De Grand Prix-wegrace van Spanje 1972 was de dertiende en afsluitende race van het wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1972. De races werden verreden op 23 september 1972 op het Circuito de Montjuïc, een stratencircuit in de wijk Sants-Montjuïc in Barcelona. Al sinds 1970 sloot de Spaanse GP het seizoen af, waardoor er nauwelijks spanning was omdat de meeste wereldtitels al vergeven waren.
Voor het Spaanse publiek waren de lichte klassen nog wel interessant: beide wereldtitels (50- en 125 cc) waren nog niet beslist en bovendien kon landgenoot Ángel Nieto in beide klassen wereldkampioen worden. Uiteindelijk won Ángel Nieto twee wereldtitels op één dag.
Algemeen De Grand Prix-kalender van 1972 grensde aan het onmogelijke. Veel GP's lagen slechts een week uit elkaar. Hoewel duur betaalde fabrieksrijders het vliegtuig konden nemen, moesten hun motorfietsen en monteurs binnen een week over de weg van het ene naar het andere circuit reizen, intussen ook nog reparaties en verbeteringen uitvoerend. Dat kostte mogelijk de wereldtitel aan Jan de Vries, die zijn snelste motor in Joegoslavië opblies, maar zijn team had geen tijd om die tussen de wedstrijden te repareren. Tussen de laatste twee GP's, Finland en Spanje, lagen weer zeven weken.
Een aantal coureurs koos ervoor niet naar Spanje te reizen. Bijna alle wereldkampioenen waren al bekend en vaak kon men meer lucratieve internationale races met hogere startgelden rijden. Het team van MV Agusta (met Giacomo Agostini, Phil Read en Alberto Pagani) kwam niet naar Spanje. Agostini was al wereldkampioen 350- en 500 cc. Ook de 250cc-kampioen Jarno Saarinen verscheen niet.
500cc-klasse Zonder de MV Agusta's, die niet naar Barcelona waren afgereisd, konden de tweetaktrijders de Spaanse Grand Prix onder elkaar uitvechten. Bruno Kneubühler, die de 350cc-race al gewonnen had, nam opnieuw de leiding, maar toen zijn 354cc-Yamaha slechter begon te lopen gingen Jack Findlay, Dave Simmonds en Chas Mortimer hem voorbij. Simmonds bleef tot halverwege de race op kop rijden, maar eindigde als tweede achter Chas Mortimer, terwijl Findlay derde werd.
Uitslag 500cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Chas Mortimer Yamaha 1h 06' 47" 24 15 2 Dave Simmonds Kawasaki +6" 36 12 3 Jack Findlay JADA-Suzuki +51" 46 10 4 Bruno Kneubühler Yamaha +1' 30" 57 8 5 Sven-Olof Gunnarsson Kawasaki +1' 48" 03 6 6 Billie Nelson Yamaha +1' 48" 94 5 7 Piet van der Wal Kawasaki +2 ronden 4 8 Getulio Marcaccini Aermacchi +2 ronden 3 9 Kurt-Ivan Carlsson Yamaha +2 ronden 2 10 Maurice Hawthorne Kawasaki +3 ronden 1 11 Ted Janssen Suzuki +4 ronden Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Giacomo Agostini MV Agusta Alberto Pagani MV Agusta Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Giuseppe Mandolini Aermacchi Gyula Marsovszky Linto Alex George Kawasaki Derek Lee Suzuki Roberto Gallina Paton Horst Dzierzawa Yamaha Lewis Young Honda Bo Granath Husqvarna André Pogolotti Suzuki Top tien eindstand 500cc-klasse (Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten) Pos. Coureur Motorfiets Ptn. 1 Giacomo Agostini MV Agusta 105 (165) 2 Alberto Pagani MV Agusta 87 3 Bruno Kneubühler Yamaha 54 (57) 4 Rodney Gould Yamaha 52 5 Bo Granath Husqvarna 47 (51) 6 Chas Mortimer Yamaha 42 7 Dave Simmonds (†) Kawasaki 42 8 Billie Nelson Yamaha 31 (33) 9 Jack Findlay JADA-Suzuki 31 10 Kim Newcombe König 27 350cc-klasse MV Agusta verscheen niet in Barcelona, evenmin als Jarno Saarinen, maar in de eerste ronden was er een spannende strijd om de eerste plaats. Die was aanvankelijk voor Barry Sheene, maar Teuvo Länsivuori nam voordat hij uitviel ook even de koppositie over. Daarna nam Renzo Pasolini de leiding, maar die werd weer gepasseerd door Bruno Kneubühler. Die won de race uiteindelijk, nadat Sheene met technische problemen was uitgevallen. Pasolini werd tweede en János Drapál werd derde. Uitslag 350cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Bruno Kneubühler Yamaha 1h 16' 07" 44 15 2 Renzo Pasolini Aermacchi +42" 35 12 3 János Drapál Yamaha +1' 50" 01 10 4 Edu Celso-Santos Yamaha +1 ronde 8 5 Kurt-Ivan Carlsson Yamaha +1 ronde 6 6 Billie Nelson Yamaha +1 ronde 5 7 Werner Pfirter Yamaha +2 ronden 4 8 László Szabó Yamaha +3 ronden 3 9 Walter Sommer Mitsui-Yamaha +3 ronden 2 10 Horst Dzierzawa Yamaha +7 ronden 1 11 Maurice Hawthorne Yamaha +7 ronden Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Giacomo Agostini MV Agusta Alberto Pagani MV Agusta Phil Read MV Agusta Jarno Saarinen Yamaha Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Teuvo Länsivuori Yamaha Barry Sheene Yamaha Top tien eindstand 350cc-klasse (Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten) Pos. Coureur Motorfiets Ptn. 1 Giacomo Agostini MV Agusta 102 (110) 2 Jarno Saarinen Yamaha 89 (97) 3 Renzo Pasolini Aermacchi 78 (102) 4 Dieter Braun Yamaha 54 5 Phil Read MV Agusta 51 6 Bruno Kneubühler Yamaha 45 (47) 7 Teuvo Länsivuori Yamaha 42 8 János Drapál Yamaha 41 9 Hideo Kanaya Yamaha 41 10 Jack Findlay Yamaha 17 250cc-klasse In de 250cc-race startte Kent Andersson snel, en na een ronde had hij nog de leiding. Die werd hem afgenomen door Renzo Pasolini, en toen Andersson uitviel konden Teuvo Länsivuori en Barry Sheene de beide andere podiumplaatsen opeisen. Uitslag 250cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Renzo Pasolini Aermacchi 1h 01' 57" 12 15 2 Teuvo Länsivuori Yamaha +25" 77 12 3 Barry Sheene Yamaha +32" 38 10 4 Chas Mortimer Yamaha +1' 33" 56 8 5 Werner Pfirter Yamaha +1 ronde 6 6 Walter Sommer Mitsui-Yamaha +1 ronde 5 7 Victor Palomo Yamaha +1 ronde 4 8 Börje Jansson Yamaha +1 ronde 3 9 Oronzo Memola Yamaha +1 ronde 2 10 Olivier Chevallier Yamaha +1 ronde 1 11 Tapio Virtanen Yamaha +1 ronde 12 Ingemar Larsson Yamaha +1 ronde 13 Fosco Giansanti Yamaha +2 ronden 14 Giovanni Proni Yamaha +2 ronden 15 Bjorn Carlsson Maico +2 ronden 16 Javier Bover Montesa +4 ronden Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Jarno Saarinen Yamaha Phil Read Yamaha Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Kent Andersson Yamaha Top tien eindstand 250cc-klasse (Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten) Pos. Coureur Motorfiets Ptn. 1 Jarno Saarinen Yamaha 94 (122) 2 Renzo Pasolini Aermacchi 93 (103) 3 Rodney Gould Yamaha 88 (101) 4 Phil Read Yamaha 58 5 Teuvo Länsivuori Yamaha 46 (54) 6 John Dodds Yamaha 42 7 Kent Andersson Yamaha 39 8 Börje Jansson Derbi / Yamaha 36 9 Silvio Grassetti MZ 30 10 Werner Pfirter Yamaha 28 125cc-klasse In zijn thuis-GP reed Ángel Nieto geheel tegen zijn natuur in een tamelijk rustige race. Dat Kent Andersson op kop reed deerde hem niet: Chas Mortimer moest winnen om zijn netto resultaat te verbeteren, maar was slechts tweede. Aan de derde plaats had Nieto voldoende om de wereldtitel binnen te halen. Hij gaf alleen een beetje extra gas om Dave Simmonds af te schudden en met de derde plaats ook de wereldtitel te pakken. Uitslag 125cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Kent Andersson Yamaha 52' 11" 80 15 2 Chas Mortimer Yamaha +47" 64 12 3 Ángel Nieto Derbi +1' 17" 33 10 4 Dave Simmonds Kawasaki +1' 21" 92 8 5 Börje Jansson Maico +3' 31" 6 6 6 Benjamín Grau Derbi +1 ronde 5 7 Cees van Dongen Yamaha +1 ronde 4 8 Jos Schurgers Bridgestone +1 ronde 3 9 Matti Salonen Yamaha +2 ronden 2 10 Leif Rosell Maico +2 ronden 1 11 Bill Rae Maico +2 ronden 12 Bjorn Carlsson Maico +3 ronden 13 Gastón Biscia Bultaco +3 ronden 14 Benjamin Laurent Yamaha +4 ronden 15 Günter Schirnhofer Maico +4 ronden Top tien eindstand 125cc-klasse (Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten) Pos. Coureur Motorfiets Ptn. 1 Ángel Nieto Derbi 97 2 Kent Andersson Yamaha 87 (103) 3 Chas Mortimer Yamaha 87 (121) 4 Börje Jansson Maico 78 (100) 5 Gilberto Parlotti (†)Gilberto Parlotti was tijdens de Lightweight 125 cc TT dodelijk verongelukt Morbidelli 52 6 Dave Simmonds (†) Kawasaki 44 7 Harald Bartol Suzuki 37 8 Dieter Braun Maico 25 9 Jos Schurgers Bridgestone 23 10 Bernd Köhler MZ 23 50cc-klasse Als Ángel Nieto de 50cc-race in Spanje zou winnen en de Jan de Vries tweede zou worden, zou de wereldtitel beslist moeten worden door de tijden van deze twee over het hele seizoen te vergelijken. Dat gebeurde ook. Hoewel het Van Veen-team nog niet onder de indruk was toen Nieto in de trainingen een seconde sneller was, bleek in de race dat Jan de Vries inderdaad een seconde per ronde moest toegeven. Nieto had in het seizoen al 6,8 seconden sneller gereden dan de Vries, maar voegde daar nog eens 14,5 seconden aan toe. Beiden hadden nu bruto 81 punten en netto (alleen de beste vijf resultaten) 69, maar Ángel Nieto was toch wereldkampioen. Voor Nieto was dit na de 125cc-klasse de tweede wereldtitel die hij op één dag won. Kent Andersson, die voor deze gelegenheid als ondersteunend rijder voor de Vries een Van Veen-Kreidler had gekregen, werd derde in de race. Uitslag 50cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Punten 1 Ángel Nieto Derbi 33' 09" 47 15 2 Jan de Vries Van Veen-Kreidler +14" 54 12 3 Kent Andersson Van Veen-Kreidler +39" 23 10 4 Benjamín Grau Derbi +1' 24" 54 8 5 Jan Bruins Van Veen-Kreidler +1' 32" 73 6 6 Theo Timmer Jamathi +1 ronde 5 7 Otello Buscherini Malanca +1 ronde 4 8 Leif Rosell Jamathi +1 ronde 3 9 Cees van Dongen Roton +1 ronde 2 10 Aldo Pero Villa +1 ronde 1 11 Joaquín Galí Derbi +2 ronden 12 Günter Schirnhofer Maico +2 ronden 13 Luigi Rinaudo Tomos +2 ronden Top tien eindstand 50cc-klasse (Punten (tussen haakjes) zijn inclusief streepresultaten) Pos. Coureur Motorfiets Ptn. 1 Ángel Nieto Derbi 69 (81) 2 Jan de Vries Van Veen-Kreidler 69 (81) 3 Theo Timmer Jamathi 50 4 Jan Bruins Van Veen-Kreidler 39 5 Otello Buscherini Malanca 32 6 Hans-Jürgen Hummel Kreidler 26 7 Harald Bartol Kreidler 26 8 Jan Huberts Kreidler 25 9 Rudolf Kunz Kreidler 17 10 Benjamín Grau Derbi 12
1972 Spanje Categorie:Sportevenement in Barcelona