thumb Édouard Molinaro (Bordeaux, 13 mei 1928 – Parijs, 7 december 2013) was een Frans filmregisseur.
Hij maakte 33 speelfilms, voor het overgrote deel komedies en bracht meer dan dertig jaar lang vrijwel jaarlijks een film uit.
Leven en werk Eerste stappen in de filmwereld Molinaro raakte al vroeg geïnteresseerd in film. In zijn geboortestreek, de Gironde, deed hij vanaf zijn 16 jaar met succes mee aan wedstrijden voor amateurcineasten van korte films. Hij bekwaamde zich vervolgens in de techniek van het filmvak als regieassistent. Molinaro kon van meet af aan het assistentschap combineren met het draaien van korte films, eerst fictieve drama's, daarna industriële opdrachtfilmpjes.
Debuut en politiefilms Hij debuteerde in 1958 met Le Dos au mur, een politiefilm met hoofdrollen voor Jeanne Moreau en Gérard Oury. Hij draaide nog enkele (soms komische) politiefilms waaronder La Mort de Belle (1961), de verfilming van een scenario van Jean Anouilh naar de gelijknamige roman uit 1952 van Georges Simenon.
Jaren zestig: komedies met Louis de Funès Met zijn volgende producties ging hij meer en meer de komische toer op. Une ravissante idiote (1964) met Brigitte Bardot, en La Chasse à l'homme (1964) met het zusterpaar Françoise Dorléac - Catherine Deneuve, waren hiervan geslaagde voorbeelden. In de tweede helft van de jaren zestig had hij veel succes met Oscar (1967) en Hibernatus (1969), twee komedies met Louis de Funès in de hoofdrol. Hij ging verder op de ingeslagen weg met onder meer de picareske in de 18e eeuw gesitueerde komedie Mon oncle Benjamin (1969) waarin Jacques Brel de titelrol voor zijn rekening nam.
Jaren zeventig: La Cage aux folles In het kassucces L'Emmerdeur (1973) speelde Brel opnieuw de hoofdrol. Die laatste film luidde een vruchtbare samenwerking in met scenarist Francis Veber die culmineerde in het reusachtig succes van La Cage aux folles (1978) en het vervolg La Cage aux folles 2 (1980). Voor die twee films kon hij gebruikmaken van het talent van onder meer Michel Serrault, een van zijn favoriete acteurs.
Latere carrière In de jaren tachtig deed hij drie keer een beroep op Daniel Auteuil, onder meer voor de komedie L'Amour en douce (1985). Tijdens de opnamen werd Auteuil verliefd op tegenspeelster Emmanuelle Béart. In de jaren negentig beëindigde Molinaro zijn filmcarrière met twee historische films waaronder Beaumarchais, l'insolent (1996), een biografische film over de kleurrijke Franse schrijver Beaumarchais.
Sinds het einde van de jaren zeventig werkte hij ook regelmatig voor de televisie.
Privéleven Molinaro was getrouwd met de Franse actrice Marie-Hélène Breillat die in een aantal van zijn films uit de jaren zeventig speelt. Zo was ze te zien in de vampierenparodie Dracula père et fils (1976), de laatste film waarin Christopher Lee een vampier vertolkte.
Hij overleed in 2013 op 85-jarige leeftijd ten gevolge van een longaandoening.
Filmografie Regieassistent 1947: Un flic (Maurice de Canonge) 1949: Du Guesclin (Bernard de La Tour) 1949: Le Cœur sur la main (André Berthomieu) 1950: Le Miracle de Sainte Anne (Orson Welles) (korte film) 1954: Le Comte de Monte-Cristo (Robert Vernay) 1954: Votre dévoué Blake (Jean Laviron)
Regisseur Korte films en documentaires 1946: Évasion 1948: Un monsieur très chic 1948: Le Cercle 1949: Le Verbe en chair 1950: L'honneur est sauf 1953: La Meilleure Part 1953: Chemins d'avril 1954: L'Accumulateur au plomb 1955: Quatrième vœu 1956: Les Biens de ce monde 1957: Appelez le 17 1957: Les Alchimistes 2007: Dirty Slapping Lange speelfilms 1958: Le Dos au mur (naar de roman Délivrez-nous du mal van Frédéric Dard) 1959: Des femmes disparaissent 1959: Un témoin dans la ville (naar de roman van Boileau-Narcejac) 1960: Une fille pour l'été (naar de roman van Maurice Clavel) 1961: La Mort de Belle (naar de gelijknamige roman van Georges Simenon) 1962: Les Ennemis 1962: Les Sept Péchés capitaux (collectieve sketchenfilm, episode L'Envie) 1962: Arsène Lupin contre Arsène Lupin (naar het werk van Maurice Leblanc) 1964: Une ravissante idiote (naar de gelijknamige roman van Charles Exbrayat) 1964: La Chasse à l'homme 1965: Quand passent les faisans 1967: Peau d'espion 1967: Oscar 1969: Hibernatus 1969: Mon oncle Benjamin (naar de gelijknamige roman van Claude Tillier) 1970: La Liberté en croupe 1971: Les Aveux les plus doux 1972: La Mandarine (naar de gelijknamige roman van Christine de Rivoyre) 1973: Le Gang des otages 1973: L'Emmerdeur 1974: L'Ironie du sort (naar de gelijknamige roman van Paul Guimard) 1975: Le Téléphone rose 1976: Dracula père et fils 1977: L'Homme pressé (naar de gelijknamige roman van Paul Morand) 1978: La Cage aux folles (naar het gelijknamige toneelstuk van Jean Poiret) 1979: Cause toujours... tu m'intéresses ! 1980: Les Séducteurs (collectieve sketchenfilm) 1980: La Cage aux folles 2 (naar het gelijknamige toneelstuk van Jean Poiret) 1982: Pour 100 briques t'as plus rien... 1984: Just the Way You Are 1985: Palace 1985: L'Amour en douce 1988: À gauche en sortant de l'ascenseur (naar het toneelstuk L'Amuse-gueule van Gérard Lauzier) 1992: Le Souper 1996: Beaumarchais, l'insolent (naar een onuitgegeven scenario van Sacha Guitry) Televisie(films) 1979: La Pitié dangereuse 1981: Au bon beurre 1983: La Veuve rouge 1986: Le Tiroir secret 1986: Un métier de seigneur 1988: La Ruelle au clair de lune 1988: Manon Roland 1989: Les Grandes Familles 1989: L'Ivresse de la métamorphose 1991: L'Amour maudit de Leisenbohg 1992: La femme abandonnée 1995: Ce que savait Maisie 1999: Nora 1999: Tombé du nid 2001: Nana 2003: Un homme par hasard 2005: Une famille pas comme les autres
Ander televisiewerk 1978: Madame le Juge: eerste episode van de zesdelige televisieserie 1978: Claudine: 4 films 1990: Le Gorille: 1 film H (1998-2002): 14 afleveringen Navarro (1989-2007): 2 films Les Hommes de cœur (2005-2006): 3 films Le Tuteur (2003-2008): 5 films
Prijzen 1980: La Cage aux folles: Golden Globe voor beste buitenlandse film
Boeken Édouard Molinaro: Intérieur Soir, Paris, Éditions Anne Carrière, 2009. (autobiografie)
Remakes 1981: Buddy Buddy (Billy Wilder, met Jack Lemmon en Walter Matthau) (Amerikaanse remake van L'Emmerdeur) 1996: The Birdcage (Mike Nichols, met Gene Hackman en Robin Williams) (Amerikaanse remake van La Cage aux folles) 2008: L'Emmerdeur (Francis Veber, met Patrick Timsit en Richard Berry)
Categorie:Frans filmregisseur Categorie:Frans scenarioschrijver Categorie:Frans televisieregisseur