De Gezamenlijke Piloot-Observatiebadge (Duits: Gemeinsame Flugzeugführer- und Beobachterabzeichen) werd op 19 januari 1935 door Hermann Göring ingesteld, in zijn functie als rijksminister van Luchtvaart als opvolger voor het Fliegerschaftsabzeichen.

Geschiedenis Een vereiste was om voor de verlening van het Gemeinsame Flugzeugführer- und Beobachterabzeichen in aanmerking te komen, het reeds al onderscheiden te zijn met piloten- of observator badge en dat de voorwaarden voor de beide badges. Het voorschrift van 31 juli 1944, bepaald dat tussen de verlening piloten- of observator badge en de Gezamenlijke Piloot-Observatiebadge minstens één jaar moest zitten.

Klasse 3e Klasse - brons, opleiding van 2 maanden met 5 verplichte vluchten als waarnemer, navigator of schutter.https://zonwar.ru/ordena_medali/znaki_germanii-l.html 2e Klasse - goud 1e Klasse - goud met diamanten, geen criteria, een geschenk van Göring.

Het uiterlijk en draagwijze Het Piloot-Observatiebadge was gemaakt van verzilverd messing of zink. Het was een ovale badge, waarvan vergulde krans met eiken- en laurierbladeren was gevormd. De badge kon onderscheiden worden door de gouden krans; de Piloten badge had een zilveren krans. Op de krans staat het zilveren insigne van de Luftwaffe van de tweede vorm opgezet. De rugzijde van de badge toont een loodrecht gesoldeerd naald met veiligheidssluiting.

Het werd gedragen op het lagere gedeelte van de linker borstzak op het uniform, net onder het IJzeren Kruis 1e klasse (indien mee onderscheiden). De stoffen variant van de badge werd ook toegestaan op het flying suit.

Als de ontvanger sneuvelde, moest de familie de badge terugsturen worden naar het Rijksluchtvaartministerie.

Gezamenlijke Piloot-Observatiebadge in Goud met Diamanten Het Gezamenlijke Piloot-Observatiebadge in Goud met Diamanten was een speciale uitgave. De onderscheiding met diamanten werd officieel niet ingesteld, maar werd wel op 16 maart 1935 ingevoerd. Het was geen functionele onderscheiding, maar een geschenk van Göring. Deze badge werd meer beschouwd als een sieraad. Het werd gemaakt door de Weense juwelier Rudolf Stübiger.Ailsby 1987, p.194. De krans is gemaakt van goud 14 karaat andere bronnen spreken, van 22 karaathttps://www.wehrmacht-awards.com/war_badges/luftwaffe/pilot_observer_diamonds.htm. De adelaar en swastika zijn van platina gemaakt. De linkervleugel is ingelegd met 31 diamanten en de rechtervleugel is ingelegd met 36 diamanten. De tweede uitvoering was puur uit verguld zilver en met strassstenen bezet.

Als verleningscriteria waren:

Verdienste voor de Luftwaffe; Uitmuntende dapperheid; Buitengewone prestaties in troepen leiding; Diplomatisch verstandhouding met buitenlandse staatslieden.

De uitreikingen werden uitsluitend door Göring persoonlijk verricht en ieder kreeg twee uitvoeringen van de badge.Jörg Nimmergut: Deutsche Orden und Ehrenzeichen bis 1945. Band IV: Württemberg II-Deutsches Reich. Zentralstelle für wissenschaftliche Ordenskunde, München 2001

Gezamenlijke Piloot-Observatiebadge in Goud met Diamanten voor vrouwen thumb|Flugkapitän Hanna Reitsch onderscheiden met het IJzeren Kruis 2e klasse en daarnaast het Gezamenlijke Piloot-Observatiebadge in Goud met Diamanten voor vrouwen, april 1941. De badge was 1/3 van de grootte van de mannen versie en identiek aan de normale versie.

De enige twee vrouwen die deze badge hebben ontvangen zijn: Flugkapitän Hanna Reitsch: maart 1942 Flugkapitän Melitta Schenk Gräfin von Stauffenberg:

Het uniform en badge van Hanna Reitsch is tentoongesteld in het Zeppelin Museum in Friedrichshafen.http://lexikon.freenet.de/Flugzeugf%C3%BChrer-_und_Beobachterabzeichen

Gezamenlijke Piloot-Observatiebadge in Goud met Diamanten voor mannen Luftwaffe Ernst Udet: Hermann-Bernhard Ramcke: 1942 Walter Nowotny: Hajo Herrmann: Werner von Blomberg: Hermann Graf: Curt Pflugbeil: Karl-Heinrich Bodenschatz: Nicolaus von Below: Walther Wever: 11 november 1935Angolia 1976, p.172.Ailsby 1987, p.196-197. Erhard Milch: 11 november 1935Klietmann 1982, p.180. Hugo Sperrle: 19 november 1937Klietmann 1982, p.181. Werner Mölders: midden augustus 1940 Helmut Wick: Adolf Galland: midden augustus 1940 Ulrich Grauert: Wolfram von Richthofen: midden augustus 1940 Werner Baumbach: midden augustus 1940 Kurt Student: 2 september 1940 Friedrich Christiansen: september 1940 Günther Korten: 1940 Alexander Löhr: 1940 Bernd von Brauchitsch: zomer 1944 Erich Hartmann: 25 augustus 1944 Hans-Ulrich Rudel: zomer 1944 Robert Ritter von Greim: 17 april 1945Angolia 1976, p.175. Martin Harlinghausen: 17 april 1945Angolia 1976, p.173. Albert Kesselring: Hans-Joachim Marseille: Friedrich Peltz: Bruno Loerzer: Hans-Jürgen Stumpff:https://www.tracesofwar.nl/persons/35494. Gearchiveerd op 16 juli 2023. Heinrich Trettner: Ere-ontvangers Heinrich Himmler: 8 juli 1942Google Books: Allgemeine SS - Polizei - Waffen SS Volume 3, Reichsführer Himmler. Gezien op 26 februari 2018. Gearchiveerd op 16 juli 2023. Erwin Rommel: Karl Dönitz: 30 januari 1943 Sepp Dietrich: 1943 Otto Skorzeny: 1943 - herfst 1944 Erich von Manstein: Hans Baur:Google Books: Allgemeine SS - Polizei - Waffen SS Volume 3, p 7. Gezien op 25 februari 2018. Wilhelm Conrad Röntgen: (ere-drager)Asmogendheden Ferdinand Čatloš: Miklós Horthy:Traces of War: Miklós Horthy. Geraadpleegd op 13 oktober 2020. Gearchiveerd op 13 oktober 2020. Italo Balbo: Benito Mussolini: 28 november 1937 Carl Gustaf Emil Mannerheim: begin juli 1942 Ion Antonescu:Ailsby 1987, p.197. 17 april 1945 Francisco Franco: Renato Sandalli:https://www.tracesofwar.com/persons/40344. Gearchiveerd op 26 november 2022.

Na de Tweede Wereldoorlog De badges zijn van een hakenkruis voorzien. Dat betekent dat het verzamelen, tentoonstellen en verhandelen van deze onderscheidingen in Duitsland aan strenge wettelijke regels is onderworpen. Op 26 juli 1957 vaardigde de Bondsrepubliek Duitsland een wet uit waarin het dragen van onderscheidingen met daarop hakenkruizen of de runen van de SS werd verboden. In de gedenazificeerde uitvoering mogen de badges wel worden gedragen.Ordensjournal met afbeeldingen. Gezien op 12 juli 2015.

Weblink Foto's van de Gezamenlijke Piloot-Observatiebadge en in het goud met diamanten en stoffen variant.

Literatuur Heinrich Doehle, Die Auszeichnungen des Grossdeutschen Reichs. Orden, Ehrenzeichen, Abzeichen. 5. Auflage, Lizenzausgabe. Patzwall, Norderstedt 2000, . Kurt-Gerhard Klietmann, Auszeichnungen des Deutschen Reiches. 1936–1945. 11. Auflage. Motorbuch, Stuttgart 2004, . Hans-Ulrich Krantz, Orden und Ehrenzeichen der Bundesrepublik Deutschland. Maximilian, Keulen 1958. Jörg Nimmergut, Deutsche Orden und Ehrenzeichen bis 1945. Band 4: Württemberg II – Deutsches Reich. Zentralstelle für wissenschaftliche Ordenskunde, München 2001, .

Zie ook Ridderorden en onderscheidingen in nazi-Duitsland

Categorie:Onderscheiding in nazi-Duitsland