miniatuur|rechts|Banier van NUM in Selby De National Union of Mineworkers is een Britse vakbond voor mijnwerkers. De vakbond werd in 1945 opgericht volgens een reorganisatie van de Miners' Federation of Great Britain (MFGB). De NUM werd twintig jaar lang geleid door Arthur Scargill alvorens Ian Lavery in 2002 het leiderschap overnam. Scargill werd erevoorzitter. De mijnbouw in Groot-Brittannië was verlieslijdend en kon alleen voortbestaan op basis van overheidssubsidies. Tijdens de regeerperiode van premier Margaret Thatcher (1979-1990) kwam, na een hevige strijd, de mijnbouw in Groot-Brittannië bijna volledig tot stilstand. Sindsdien heeft de NUM vrijwel geen politieke macht meer.
De mijnwerkersvakbonden die zich verenigden in de NUM, behoorden tot de machtigste vakbonden van Groot-Brittannië en oefenden een grote invloed uit op de vakbeweging in het land. De NUM oefende ook politieke invloed uit. Zo droeg de NUM eigen kandidaten voor om deel te nemen aan de verkiezingen voor de House of Commons. In 1847 werd de eerste kandidaat uit de arbeidersklasse verkozen als parlementslid.
Belangrijkste stakingen 1912: National Miners' Strike 1915: Staking in Zuid-Wales 1921: Black Friday 1925: Red Friday 1926: Algemene staking 1973: Britse mijnwerkersstaking van 1973. Dit leidde tot het aftreden van premier Edward Heath. 1984: Britse mijnwerkersstaking van 1984/85. Deze staking wordt gezien als een nederlaag voor de NUM.
Externe links Officiële website van de NUM In Europa: 1984 Groot-Brittannië - documentaire van de VPRO over de Britse mijnwerkersstaking van 1984
Categorie:Britse vakbond Categorie:Mijnbouw in het Verenigd Koninkrijk