300px|right Het Atlantisch orkaanseizoen 1996 duurde van 1 juni 1996 tot 30 november 1996. Het seizoen 1996 was wat activiteit betreft een hyperactief seizoen. Het seizoen telde 13 tropische cyclonen, die allen promoveerden tot tropische storm. Negen tropische stormen werden een orkaan en zes orkanen werden majeure orkanen, dat wil zeggen van de derde categorie en hoger.
Cyclonen Tropische storm Arthur Op 16 juni verscheen er een gebied met buien ten oosten van de Bahama's, dat de volgende dag zich organiseerde tot tropische depressie 1 boven de Bahama's. Tropische depressie 1 trok naar het noordnoordwesten, langs de westflank van een hogedrukgebied en draaide zo later bij naar het noorden en noordnoordoosten. Ondanks stroming in de atmosfeer nam op 18 juni de convectie toe en de volgende dag promoveerde tropische depressie 1 tot tropische storm Arthur. Arthur trok als een minimale tropische storm over Cape Lookout, North Carolina en Kaap Hatteras, North Carolina op 20 juni. Arthur trok verder naar het oosten, werd een tropische depressie en verloor op 21 juni zijn tropische kenmerken.
Orkaan Bertha Tropische depressie 2 kwam voort uit een tropische onweersstoring, die op 1 juli van de Afrikaanse kust naar het westen trok. Boven de Atlantische Oceaan ontstond er een gesloten circulatie, die op 5 juli resulteerde in tropische depressie 2 ten zuidwesten van de Atlantische Oceaan. Een paar uur later promoveerde de depressie tot tropische storm Bertha. Bertha was een Orkaan van het Kaapverdische type en zoals veel tropische cyclonen van dit type, trok Bertha met de wijzers van de klok mee aan de zuidflank een groot hogedrukgebied, dat zich uitstrekte van de Azoren tot Bermuda en gedurende het bestaan van Bertha weinig veranderde. Op 7 juli promoveerde Bertha tot een orkaan. Bertha trof de noordelijkste Bovenwindse Eilanden, zoals Antigua en Barbuda de volgende dag. Ook Sint Maarten werd door orkaanwinden getroffen. Bertha trok verder naar het noordwesten ten noordoosten van Puerto Rico, Hispaniola en ten oosten van de Bahama's.
Ten noorden van Puerto Rico bereikte Bertha de derde categorie met windsnelheden van 185 km/uur en een druk van 960 mbar, een van de maar zes majeure orkanen in de maand juli (tot en met 2005). Deze intensiteit duurde maar kort en Bertha degradeerde naar de eerste categorie, terwijl zij naar het noorden trok, richting North Carolina. Voor zij de kust bereikte op 12 juli bij Wilmington, North Carolina, was zij weer versterkt tot een sterke tweede categorie orkaan. Bertha trok over land naar het noordoosten, degradeerde tot een tropische storm en bracht veel regen aan de Amerikaanse oostkust. Op 14 juli verloor Bertha haar tropische kenmerken boven New Brunswick. Bertha eiste 12 mensenlevens en verwoeste op Sint-Maarten en Sint Thomas, een van de Amerikaanse Maagdeneilanden werden 2500 huizen vernietigd. Bertha veroorzaakte vermoedelijk $270 miljoen aan schade.
Orkaan Cesar-Douglas Deze tropische cycloon kreeg 2 namen; Cesar voor het Atlantisch bassin en Douglas, nadat de tropische cycloon Midden-Amerika had overgestoken en boven de Stille Oceaan terecht was gekomen. Tot 2001 werden cyclonen, die van het ene in het andere bassin terechtkwamen, altijd omgedoopt. Sinds die datum geldt de regel, dat als een systeem bij de overgang zijn gesloten circulatie intact houdt, dit systeem ook zijn naam behoudt. Lost de circulatie echter op en ontstaat in het andere bassin uit de overblijfselen een nieuwe tropische storm, dan krijgt hij een nieuwe naam. Zou deze regel in 1996 al toegepast zijn, dan had de orkaan ook in de Stille Oceaan Cesar geheten.
Cesar Tropische depressie 3 ontstond uit een tropische golf; een onderbreking van de passaatwinden, gepaard gaande met een rug van lage druk, die van het Afrikaanse vasteland trekken en zich gemakkelijk tot een tropische onweersstoring ontwikkelen. Veel belovend voor ontwikkeling van dit systeem was het feit dat deze golf gekoppeld was aan een anticycloon op grote hoogte, zodat de uitstroom gegarandeerd was. Het systeem ontwikkelde zich ook snel tot tropische onweersstoring, maar verdere ontwikkeling vond pas plaats toen het systeem net ten oosten van de Bovenwindse Eilanden zich begon te organiseren en op 24 juli ten noorden van het Venezolaanse Isla Margarita promoveerde tot tropische depressie 3. De depressie trok naar het westen en de volgende dag werd de depressie in de buurt van Curaçao tropische storm Cesar. Een krachtig hogedrukgebied boven de Bahama's versperde Cesar de weg naar het noorden en Cesar trok verder westwaarts over het zuiden van de Caraïbische Zee.
Het krachtige hogedrukgebied ten noorden van Cesar zorgde voor een groot drukverschil en de nog steeds aanwezige anticycloon boven Cesar zelf, die de uitstroom bevorderde, waren zeer gunstig voor verdere ontwikkeling van Cesar en compenseerden de lage breedte en de nabijheid van het continent; twee factoren die ongunstig zijn voor ontwikkeling en intensivering van tropische cyclonen. Cesar werd boven het zuidwesten van de Caraïbische Zee een orkaan op 27 juli en koerste naar Nicaragua. Op 28 juli landde Cesar nabij Bluefields, Nicaragua op zijn hoogtepunt met windsnelheden van 140 km/uur en een druk van 989 mbar. Boven Nicaragua en El Salvador verzwakte Cesar tot tropische storm, maar behield zijn structuur en circulatie. Cesar eiste 67 mensenlevens en veroorzaakte overvloedige regenval en overstromingen, die in Nicaragua en El Salvador niet alleen tot overstromingen en aardverschuivingen leidden, maar ook uitbraken van cholera en malaria tot gevolg hadden. De schade werd geschat op $40 miljoen, Cesar richtte vooral schade aan aan plantages en boerderijen.
Douglas Boven de Stille Oceaan gekomen, werd Cesar als de vierde tropische cycloon van het orkaanseizoen van het oostelijk deel van de Stille Oceaan omgedoopt tot tropische storm Douglas. Douglas behoort dus niet meer tot het Atlantisch orkaanseizoen 1996, maar omdat het één geheel vormt met Cesar (tegenwoordig zou zo een cycloon niet meer worden omgedoopt) is vermelding volledigheidshalve op zijn plaats. Douglas had dezelfde gunstige omstandigheden als Cesar, trok naar het westnoordwesten parallel aan de Mexicaanse zuidkust en promoveerde snel weer tot orkaan. Op 1 augustus bereikte Douglas de vierde categorie met windsnelheden tot 220 km/uur ten zuiden van de staat Baja California Sur. Douglas, inmiddels meer naar het noordwesten gedraaid, kwam boven koeler water en verzwakte vanaf 2 augustus gestaag, totdat Douglas op 6 augustus boven de Stille Oceaan oploste. De storm bleef als Douglas boven de oceaan en gaf alleen aan de Mexicaanse zuidkust regenval, maar eiste geen mensenlevens.
Orkaan Dolly Tropische depressie 4 vormde zich op 19 juli tussen Jamaica en Honduras uit een tropische onweersstoring en promoveerde een paar uur later tot tropische storm Dolly. Dolly trok westwaarts, richting het schiereiland Yucatán. Doordat Dolly zich had ontwikkeld onder een anticycloon op grote hoogte, kon Dolly in kracht toenemen en bereikte orkaankracht op het moment dat zij landde nabij Chetumal in Quintana Roo op 20 augustus met windsnelheden van 120 km/uur en een druk van 999 mbar. Boven land degradeerde Dolly snel tot tropische depressie, maar boven de Golf van Campeche herwon Dolly aan kracht en werd weer een tropische storm. Opnieuw bereikte Dolly orkaan kracht juist bij haar landing op 23 augustus nabij Tampico, Tamaulipas met windsnelheden van 130 km/uur en een druk van 989 mbar. Dolly trok over Mexico en loste op boven de Stille Oceaan. Dolly eiste 14 mensenlevens en richtte grote schade aan huizen en landbouwgrond aan.
Orkaan Edouard Tropische depressie 5 ontstond uit een tropische onweersstoring op 550 km ten zuidoosten van de archipel Kaapverdië op 19 augustus. De tropische depressie trok westwaarts aan de zuidflank van een hogedrukgebied en toen een anticycloon op grote hoogte boven de depressie schoof, ontwikkelde de depressie zich tot tropische storm Édouard op 22 augustus ten zuidwesten van Kaapverdië en werd de volgende dag een orkaan. Daarmee was Édouard een orkaan van het Kaapverdische type. Édouard versterkte zich gestaag, draaide naar het noordwesten en bereikte zijn hoogtepunt met 230 km/uur en een druk van 933 mbar; een orkaan van de vierde categorie en daarmee de zwaarste storm van het seizoen. Daarna fluctueerde Édouard in intensiteit; dit kwam ook doordat zijn oogrok samentrok, waardoor het oog kleiner werd en de oogrok instabiel werd. Normaal ontwikkelt zich dan een nieuwe, wijdere oogrok, die de oude oogrok van vocht en warmte berooft. Het vocht en de warmte uit de periferie van de storm bereikt niet meer de oude oogrok en het oog wordt weer groter.
Gedurende de tijd dat beide oogrokken naast elkaar bestaan, verzwakt de storm. Als dit proces, dat in het Engels Eyewall Replacement Cycle of kortweg ERC genoemd wordt is voltooid, kan de storm weer aan kracht winnen en er soms sterker uitkomen dan voorheen. Gedurende dit proces waren bij Édouard 3 oogrokken in plaats van 2 tegelijk waarneembaar en dit was nog nooit waargenomen. Ten noorden van Hispaniola draaide Édouard naar het noorden, bereikte opnieuw de vierde categorie en verzwakte daarna. Édouard trok richting Massachusetts, maar op 135 km van de kust draaide Édouard scherp naar het oosten, van de kust af. Op 3 september degradeerde Édouard tot tropische storm en verloor weldra zijn tropische kenmerken. Édouard was meer dan een week (tussen 24 augustus en 1 september) een majeure orkaan (derde categorie of meer), wat zeer opmerkelijk is. Twee mensen kwamen om in de hoge golven, die op de kust braken en door Édouard werden veroorzaakt.
Orkaan Fran Op 23 augustus ontstond tropische depressie 6 net ten zuidoosten van Kaapverdië uit een tropische onweersstoring, die de vorige dag van de Afrikaanse kust was vertrokken. Daarmee was tropische depressie 6 een cycloon van het Kaapverdische type, maar omdat zij door Édouard voor haar werd gehinderd (Édouard belemmerde haar instroom), kon tropische depressie 6 zich maar langzaam ontwikkelen. Tropische depressie 6 volgde als Kaapverdische cycloon grofweg dezelfde route als Édouard. Op 27 augustus werd tropische depressie 6 gepromoveerd tot tropische storm Fran en op 29 augustus bereikte Fran orkaankracht. Fran was net als Édouard naar het noordwesten gedraaid en trok op 270 km noordoostelijk van de Bovenwindse Eilanden voorbij. Héél even zakte ze terug naar een tropische storm door Édouard, maar de volgende dag draaide Édouard naar het oosten, weg van Fran, zodat Fran weer aan kracht kon winnen.
Bovendien duwde Édouard een rug van hoge druk tussen hem en Fran in, dus noordelijk van Fran, zodat Fran niet langer Édouard voetsporen kon volgen en naar het noordwesten werd gedwongen naar de Amerikaanse kust. Fran trok langs de Bahama's en bereikte de derde categorie. Fran was een omvangrijke storm; haar orkaanwinden (117+ km/uur) strekten zich uit tot 225 km vanuit haar oog. Op haar hoogtepunt op 5 september waren haar windsnelheden 195 km/uur en had zij een minimale druk van 946 mbar. De volgende dag landde zij in North Carolina met windsnelheden van 185 km/uur. Fran trok verder naar het noordwesten en degradeerde boven Virginia tot tropische storm en tropische depressie. Boven het Huronmeer en het Eriemeer verloor Fran op 9 september haar warme kern, waardoor zij niet langer een tropische cycloon was. De volgende dag werden de overblijfselen opgenomen door een front. Fran eiste 26 mensenlevens en veroorzaakte $4,6 miljard aan schade.
Tropische storm Gustav thumb|300px|Infrarood satellietbeeld van 29 augustus, het toont drie tropische cyclonen van het Kaapverdische type, Édouard, Fran en Gustav, die achter elkaar van de band rolden