Jakub Mareczko (Jarosław, 30 april 1994) is een Pools-Italiaans voormalig wielrenner. Tijdens zijn carrière behaalde hij vijftig profzeges. Het merendeel daarvan behaalde hij in Azië. Zo werd hij met achttien etappezeges in de Ronde van het Taihu-meer recordhouder in die koers. Tot 2016 deelde hij dit record met Alois Kaňkovský, maar na zijn zeges in de editie van dat jaar nam hij het record alleen in handen. Door zijn eindzege in 2017 werd hij ook de eerste renner die de wedstrijd tweemaal op zijn naam wist te schrijven.
Mareczko is geboren in Polen, maar verhuisde met zijn familie naar Brescia toen hij vierenhalf jaar oud was.
In 2014 tekende hij zijn eerste profcontract, dat hem voor twee seizoenen aan Wilier Triestina-Selle Italia bond. Een jaar later verlengde hij zijn contract met een jaar, wat hij in 2017 herhaalde. In 2019 maakte hij de overstap naar het Poolse CCC, waar hij twee seizoenen zou blijven alvorens terug te keren bij zijn oude ploeg. Na één seizoen op het oude nest maakte hij de overstap naar Alpecin-Fenix, waar hij in twee jaar tijd vijf overwinningen zou behalen. Na een moeizame zoektocht naar een nieuwe ploeg sloot hij in februari 2025 aan bij Mazowsze Serce Polski, waar hij later dat seizoen zijn wielercarrière beëindigde.
Carrière Jeugd In 2012 nam Mareczko deel aan de Europese kampioenschappen baanwielrennen voor junioren, waar hij aan vier onderdelen deelnam. In zijn eerste onderdeel, de teamsprint, werd hij, samen met Michael Dell'Onte en Riccardo Minali, zesde. Een dag later werd Mareczko elfde in de kilometertijdrit, waar hij ruim twee seconden langzamer was dan winnaar Matthew Rotherham. In de door Francesco Castegnaro gewonnen scratch behaalde hij de bronzen medaille, achter zijn landgenoot en de Brit Christopher Latham. Hij sloot zijn toernooi af met de zevende plaats op het sprintonderdeel. Datzelfde jaar won hij met Michael Bresciani en Alberto Dell'Aglio de nationale juniorentitel op het onderdeel teamsprint, eveneens een gouden medaille op het 1-kilometeronderdeel, en een bronzen plak in de sprint.
Amateur In 2013 en 2014 reed Mareczko voornamelijk in het Italiaanse amateurcircuit. In maart 2013 reed hij drie Italiaanse amateurwedstrijden: de Coppa San Bernardino, de Trofeo Antonietto Rancilio en de GP Possenta. In die eerste twee wedstrijden werd hij tiende, in de laatste wedstrijd sprintte hij naar de vierde plaats. Zijn eerste overwinning volgde, daags nadat hij achter Marco Amicabile tweede was geworden in de GP Monza, in de Trofeo Fumagalli. Hier versloeg hij Nicola Genovese en Mirko Tedeschi in een massasprint. Een kleine maand later volgde zijn tweede seizoensoverwinning: in de Medaglia d'Oro Nino Ronco bleef hij Nicolas Marini en Francesco Delledonne voor. Na podiumplaatsen in de GP Osio Sotto, de GP Agostano, de Circuito Alzanese, de Coppa Città di Bozzolo en de Circuito Molinese won Mareczko zijn laatste wedstrijd van het seizoen, de Coppa d'Inverno. Hier verwees hij Mirco Maestri en Luca Pacioni naar de dichtste ereplaatsen.
In 2014 mocht Mareczko dertien overwinningen bijschrijven. Een van deze overwinningen was een UCI-koers: de Circuito del Porto. Hiermee was hij de meest succesvolle Italiaanse renner onder de 23 jaar. Zijn zestien overwinningen trokken de aandacht van Davide Cassani, de Italiaanse bondscoach, die hem vervolgens selecteerde voor de Ronde van San Luis in 2015. Daarnaast pakte Mareczko in zowel 2013 als in 2014 een medaille op de nationale kampioenschappen baanwielrennen. In 2013 won hij met Andrea Prati en Erik Tomarelli de bronzen medaille op het onderdeel teamsprint, een jaar later won hij op datzelfde onderdeel zilver met Simone Consonni, Andrea Guardini en Riccardo Minali. In 2014 werd hij in Fiorenzuola d'Arda, waar op dat moment ook de Zesdaagse van Fiorenzuola werd gehouden, derde op het onderdeel scratch, achter de Fransman Vivien Brisse en Minali.
2015 In 2015 werd Mareczko prof bij Southeast, de enige ploeg die hem een profcontract aanbood. Zijn debuut voor de ploeg maakte hij in Venezuela, in de Ronde van Táchira. Hier won hij zowel de derde als de vierde etappe, maar startte niet in de zesde etappe om zich voor te kunnen bereiden op de Ronde van San Luis die een dag na de Ronde van Táchira zou starten. In die ronde wist hij geen overwinning te behalen. Zijn beste klassering was een derde plaats in de laatste etappe, achter Mark Cavendish en de Colombiaan Fernando Gaviria, die verrassend twee etappes wist te winnen. Vier weken later nam Mareczko deel aan het Vlaamse openingsweekend, in zowel de Omloop Het Nieuwsblad als in Kuurne-Brussel-Kuurne wist hij de eindstreep echter niet te halen. In de Ronde van Langkawi die een week later begon behaalde hij drie podiumplaatsen alvorens niet te starten in de laatste etappe. Op dat moment stond hij op plek 115 in het algemeen klassement.
miniatuur|links|Mareczko bij de Driedaagse van De Panne-Koksijde 2015 Zijn debuut in een World Tour-wedstrijd maakte hij op 27 maart in de E3 Harelbeke. Deze koers reed hij niet uit, evenals Gent-Wevelgem die twee dagen later plaatsvond. In de Driedaagse De Panne-Koksijde kon hij in de eerste twee etappes niet meedoen om de winst en in deel B van de derde etappe moest hij zijn meerdere erkennen in onder meer Alexander Kristoff; Mareczko werd vijfde. Namens een Italiaanse selectie met onder andere Davide Martinelli en Davide Ballerini nam hij deel aan de Ster ZLM Toer waarin hij met zijn ploeggenoten vierde werd in de ploegentijdrit. In de Ronde van Turkije, die een week later startte, kon Mareczko in de eerste etappe nog meedoen om de winst; hij werd uiteindelijk tiende. De tweede etappe eindigde hij op plek 25 en in de derde etappe, een bergrit, deed hij niet mee voor de prijzen. Een dag later stapte hij af.
Halverwege juni, anderhalve maand na zijn vorige koersdag, hervatte Mareczko zijn seizoen in de Ronde van Venezuela. In deze tiendaagse etappekoers wist hij viermaal op het podium te eindigen, waarvan tweemaal op de hoogste trede. In de Ronde van het Qinghaimeer, die op 5 juli startte, belandde Mareczko in de eerste etappe net buiten het podium: hij werd vierde achter Marko Kump, Mattia Gavazzi en Marco Zanotti. Een etappe later werd hij zesde, in de derde etappe kwam hij buiten tijd binnen.
Na een rustperiode van twee maanden trad Mareczko aan in de Brussels Cycling Classic. In die door Dylan Groenewegen gewonnen wedstrijd haalde hij de eindstreep echter niet. Een dag later wist Mareczko zich wel te mengen in de eindsprint in de GP Fourmies. Hij eindigde echter buiten de top tien: op plek elf. De Coppa Bernocchi reed hij niet uit en in de Eurométropole Tour, traditioneel de laatste etappekoers op Belgische bodem van het seizoen, wist hij geen potten te breken. Elf dagen na afloop van deze wedstrijd werd bekend dat hij zijn doorlopende contract met een jaar had verlengd.
Zijn eerste profoverwinning behaalde Mareczko in de Ronde van Hainan. In de derde etappe werd hij nog naar de dichtste ereplaats verwezen door Sacha Modolo, drie etappes later wist Mareczko Andrea Palini en Modolo wel te verslaan. In de Ronde van het Taihu-meer, die drie dagen na die van Hainan begon, liet Mareczko zijn zegeteller wat verder oplopen: hij won er zeven van de negen etappes en het eindklassement. Enkel de etappes die niet in een massasprint eindigden werden niet door Mareczko gewonnen. Vanwege Mareczko's prestaties in de UCI Asia Tour eindigde hij als tweede in het eindklassement, slechts zestien punten achter de Iraanse winnaar Mirsamad Poorseyedigolakhour.
2016 Mareczko startte het seizoen 2016 in Argentinië; met een Italiaanse selectie nam hij voor de tweede achtereenvolgende maal deel aan de Ronde van San Luis. Hier wist hij de laatste etappe te winnen, al moest er een fotofinish aan te pas komen om zeker te weten of teamgenoot Elia Viviani zijn wiel niet eerder over de eindstreep duwde. Twee weken later kon Mareczko in de door Wout Poels gewonnen Ronde van Valencia geen potten breken: zijn beste klassering was een 62e plek in de derde etappe. Eind februari nam hij deel aan de Ronde van Langkawi. In de derde etappe moest hij het in de massasprint afleggen tegen John Murphy en Francesco Chicchi, drie dagen later wist Mareczko in Rembau wel te winnen. In de laatste twee etappes moest hij telkens zijn meerdere erkennen in Andrea Guardini, die ook als enige voor hem eindigde in het puntenklassement.
In maart nam Mareczko voor het eerst in zijn carrière deel aan een Monument: Milaan-San Remo. Hier finishte hij op meer dan twintig minuten van Arnaud Démare als voorlaatste; enkel Axel Domont kwam later over de eindstreep. In de Internationale Wielerweek, die vijf dagen later begon, eindigde Mareczko samen met Manuel Belletti, Samuele Conti en Cristián Rodríguez op plek 28 in de ploegentijdrit die traditiegetrouw met een A- en B-ploeg wordt verreden. In de eerste twee ritten in lijn kon Mareczko zich niet mengen in de strijd om de overwinning. Echter, in etappe drie wist hij de sprint te winnen door Mattia Gavazzi en Ioannis Tamouridis voor te blijven. Een dag later ging hij niet meer van start. Mareczko stond twee dagen later wel aan de start van de Driedaagse van De Panne-Koksijde, waar hij in de door Alexander Kristoff gewonnen eerste etappe de eindstreep niet haalde. Mareczko stond als een van de outsiders voor de winst aan de start van de Scheldeprijs. Hij kon echter niet deelnemen aan de sprint om de winst: hij eindigde op plek 21.
thumb|Mareczko tijdens de eerste etappe van de Ronde van Italië Op 19 april werd bekend dat Mareczko door Southeast-Venezuela werd opgenomen in de voorselectie voor de Ronde van Italië. Als voorbereiding hierop nam hij deel aan de Ronde van Turkije, waar hij zowel de vijfde als de achtste etappe wist te winnen. Op 30 april, één dag voor het einde van de Ronde van Turkije, werd bekend dat Mareczko deel uitmaakte van de definitieve Giroselectie van Wilier Triestina-Southeast, zoals de ploeg vanaf de Giro zou gaan heten. In de eerste etappe, een tijdrit van 9,8 kilometer rond Apeldoorn, eindigde Kuba op de laatste plaats. Een dag later kon hij zich niet mengen in de door Marcel Kittel gewonnen massasprint. In zowel de derde als vierde etappe kwam Mareczko in de laatste groep over de finish. In de vijfde etappe stapte hij af en keerde hij zonder zich te hebben gemengd in een massasprint huiswaarts. Later maakte zijn ploeg bekend dat Mareczko voor de Ronde van Turkije een luchtweginfectie was opgelopen. Door zijn verlaagde weerstand kreeg hij vervolgens maag- en darmproblemen die hem dwongen af te stappen in de Giro. Zijn rentree maakte hij in de Ster ZLM Toer, waar een veertigste plek in de tweede etappe zijn beste klassering was.