de beeldsensor in digitale camera's is geplaatst achter het objectief. In bepaalde gevallen kunnen objectieven die oorspronkelijk voor analoge camera's zijn ontwikkeld ook voor digitale camera's gebruikt worden.

Het precieze formaat van een APS-C-beeldsensor is in de praktijk bij een aantal merken kleiner dan het "origineel"; hoeveel kleiner is afhankelijk van de producent. De voorkomende afmetingen lopen van 20,7 × 13,8 mm op tot 23,6 × 15,7 mm.

Een ander, groter formaat dat ook zowel voor de films van polyethyleennaftalaat (PEN) in plastic cassettes/patronen als voor beeldsensoren in digitale camera's gebruikt wordt, is het kleinbeeldformaat van 36 × 24 mm, ook met full-frame of FF aangeduid.

Geschiedenis van APS-formaat Kleinbeeldformaat thumb|170px Zowel het formaat van de analoge APS-filmrolletjes als de beeldsensoren met ongeveer dit formaat in digitale camera's worden vaak vergeleken met het grotere formaat van een kleinbeeld. Zo is de term crop-factor geïntroduceerd om het formaat van sensoren te vergelijken met die van kleinbeeld en worden camera's met beeldsensoren kleiner dan kleinbeeld weleens aangeduid met "crop-camera". Bij cropcamera's worden afbeeldingen niet daadwerkelijk gecropt, in de zin van het daadwerkelijk bijsnijden van een afbeelding: technisch gezien is de gebruikte term daarom onjuist.

De 35mm-film was al in 1892 uitgevonden voor de filmwereld, werd in 1913 in de fotografie geïntroduceerd en verkreeg in 1925 meer bekendheid door de productie van de Leica-camera door Oskar Barnack. Dit formaat kreeg als rolfilmnummer 135,The History of Kodak Roll Films brownie-camera.com overleefde diverse formaten zoals 828 (1936), 126 (1963), 110 (1972) en uiteindelijk het APS-formaat (240-film). Met 56% is APS-formaat een stuk kleiner dan een "full-frame"-35mm-film. Door de relatief hoge kosten van een beeldsensor hield dit verschil ook in dat digitale camera's met kleinere beeldsensoren met APS-C-formaat eerder betaalbaar werden dan de camera's met beeldsensoren met het formaat van een kleinbeeldnegatief. Door de prijsontwikkeling dalen de (productie)kosten van digitale camera's met dit formaat beeldsensor zodanig dat begin 21e eeuw steeds meer camera's van dit type op de markt kwamen.

Analoog APS-formaat thumb|170px|Een klassieke APS-filmrol

Het kleinere APS-formaat werd in 1996 geïntroduceerd door onder andere de maatschappijen Kodak, Agfa, Fujifilm, Nikon, Canon, in een poging om een alternatief te bieden voor het indertijd populaire 35mm-kleinbeeldformaat (full-frame). De analoge filmrolletjes van polyethyleennaftalaat (PEN) in plastic cassettes met dit formaat werden vooral gekocht door amateurfotografen. De meeste professionele fotografen bleven trouw aan de vlakfilm- of rolfilmcamera's.320px|thumb|left|Een IX240-negatiefstrip

Parallel aan de introductie van dit systeem werd door Canon de IXUS-camera en door Olympus de CENTURION geïntroduceerd. Bij een filmrolletje kon voor elke opname gekozen worden tussen drie formaten, waarbij bij APS-C (classic, ofwel de beeldverhouding van kleinbeeldopnamen) de afdruk links en rechts werd bijgesneden (gecropt) en bij APS-P (panorama) de boven- en onderzijde werd bijgesneden.

In januari 2004 stopte Kodak met de productie van camera's die met APS-filmrolletjes werkten; in 2011 stopten Kodak en Fuji als twee laatste producenten met de productie van de filmrolletjes. Dit was deels het gevolg van een snelle ontwikkeling qua prijs-kwaliteitsverhouding van de digitale camera's.

Andere gebruikte benamingen voor de afkorting APS in de publiciteit waren: IX240, Advanced Photo System, Advantix, Nexia, Nuvis, Pronea en Vectis. De term IX is een afkorting van Information Exchange, waarmee de manier om gegevens op film te bewaren aangeduid werd, en is ook terug te zien in de benaming "IXUS".

Productie thumb|Een ge-etste wafer van silicium De sensoren worden uit een schijf semiconductors (wafer) gesneden – circa 200 stuks bij APS-C-formaat, 20 stuks bij full-frame-formaat – en zijn doorgaans het duurste onderdeel van een camera. Wafers worden geproduceerd in diameters van 1 tot 11,8 inch (~300 mm) en met een dikte van ongeveer 0,5 mm.

Halfgeleidertechniek

CMOS (Complementary Metal Oxide Semiconductor - Complementaire Metaaloxide-semiconductor) is een halfgeleidertechniek die in tegenstelling tot de duurdere CCD (Charge-coupled device - ladinggekoppelde component) minder stroom verbruikt en meer mogelijkheden heeft. Deze afkortingen worden vaak in combinatie met de afkorting APS-C vermeld in de productomschrijvingen van digitale camera's.

Megapixels

Er treedt meer ruis op wanneer de grootte van een pixel op de beeldsensor kleiner wordt dan 3 micrometer (µm); in dat geval komt er steeds minder licht op de afzonderlijke pixel terecht. Dit levert ook problemen op met de lichtgevoeligheid en detail, doordat er minder licht op afzonderlijke pixels terechtkomt. Dit probleem speelt vooral bij camera's met een kleine beeldsensor en een relatief hoog aantal pixels.

Camera Cameratype Sensoroppervlakte (mm²) % van APS-C Megapixels (MP) pixelafmeting (µm) Nikon D90 Spiegelreflex 23,6 × 15,8 89 12,3 5,5 Nikon D80 Spiegelreflex 23,6 × 15,8 89 10,2 6,1 Pentax K10D Spiegelreflex 23,5 × 15,7 88 10,2 6,0 Pentax K20D Spiegelreflex 23,5 × 15,7 88 14,6 5,0

Bijpassende objectieven Voor camera's met APS-C-formaat, zowel analoog als digitaal, zijn lichtere objectieven met een kleinere beeldcirkel op markt gezet. De zwaardere en in analoge tijdperk veelverkochte objectieven voor camera's met kleinbeeldformaat zijn in sommige gevallen ook te monteren op dergelijke APS-C-camera's. Of een specifiek objectief bruikbaar is voor een camera met APS-C-formaat is afhankelijk van een aantal factoren, waaronder de camera-/merkafhankelijke registerafstand, objectiefbajonet en/of type camera.Een objectief is samengesteld uit een of meer lenzen. In Nederland wordt een objectief soms aangeduid met de Engelse vertaling ervan: lens. Objectieven van bridgecamera's zijn niet te verwisselen, die van systeemcamera's wel.

Een spiegelreflexcamera met APS-C-beeldsensor kan in combinatie met een objectief, doorgaans een objectief dat ontworpen is voor APS-C-beeldsensor, aangeschaft worden; dit wordt aangeduid met bodykit. Dergelijke camera's kunnen ook zonder een objectief gekocht worden: body only. Een overweging die bij aanschaf gemaakt kan worden is om te investeren in een duurder objectief, of een oud objectief te "hergebruiken". Verwisselbare objectieven die voor camera's met een APS-C-beeldsensor gemaakt zijn kunnen, uitzondering daargelaten, niet gebruikt worden bij camera's met een grotere beeldsensor: de verwachte economische levensduur ervan is hierdoor korter.

Digitale objectieven Hoewel een aantal fabrikanten hun objectieven ook "digitaal" noemt – zoals Zuiko Digital-objectieven van Olympus – is het verschil met "analoge" objectieven vaak niet direct duidelijk aanwijsbaar, afgezien van een hogere kwaliteit bij goede ontwerpen. Met "digitaal" wordt bedoeld dat de objectieven voor digitale camera's zijn gemaakt en/of de wijze waarop deze objectieven geproduceerd zijn: "free-form manufacturing", waarbij (digitale) software een rol speelt.

Registerafstand thumb|De afbeelding toont het verschil in registerafstand van een spiegelreflexcamera en een compactcamera Objectieven concentreren het binnenvallende licht op de film in analoge camera's en op de beeldsensor in digitale camera's. Het verschil in de exacte positie ten opzichte van objectieven wordt registerafstand genoemd (in het Engels "Flange Focal Distance" en in het Duits "Auflagemaß"). Een halve millimeter verschil in registerafstand heeft een grote invloed op het resultaat. Afhankelijk van de benodigde afstand kan dit met een adapter opgelost worden, die in feite als een afstandhouder fungeert.thumb|left|300px|Een Sony NEX-7 die uit elkaar ligtmet APS-C Exmor-beeldsensor zichtbaar

Beeldhoek

Het formaat van de beeldsensor of film is van invloed op de beeldhoek: camera's die met APS-C-formaat werken hebben ten opzichte van kleinbeeldcamera's een kleiner oppervlakte om een afbeelding te vormen. Zou een objectief voor een dergelijke full-frame-camera op een camera met APS-C-sensor geplaatst worden, dan wordt het beeldcirkel weliswaar groter dan bij een kleinere en lichtere APS-C-objectief maar heeft de extra oppervlakte geen zin. Immers, er wordt niets gedaan met het invallende licht dat naast de sensor terechtkomt. De beeldhoek wordt berekend op basis van de diagonaal van de sensor en de brandpuntsafstand; bij een gelijkblijvende brandpuntsafstand is de beeldhoek daardoor kleiner ten opzichte van het kleinbeeldformaat. Voorbeeld Een 28mm-objectief fungeert als een groothoekobjectief indien gemonteerd op een 35mm-full-frame-camera. Echter, hetzelfde objectief op een kleinere APS-C-camera gemonteerd, met een cropfactor van 1,6× ten opzichte van een full-frame-camera, heeft dezelfde beeldhoek als een objectief van 45 mm (28 mm × 1,6) op een 35mm-camera.

Naast Canon, Nikon, Pentax en Sony heeft nog een aantal producenten objectieven ontwikkeld en ontworpen die gericht zijn op hun camera's met een "crop-factor" van meestal 1,5×, met uitzondering van Canon, die 1,6× aanhoudt.Canon 1.6x (APS-C) Cameras, kenrockwell.com. Gearchiveerd op 11 augustus 2021.

Objectiefbajonet thumb|Pentax K-bajonetvatting op ME-camera

Objectieven die voor vroegere niet-digitale camera's gebruikt zijn, kunnen eveneens op digitale camera's met APS-C-beeldsensor gemonteerd worden, mits het merkafhankelijke type objectiefbajonet (ook wel lensvatting genoemd) dit toelaat. Nagenoeg iedere cameraproducent heeft een eigen systeem voor het bevestigen van objectieven met bijbehorende afkortingen. Bij een aantal merken is het mogelijk om objectieven die speciaal ontwikkeld zijn voor grotere full-frame-camera's ook te gebruiken voor camera's met een APS-C-beeldsensor en vice versa. Daarbij kunnen bepaalde effecten optreden, zowel gunstige als ongunstige. In een aantal gevallen kunnen adapters ervoor zorgen dat een objectief van een concurrerend merk alsnog geplaatst kan worden, met als neveneffect dat bepaalde functionaliteit zoals autofocus verloren gaat en er daarom steeds handmatig scherpgesteld moet worden.

APS-C-objectieven thumb|Canon EF-S 18-135mm-objectief