thumb|De zonsverduistering was te zien tussen de blauwe lijnen. De totale zonsverduistering van 26 februari 1979 trok veel over land en zee en was achtereenvolgens te zien in deze elf deelgebieden: Oregon, Washington, Idaho, Montana, North Dakota, Saskatchewan, Manitoba, Ontario, Quebec, Nunavut en Groenland. plaatje van NASA over deze zonsverduisteringtabel van Saros reeks met deze zonsverduistering
Lengte
Maximum
Het punt met maximale totaliteit lag in Canada tussen de plaatsen Pauingassi en Pikangikum en duurde 2m48,9s.
Limieten
FenomeenCodeTijdstip UTCEerste contact bijschaduwP114:45:13.6Eerste contact kernschaduwU116:07:15.6Kernschaduw compleet vanafU216:11:12.1Bijschaduw compleet vanafP2NietMaximum eclipsGE16:54:15.6Bijschaduw compleet t/mP3NietKernschaduw compleet t/mU317:37:00.0Laatste contact kernschaduwU417:40:55.0Laatste contact bijschaduwP419:03:06.3
Zie ook Zonsverduisteringen van 1971 t/m 1980 Lijst van zonsverduisteringen Saros 120 zonsverduisteringserie
Externe links NASA Google map van deze verduistering NASA overzicht van alle verduisteringen
Categorie:Zonsverduistering Categorie:1970-1979