De Grand Prix-wegrace van Duitsland 1980 was de tiende en tevens laatste Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1980. De Grand Prix werd verreden op 24 augustus 1980 op de Nordschleife van de Nürburgring nabij Nürburg. In deze Grand Prix werden de wereldtitels in de 50cc-klasse, de 350cc-klasse en de 500cc-klasse beslist. Het was de laatste keer dat op de Nordschleife een WK-Grand Prix werd gereden.
Algemeen Vooral de coureurs in de 500cc-klasse hadden alles in het werk gesteld om de gang naar de Nordschleife te vermijden. Dit gehate, zeer lange circuit zou eigenlijk al in 1979 voor het laatst gebruikt zijn, en het was dan ook een grote teleurstelling dat het in 1980 weer op de kalender stond. In het begin van het seizoen had Kenny Roberts nog gezegd dat hij er beslist niet zou rijden en ook de Suzuki-coureurs Randy Mamola, Graziano Rossi en Marco Lucchinelli wilden er niet naartoe. Roberts had gehoopt dat zijn Yamaha sterk genoeg zou zijn om de titel nog voor de Duitse Grand Prix te beslissen, maar hij had het hele seizoen problemen met zijn achterschokdemper en kreeg grote tegenstand van Mamola. Daardoor was de wereldtitel nog niet beslist en de teams dwongen al deze coureurs toch naar Duitsland af te reizen. Vervolgens trainden Lucchinelli en Rossi zó langzaam, dat ze door teamchef Roberto Gallina op staande voet ontslagen werden. Gallina belde dit feit door naar Japan, maar kreeg opdracht ze onmiddellijk weer aan te nemen, want de constructeurstitel kon nog gewonnen worden. Stand van zaken voor de races Drie wereldtitels waren al voor aanvang van de Duitse Grand Prix beslist: Pier Paolo Bianchi was wereldkampioen 125 cc, Toni Mang was wereldkampioen 250 cc en Jock Taylor en Benga Johansson waren wereldkampioen in de zijspanklasse. Het spannendst was het in de 350cc-klasse, waarin Jon Ekerold en Toni Mang allebei 48 punten hadden. In de 500cc-klasse stond Kenny Roberts 13 punten voor op Randy Mamola en in de 50cc-klasse had Eugenio Lazzarini 5 punten voorsprong op Stefan Dörflinger. Dat bracht Ricardo Tormo in een vervelende situatie: Hij was door de Spaanse bond voor 60.000 gulden ingekocht in het Van Veen-team, maar was kansloos voor de titel. Daarom moest hij zeer tegen zijn zin steun verlenen aan Dörflinger.
500cc-klasse Randy Mamola had nog slechts een theoretische kans op de wereldtitel. Zelfs als hij won mocht Kenny Roberts niet bij de eerste negen finishen. Mamola trainde als snelste en zat bij de start in een kopgroep met Marco Lucchinelli, Graeme Crosby en Wil Hartog. Dat was koren op de molen van Suzuki, dat de constructeurstitel binnen wilde halen en dit waren allemaal Suzuki-rijders. Mamola en Lucchinelli maakten zich iets los van de groep, maar aan het einde van de tweede ronde begon de motor van Mamola te roken. Lucchinelli had het rijk alleen en won de race voor Crosby en Hartog. Roberts passeerde Mamola en was zeker van de wereldtitel, maar Suzuki wist inderdaad de constructeurstitel te grijpen.
Uitslag 500cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Marco LucchinelliSuzuki 50'38"13 4 15 2 Graeme CrosbySuzuki 50'58"04 7 12 3 Wil HartogSuzuki 51'02"00 3 10 4 Kenny RobertsYamaha 51'26"23 2 8 5 Randy MamolaSuzuki 51'28"06 1 6 6 Johnny CecottoYamaha 51'30"03 5 5 7 Franco UnciniSuzuki 51'52"07 6 4 8 Jack MiddelburgYamaha 52'13"94 9 3 9 Carlo PeruginiSuzuki 51'16"93 16 2 10 Gustav ReinerSuzuki 52'18"69 8 1 11 Kork BallingtonKawasaki 52'43"77 13 12 Takazumi KatayamaHonda 52'45"60 15 13 Maurizio MassimianiYamaha 53'37"76 20 14 Stuart AvantSuzuki 53'38"05 27 15 Sadao AsamiYamaha 53'52"98 19 16 Dale SingletonYamaha 53'55"38 25 17 Steve ParrishSuzuki 54'00"42 26 18 Werner NenningSuzuki 54'14"15 21 19 Josef HageSuzuki 54'45"93 18 20 Peter AmmannSuzuki 55'18"75 30 21 Giovanni PelletierMorbidelli 32 22 Wolfgang von MuraltYamaha 28 23 Graziano RossiSuzuki 23 24 Jürgen SteinerSuzuki 43 25 Max WienerSuzuki 36 26 Michael SchmidSuzuki 37 27 Alois TostYamaha 38 28 Bruno KölbleYamaha 39 29 Rolf SchneiderYamaha 40 Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Michel FrutschiYamaha 10 Gregg HansfordKawasaki 11 Boet van DulmenYamaha 12 Philippe CoulonSuzuki 14 Jeffrey SayleYamaha 22 Willem ZoetSuzuki 24 Klaus KleinSuzuki 28 Sergio PellandiniSuzuki 31 Elmar RennerSuzuki 34 Virginio FerrariBakker-Cagiva 35 Carlo PratiSuzukiVal 41 Franck GrossSuzuki 43 Clemens DrieschSuzuki 44 Fritz ReitmaierSuzuki 45 Niet gekwalificeerd Coureur Merk Günter RiehlYamato Timo PohjolaSuzuki
Top tien eindstand 500cc-klasse PosCoureurMerkPtn 1 Kenny Roberts Yamaha 87 2 Randy Mamola Suzuki 72 3 Marco Lucchinelli Suzuki 59 4 Franco Uncini Suzuki 50 5 Graziano Rossi Suzuki 38 6 Wil Hartog Suzuki 31 7 Johnny Cecotto Yamaha 31 8 Graeme Crosby Suzuki 29 9 Jack Middelburg Yamaha / Bakker-Yamaha 20 10 Takazumi Katayama Suzuki / Honda 18 350cc-klasse Na de kwalificatietraining op de 22km-lange Nordschleife bleek Toni Mang 8 volle seconden sneller te zijn dan Jon Ekerold. Dat gaf Ekerold weinig hoop, want in Tsjecho-Slowakije (11 km) was het verschil slechts 0,01 seconde geweest. Beide coureurs moesten 1 punt meer scoren dan de ander om zich wereldkampioen te mogen noemen. Ekerold was als eerste weg, terwijl Mang al voor de eerste bocht negen plaatsen verloor. Na de eerste van zes ronden lag Ekerold nog steeds aan de leiding, gevolgd door Toni Mang. In de tweede ronde verbeterde Toni Mang het ronderecord met 10 seconden en hij kwam als eerste door, maar in de voorlaatste ronde reed Ekerold nog eens 4 seconden sneller. Zijn recordronde van 8'25"9 zou hem in de kwalificatie van de 500cc-klasse een tweede startplaats hebben opgeleverd. Mang had daar geen antwoord op. Bij de finish had hij 1,25 seconde achterstand en was de wereldtitel voor privérijder Jon Ekerold. Beide coureurs zouden met hun racetijd in de 500cc-klasse vierde en vijfde zijn geworden en Kenny Roberts op een achterstand van 11 seconden hebben gereden. 1½ minuut later werd de spannende strijd om de derde plaats beslist. Johnny Cecotto finishte vlak voor Jean-François Baldé. Uitslag 350cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Jon EkeroldBimota-Yamaha 51'15"09 3 15 2 Toni MangKrauser-Kawasaki +1"25 1 12 3 Johnny CecottoBimota-Yamaha +1'32"72 5 10 4 Jean-François BaldéKawasaki +1'32"79 4 8 5 Gregg HansfordKawasaki +1'33"38 2 6 6 Jacques CornuYamaha +1'54"04 6 5 7 Jeffrey SayleYamaha +1'55"01 16 4 8 Jean-Louis TournadreBimota-Yamaha +2'10"06 7 3 9 Graeme McGregorYamaha +2'14"57 13 2 10 Keith HuewenYamaha +2'24"97 11 1 11 Pekka NurmiYamaha +3'01"24 23 12 Roland FreymondBimota-Yamaha +3'03"42 10 13 Alan NorthYamaha +3'14"17 19 14 René DelabyYamaha +3'14"47 25 15 Eero HyvärinenYamaha +3'36"53 27 16 Roland KopfYamaha +3'52"94 32 17 Gustav ReinerYamaha +3'53"61 9 18 Alan RoethlisbergerYamaha +4'06"11 26 19 Chas MortimerCotton +4'27"18 21 20 Bruno LüscherYamaha +4'28"43 36 21 Edwin WeibelYamaha +4'28"86 33 22 Werner HilbkYamaha +4'34"96 28 23 Carlo PeruginiRTM +5'09"51 8 24 Norbert PeilYamaha +5'39"33 39 25 Stuart JonesYamaha +5'50"05 44 26 Reino EskelinenYamaha +5'50"32 31 27 Massimo MatteoniBimota-Yamaha +7'15"82 ? Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Mladen TomicYamaha 12 Siegfried MinichYamaha 14 Martin WimmerYamaha 18 Jacques BolleYamaha 20 Kenny BlakeYamahaVal 22 Yoshimasa MatsumotoYamahaVal 24 Klaas HernamdtYamahaVal 29 Murray SayleYamahaVal 30 Johannes KlementYamaha 34 Michel SimeonYamaha 35 Walter HoffmannYamaha 37 Lothar SpieglerYamaha 38 Carlos LavadoBimota-Yamaha 40 Hartmut MüllerYamaha 41 Bodo SchmidtYamaha 42 Éric SaulBimota-Yamaha 43 Hartmut TophelenYamaha 45 Franz WeidacherYamaha 46 Niet gestart Coureur Merk Oorzaak Patrick FernandezBimota-Yamaha BlessurePatrick Fernandez had in de Britse Grand Prix een been gebroken Top tien eindstand 350cc-klasse PosCoureurMotorfietsPtn 1 Jon Ekerold Bimota-Yamaha 63 2 Toni Mang Krauser-Kawasaki 60 3 Jean-François Baldé Kawasaki 38 4 Johnny Cecotto Bimota-Yamaha 37 5 Jeffrey Sayle Yamaha 25 6 Éric Saul Bimota-Yamaha 24 7 Jacques Cornu Yamaha 21 8 Massimo Matteoni Bimota-Yamaha 19 9 Walter Villa Adriatica-Yamaha 16 10 Patrick Fernandez Bimota-Yamaha 12 250cc-klasse Toni Mang had weliswaar de snelste trainingstijd op de Nordschleife gezet (1,5 seconde sneller dan Kork Ballington), maar had geen enkele behoefte om zich overmatig in te spannen in de 250cc-race. Die titel had hij immers al op zak en de belangrijke 350cc-race moest nog gereden worden. Het werd even spannend toen de machines van Egid Schwemmer en Tony Rogers elkaar bij de start raakten. Schwemmer's Yamaha kwam tegen de vangrail tot stistand en vloog in brand. De vlammen en de rook trokken naar de hoofdtribune, waardoor er enige paniek ontstond. Ballington vertrok als snelste, maar werd halverwege de eerste ronde toch gepasseerd door Mang. Op dat moment was een zestal rijders al gestopt omdat ze de baan te glad vondenHet circuit werd vaak voor autoraces gebruikt. Door het rubber op de baan werd deze al bij de minste motregen spiegelglad.. Mang liet zich echter gemakkelijk weer inhalen, ook door Jean-François Baldé. Hij reed op volle regenbanden en daar was de baan niet nat genoeg voor, maar hij was ook erg voorzichtig met het oog op de komende 350cc-race. Baldé werd tweede, maar wist Ballington tot op 0,3 seconde te naderen. Uitslag 250cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Kork BallingtonKawasaki 47'59"63 2 15 2 Jean-François BaldéKawasaki 47'59"95 3 12 3 Toni MangKrauser-Kawasaki 48'52"96 1 10 4 Graeme McGregorYamaha 49'04"22 25 8 5 Jacques CornuYamaha 49'05"00 9 6 6 Didier de RadiguèsYamaha 49'05"49 16 5 7 Herbert HaufYamaha 49'13"48 14 4 8 Roland FreymondAd Maiora 49'13"85 28 3 9 Martin WimmerYamaha 49'28"62 24 2 10 Mladen TomicYamaha 49'28"92 21 1 11 Loris ReggianiYamaha 50'20"84 22 12 Hans MüllerYamaha 50'25"73 11 13 Chas MortimerYamaha 50'40"04 46 14 Peter LooijesteijnYamaha 50'42"96 13 15 Karl-Thomas GrässelYamaha 50'43"56 23 16 Klaas HernamdtYamaha 50'44"21 33 17 Stefan JanssenYamaha 50'58"38 47 18 Olivier LiegeoisYamaha 51'03"16 6 19 Jean-Jacques PeyreYamaha 52'13"02 36 20 René DelabyYamaha 52'13"29 27 21 Hans NaefYamaha +1 ronde 32 Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Jean-Marc ToffoloArmstrong 4 Guy BertinMBA 5 Reinhold RothYamahaVal 8 Roland KopfYamaha 12 Jacques BolleCotton-Rotax 15 Pekka NurmiYamaha 17 Alan NorthYamaha 18 Siegfried MinichYamaha 20 Manfred HerwehYamaha 26 Éric SaulYamaha 29 Bruno LüscherYamaha 30 Murray SayleYamaha 34 Frank SteinhausenYamaha 35 Siegfried ZachariasYamaha 39 Clive HortonCotton-Rotax 40 Egid SchwemmerYamahaVal 41 Edwin WeibelYamaha 42 Massimo MatteoniYamaha 43 Carlos LavadoYamaha 44 Tony RogersYamahaVal 45 Top tien eindstand 250cc-klasse PosCoureurMotorfietsPtn 1 Toni Mang Krauser-Kawasaki 128 2 Kork Ballington Kawasaki 87 3 Jean-François Baldé Kawasaki 59 4 Thierry Espié Bimota-Yamaha 53 5 Roland Freymond Ad Maiora 46 6 Carlos Lavado Yamaha 29 7 Giampaolo Marchetti Yamaha 28 9 Jacques Cornu Yamaha 26 8 Éric Saul Yamaha 24 10 Graeme McGregor Yamaha 18 125cc-klasse De wereldtitel in de 125cc-klasse was al in het bezit van Pier Paolo Bianchi (MBA), maar Minarelli kon de constructeurstitel nog winnen als er een Minarelli vóór een MBA over de finish kwam. Daarom kreeg Maurizio Massimiani opnieuw een 125cc-Minarelli ter beschikking. Trainingssnelste Guy Bertin nam meteen de leiding. Ángel Nieto probeerde hem te volgen, maar moest al snel terrein prijsgeven. Zo resulteerde het laatste optreden van Bertin met zijn Motobécane in een overwinning. Hans Müller werd derde. Door de tweede plaats van Nieto ging de constructeurstitel naar Minarelli. Uitslag 125cc-klasse