De Orrdalsklint is met ruim 129 meter boven zeeniveau de hoogste top van de Finse autonome regio Åland. Hij ligt aan de noordzijde van het hoofdeiland Fasta Åland, in de gemeente Saltvik, niet ver ten westen van Långbergen (ruim 100 meter hoog) en ten oosten van de Kasberg, met 119 meter de op een na hoogste top van Åland. Ongeveer 10.000 jaar geleden waren dit een paar kleine eilandjes in de Yoldiazee, en lag de rest van Åland nog onder water. De oudste tekenen van bewoning zijn dan ook hier gevonden, in de vorm van resten van nederzettingen die waarschijnlijk 's winters werden bewoond door robbenjagers die deze eilandjes waarschijnlijk ongeveer 6.000 jaar geleden voor het eerst 's winters vanuit het oosten over het ijs bezochten. Door de postglaciale opheffing kwam het land langzaam omhoog (momenteel bedraagt die stijging 50-60 cm per eeuw), en daardoor werden er steeds lager langs de hellingen van deze bergen, langs de toenmalige kust, nieuwe nederzettingen aangelegd: in totaal hebben archeologen resten van 15 verschillende nederzettingen gevonden. Ongeveer 4.500 jaar geleden arriveerden de eerste mensen vanuit het westen: dit is de plaats waar toen de eerste ontmoeting tussen de kamkeramiekcultuur (vanuit het oosten) en de pitted-warecultuur (vanuit het westen) plaatsgevonden moet hebben.
Op de top van de Orrdalsklint bevinden zich een uitkijktoren en een hut, die tijdens de Tweede Wereldoorlog werden aangelegd om het luchtruim in de gaten te kunnen houden.
Bron
Categorie:Geografie van Åland