thumb|Akiko Seki Akiko Seki (関鑑子, Seki Akiko; Tokio, 8 september 1899 — aldaar, ook wel Kanko of Kaneko) was een Japans musicienne.De Japanse Wikipedia geeft "Ono Kan-ko" als haar "echte naam". Gezien op 14 oktober 2014. Seki Akiko, the red primadonna of Japan door William P. Malm in Music from the Middle Ages Through the Twentieth Century: Essays in Honor of Gwyn McPeek. Blz. 376 geeft 1898 als geboortejaar. Gelezen op 14 oktober 2014.
De zeer links georiënteerde sopraan Akiko Seki voltooide haar zangstudies in 1921. Al voor de Tweede Wereldoorlog vormde Akiko Seki een reizend gezelschap dat her en der voor arbeiders optrad in de hoop dat zij daardoor tot zingen en het vormen van koren op de werkplek werden gestimuleerd. In 1934 werd de repressie van communistische en progressieve krachten in het steeds meer totalitaire Japan zo streng dat het reizende gezelschap moest worden ontbonden.William P. Malm, blz. 382. Gezien op 14 oktober 2014.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog zette Akiko Seki haar werk in fabrieken voort, ditmaal als onderdeel van de nationalistische oorlogspropaganda. Na de oorlog kreeg zij weer de vrijheid om haar linkse gedachtegoed in de vorm van muziek uit te dragen, ondanks de censuur hierop van de Amerikaanse bezetters. Zij werd dirigente van een centraal koor dat op de gedachten van de Utagoebeweging uitdroeg. Dat hield in dat de muziek de weerslag van de beleving van het "dagelijks leven van de massa's" moest zijn. Akiko Seki in een artikel van haar hand. Geciteerd door William P. Malm op blz. 383. Gelezen op 7 oktober 2014. De Utagoebeweging kreeg een eigen hoofdkwartier en een tijdschrift en overal in Japan ontstonden zangkoren. Akiko Seki wilde de traditionele Japanse muziek in ere herstellen, maar stelde ook dat "de muziek die onderwezen werd dezelfde was als die van de arbeiders in progressieve landen". Zij distantieerde zich van de populaire muziek omdat deze door het Westen was beïnvloed. William P. Malm. Blz. 383. Gelezen op 7 oktober 2014.
In Japan werd tussen 1945 en 1949 door de Amerikaanse bezettingsautoriteiten censuur toegepast. Toch kon Akiko Seki blijven werken. Nathanial Lyn Gailey-Schiltz, Publication and Censorship of Popular Songs during the Allied Occupation of Japan,1945–1949, 2014. Blz. 102. Gelezen op 8 oktober 2014. Gearchiveerd op 14 oktober 2014. right|Medaille van de Stalin Vredesprijs|100px Haar betrokkenheid bij de communistisch georiënteerde vredesbeweging was de aanleiding om haar in 1955 de Internationale Stalinprijs voor het versterken van de vrede tussen de volkeren toe te kennen. Mari Yamamoto, Grassroots Pacifism in Post-War Japan: The Rebirth of a Nation. Blz. 73. Gelezen op 7 oktober 2014. Akiko Seki heeft getracht om Sovjetliederen in Japan populair te maken.
Het koor van Akiko Seki was gelieerd aan de Japanse Communistische Partij. Mari Yamamoto. Blz. 73. Gelezen op 7 oktober 2014. Overal in Japan traden het koor en de daaraan verbonden koren op, het zouden er 500 zijn geweest William P. Malm. Blz. 382. Gelezen op 7 oktober 2014., op wanneer zich ergens een arbeidsconflict voordeed. Koorzang werd in Japan een belangrijk deel van industriële acties. Mari Yamamoto. Blz. 72. Gelezen op 7 oktober 2014.
In 1964 trad het centrale koor van de Utagoebeweging in de Sovjet-Unie op. Akiko Seki heeft zich sterk gemaakt voor de Japans-Russische vriendschap.Far Eastern and Russian Research Series, nummers 1-2. Blz. 194. University of Southern California Press, 1956. Gezien op 14 oktober 2014.
Akiko Seki heeft geprobeerd om de rol van de opera in de proletarische muziekbeweging te definiëren. Zij gaf leiding aan het tot stand komen van een Japanse opera. Het libretto werd door een comité van acht Utagoemedewerkers en een activist van het eiland Okinawa geschreven. De begeleidende muziek werd door dertien mensen gecomponeerd. Deze opera, die de titel "Okinawa" kreeg, handelde over een episode tijdens de Amerikaanse bezetting van dat eiland. De opera ging op 10 december 1969 in Tokio in première, maar de proloog was al eerder op Okinawa zelf opgevoerd. William P. Malm, blz. 385. Gelezen op 7 oktober 2014.
Literatuur Seki Akiko, the red primadonna of Japan door William P. Malm in Music from the Middle Ages Through the Twentieth Century: Essays in Honor of Gwyn McPeek, Gordon and Breach, . 1988 Mari Yamamoto, Grassroots Pacifism in Post-War Japan: The Rebirth of a Nation, . 2004
Categorie:Japans zanger