Tino Rossi, officieel Constantino Rossi (Ajaccio, 29 april 1907 - Neuilly-sur-Seine, 26 september 1983) was een Franse zanger van populaire muziek die optrad in muzikale revues, operettes en speelfilms. In een loopbaan van een halve eeuw zette hij meer 1000 uiteenlopende nummers op grammofoonplaat. Bij zijn overlijden werd geschat dat hij wereldwijd meer dan 250 miljoen platen had verkocht. Grote Winkler Prins deel 16, PIJM-SAPA, 7e druk (1973) Amsterdam, Elsevier; ; p. 550"Tino Rossi overleden" in: Het Vrije Volk democratisch-socialistisch dagblad jrg. 39 nr. 11127 (27 september 1983); p. 1 kol 1; geraadpleegd 2015-09-07 "Al zong Tino uit een telefoonboek 't was altijd goed" in: Het Vrije Volk jrg. 39 nr. 11134 (28 september 1983); p. 9 kol. 7; geraadpleegd 2015-09-07
Jeugd Tino Rossi was de zoon van Laurent en Eugenie Rossi, en groeide op in een gezin met 8 kinderen. Zijn vader was kleermaker en zijn moeder verdeelde haar aandacht over het familiebedrijf en het huishouden. Constantin kreeg de naam van een eerder geboren kind dat eind 1906 al jong was overleden. Zijn geboortehuis stond aan de rue Cardinal Fesch 43 in Ajaccio.volgens een plaquette op de gevel sinds 3 augustus 1985 is dit tegenwoordig nummer 45 "Tino Rossi" op de Franstalige Wikipedia; geraadpleegd 2015-09-07
Stem Als kind zong hij al graag en veel. Iedereen in zijn omgeving merkte dat hij een heel zuivere stem had. Hoewel hij goed kon leren, ging hij liever spijbelen. Zijn stem had een lichte, vloeiende en wat omfloerste klank: een fluwelen stem met een bereik van bijna drie octaven.
Doorbraak als zanger Tino Rossi's populariteit als zanger begon pas echt na zijn verhuizing naar Parijs in 1934. Toen het Casino de Paris hem enkele maanden later contracteerde, betekende dat zijn doorbraak. Het publiek stroomde al gauw toe. Vooral vrouwen stonden soms urenlang massaal voor de deur, alleen maar om een glimp van hem op te vangen. Hij gold als een charmezanger bij uitstek en werd wat zijn uiterlijke aantrekkingskracht betreft wel eens vergeleken met Rudolf Valentino. Marcel Pagnol, de schrijver en regisseur met wie Rossi later enkele films maakte, zei toen al van hem: “Al zingt Tino uit het telefoonboek voor, de vrouwen beginnen te janken of te juichen, al naargelang zijn stemgebruik.”
Huwelijk Tijdens een optreden in 1941 leerde hij Lilia Vetti kennen. Na drie kortere huwelijken werd zij de echtgenote met wie hij zijn leven verder zou delen.
Succes als zanger en acteur Tino Rossi zong hits als Vieni... vieni..., Ave Maria en J'attendrai, maar bijvoorbeeld ook Yesterday van The Beatles. Zijn meest verkochte nummer is Petit Papa Noël, het meest geliefde Franstalige kerstliedje. Hij was de eerste artiest die wereldwijd miljoenen platen verkochte en kreeg een speciale massief gouden langspeelplaat uitgereikt voor de afzet van minstens 250 miljoen grammofoonplaten. Totdat Elvis Presley op het toneel verscheen, was er geen artiest die deze aantallen zelfs maar benaderde.
Tino Rossi trad ook op als acteur in speelfilms en operettes. Hij maakte bij elkaar 25 films, waarvan Candide in 1960 de laatste was. In deze films speelde hij meestal de rol van de jonge held. In een interview zei hij daarover: “Te veel en te lang. Ik liet me leiden door mijn ijdelheid.” Die ijdelheid illustreerde hij ook met de pakken die hij droeg: “Ik laat mijn kostuums altijd iets te groot maken, dan zeggen de mensen: "Goh, Tino, je bent magerder geworden" in plaats van "Goh, je wordt steeds dikker".”
Latere loopbaan Nadat zijn loopbaan leek afgelopen, beleefde hij in 1969 een verrassende terugkeer met de musical De Zonnekoopman. Hij trad op in veelbekeken tv-shows. Zijn laatste optreden als zanger was in 1982, in het Casino de Paris, waar het ooit ook was begonnen. Blijkens een interview was het hem vreemd te moede: “Ik miste er mijn oude vrienden Jean Gabin, Fernandel, Maurice Chevalier en Mistinguett te zeer. Ik voelde me er een eenzame oude man, die tevergeefs zocht naar de gezellige jaren van weleer.”
Levenseinde Desondanks had hij nog toekomstplannen die hij niet kon uitvoeren nadat hij begin 1983 in het ziekenhuis werd opgenomen en kanker aan de alvleesklier bleek te hebben. Tegenover de buitenstaander deed hij alsof hij weer de oude was. Bij de viering van het 42-jarig huwelijksjubileum met Lilia Vetti, had hij het nog over een terugkeer op het podium, net als in 1969: “Ik werk hard aan een nieuw repertoire, want ik wil nog meer schitteren dan vorig jaar. Ik zit alleen met een probleem, ik ben veel sneller moe. Toch wil ik mijn plannen doorzetten, want ik denk dat ik me zonder de muziek zal vervelen en snel oud zal worden.” Hij overleed echter op 26 september in het l'Hópital Américain in Neuilly, 76 jaar oud.
Filmografie Tino Rossi is vanaf 1934 tot en met 1977 in een dertigtal films te zien geweest en meestal ook als zanger te horen. Na enkele bijrollen waren er vanaf Marinella in 1936 veel films waarin hij als publieksmagneet ook de centrale hoofdrol speelde. Deze rollen zijn in onderstaande tabel onderstreept. Na Tourments speelde Rossi alleen nog bijrollen. De originele titels zijn links naar artikelen op de Franstalige Wikipedia.
JaarproductieTitel(origineel)RolPremièreFrankrijkTitel(Nederlands)PremièreNederlandOpmerkingen1934Adémaï au Moyen Âgede troubadour25 oktober 19351934La Cinquième empreinte / Lilas blanceen zanger13 juli 1934 De geheimzinnige vingerafdruk30 oktober 19361934Les Nuits moscovitesde Napolitaanse zanger21 november 1934 De nachten van Moskou / Moscousche Nachten8 februari 19351935Marseillekorte film1935Justin de Marseillede zanger (als zichzelf)5 april 19351935L'Affaire CoqueletJean Clairval8 maart 19351935Vogue, mon coeurzang29 november 19351936Au son des guitaresJeannot29 oktober 1936 Corsicaansche Liefde / Corsikaansche Liefde19 maart 19371936MarinellaTino Pirelli12 maart 1936 Marinella2 juli 19371937Lumières de ParisCarlo Ferrari5 oktober 1938 Lumières de Paris / Parijsche stralen25 juli 1947 1937Naples au baiser de feuMario Esposito7 december 1937Het gebeurde in Napels / Napels, bron der liefde7 juni 19381942FièvresJean Dupray21 januari 1942Het oude lied4 augustus 1944 1943Le Soleil a toujours raisonTonio27 januari 19431943Le Chant de l'exiléRamon Etcheverry21 april 1943 1943Mon amour est près de toiJacques Marton29 september 19431944L'Île d'amourOrsani, alias Bicchi24 mei 1944Het eiland der liefde1 november 19461946DestinsAndré Cartier/Fred Cartier18 december 1946 Destins26 juli 1947Spekholzerheide1946Le GardianRenaud15 mei 1946(De) Begeerte / Le Guardian6 juni 194722 juni 1948CuraçaoSittard1946Sérénade aux nuagesSylvio6 maart 1946Liefdesserenade30 augustus 1946 1947Le Chanteur inconnuJulien Mortal/Paolo25 april 1947De onbekende zanger1 augustus 19471948La Belle MeunièreFranz Schubert24 november 1948 1949Deux amoursSylvain Vincent/Désiré Vincent5 januari 19491949MarlèneManuel Ceccaldi2 september 19491950Envoi de fleursPaul Delmet26 mei 19501951Au pays du soleilTitin Olivieri26 december 1951 In 't land van zonneschijn1951Paris chante toujoursals zichzelf 29 november 1951 1952Son dernier NoëlMarc Damiani1952 december 12Haar laatste Kerstmis1954Si Versailles m'était contéde gondelier9 maart 1954 Versailles, vorsten en vrouwen /Versailles - koningen en vrouwen1 juli 19551954TourmentsJacques Duffot, alias Tony Caylor23 april 1954 1963Jusqu'au bout du monde18 januari 19631970L'Âne de Zigliara/ Une drôle de bourriqueals zichzelf3 september 19711977Ciné Follies9 maart 1977 documentaire (archiefbeelden)
Categorie:Frans zanger Categorie:Frans acteur