Het FIFA wereldkampioenschap voetbal 1986 was de dertiende editie van een internationaal voetbaltoernooi tussen de nationale mannenteams van landen die aangesloten zijn bij de FIFA. De eindronde van het evenement vond plaats in Mexico. Het kampioenschap werd gewonnen door Argentinië, dat in de finale West-Duitsland versloeg. Diego Maradona was de opvallendste speler.
Het toernooi zou oorspronkelijk door Colombia georganiseerd worden, zo had de FIFA in 1974 besloten, maar dit land gaf eind 1982 de FIFA te kennen, dit niet aan te kunnen. Op 20 mei 1983 werd Mexico verkozen boven de andere gegadigden: de Verenigde Staten - die in 1994 alsnog aan de beurt kwamen - en Canada. Mexico werd zo het eerste land dat tweemaal de eindronde organiseerde, slechts 16 jaar na hun eerste organisatie in 1970.
Een ernstige aardbeving in september 1985, acht maanden voor de start van het toernooi, leidde tot twijfel over doorgang van het evenement. De stadions waren echter niet beschadigd en er werd besloten om verder te gaan met de voorbereidingen.
Kwalificatie
FIFA-lidConfederatieBesteprestatie CAF Finaleronde 2e 2 1982 1982 0 Groepsfase CAF Finaleronde 2e 1 1970 1970 0 GroepsfaseAFCWinnaar Zone A1e1n.v.t.n.v.t.n.v.t.n.v.t.AFCWinnaar Zone B2e1195419540Groepsfase (t)UEFA Titelverdediger 11e 7 1934 1982 3 WinnaarUEFA Winnaar groep 1 5e 4 1938 1982 0 DerdeUEFA Winnaar groep 2 11e 9 1934 1982 2 WinnaarUEFA Tweede groep 2 2e 1 1966 1966 0 DerdeUEFA Winnaar groep 3 8e 2 1950 1982 1 WinnaarUEFA Tweede groep 3 3e 2 1958 1982 0 KwartfinaleUEFA Winnaar groep 4 9e 3 1930 1982 0 DerdeUEFA Tweede groep 4 5e 1 1962 1974 0 GroepsfaseUEFA Winnaar groep 5 9e 3 1934 1982 0 TweedeUEFA Winnaar groep 6 1e 1 n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t.UEFA Tweede groep 6 6e 2 1958 1982 0 VierdeUEFA Winnaar groep 7 7e 3 1934 1982 0 VierdeUEFA Winnaar play-off 7e 2 1930 1982 0 Tweede rondeUEFA play-off (UEFA–OFC) 6e 4 1954 1982 0 Groepsfase (g)CONCACAFgastland9e1193019780KwartfinaleCONCACAFEerste finalegroep1e1n.v.t.n.v.t.n.v.t.n.v.t. CONMEBOL Winnaar groep 1 9e 4 1930 1982 1 Wereldkampioen CONMEBOL Winnaar groep 2 8e 1 1930 1974 2 Wereldkampioen CONMEBOL Winnaar groep 3 13e 13 1930 1982 3 Wereldkampioen CONMEBOL Winnaar play-off 4e 1 1930 1958 0 Groepsfase
Speelsteden Mexico-Stad San Nicolás de los Garza León AztekenstadionCapaciteit: 114.600 Estadio Olímpico UniversitarioCapaciteit: 72.000 Estadio UniversitarioCapaciteit: 44.000 Estadio Nou CampCapaciteit: 35.000 155px 155px 155px 155px Guadalajara Zapopan Monterrey Irapuato Estadio JaliscoCapaciteit: 66.000 Estadio Tres de MarzoCapaciteit: 30.000 Estadio TecnológicoCapaciteit: 38.000 Estadio Sergio León ChávezCapaciteit: 32.000 150px 180px 185px 155px Puebla Toluca Nezahualcóyotl Querétaro Estadio CuauhtémocCapaciteit: 46.000 Estadio Nemesio DíezCapaciteit: 30.000 Estadio Neza 86Capaciteit: 35.000 Estadio La CorregidoraCapaciteit: 40.785 150px 150px 155px 155px
Scheidsrechters Naam Duels 3 9 0 0 3 11 0 0 2 5 0 1 2 4 0 0 2 6 0 0 2 14 0 3 2 6 0 0 2 4 0 0 2 3 0 0 2 7 0 0 2 5 0 0 2 5 0 1 2 8 0 0 1 3 0 0 1 2 0 0 1 1 0 0 1 4 0 0 1 2 0 0 1 1 0 0 1 2 0 0 1 4 0 1 1 1 0 0 1 0 0 0 1 1 0 0 1 2 0 0 1 3 0 1 1 5 0 1 1 2 0 0 1 0 0 0 1 0 0 0 1 4 0 0 1 2 0 0 1 0 0 0 1 1 0 0 1 2 0 0 Totaal 50 129 0 8
Loting Potten Geplaatste landengastland +top 5 1982</small> Pot 1 Pot 2 Pot 3 (gastland) (titelhouder) (2e plaats) (3e plaats) (4e plaats) (5e plaats)
Groepen Groep A Groep B Groep C Groep D Groep E Groep F
Groepsfase Groep A Diego Maradona begon het WK zoals het vorige WK eindigde: met geweld. Zuid-Korea gebruikte alle fysieke middelen om Maradona af te stoppen, maar hij was in tegenstelling tot 1982 ongrijpbaar. Hij leverde twee assists, Jorge Valdano van Real Madrid scoorde twee keer voor Argentinië. Ook in de overige groepswedstrijden was Maradona onnavolgbaar, hij scoorde de gelijkmaker tegen Italië met een subtiele voetbeweging en leverde tegen Bulgarije opnieuw een voorzet, waaruit gescoord werd (2-0 dankzij Jorge Burruchaga). Met een Maradona in deze vorm werd Argentinië genoemd als een van de favorieten.
Italië kwam net als in 1982 moeizaam op gang en won alleen de laatste groepswedstrijd tegen Zuid-Korea: 3-2 dankzij twee doelpunten van Alessandro Altobelli, die ervoor zorgde, dat de held van 1982 Paolo Rossi op de bank bleef zitten. Altobelli scoorde vier doelpunten in de voorronde en miste ook nog een strafschop tegen de Koreanen. Ook Bulgarije plaatste zich voor de volgende ronde, maar maakte geen indruk: de gelijke spelen tegen Italië en Zuid-Korea waren gelukkig. Zuid-Korea maakte een enthousiaste indruk, maar hun naïeve manier van verdedigen brak ze op. Het opvallendste van de wedstrijd Zuid tegen Korea-Bulgarije was een wolkbreuk in de tweede helft, waardoor normaal spel onmogelijk was.
Groep B Net als in 1970 had Mexico geen geweldig elftal, maar het fanatieke publiek in het Aztekenstadion was een groot voordeel. Van spits Hugo Sánchez werden wonderen verwacht, maar hij kon de druk niet aan. De spits van Real Madrid blonk uit door theatraal gedrag, hij ontving al snel twee gele kaarten en miste tegen Paraguay een strafschop. Hij scoorde wel het winnende doelpunt tegen België, een intikker. Verdediger Quirarte maakte twee doelpunten, doelman Larios maakte een onzekere indruk. Paraguay maakte de meeste indruk in deze groep, het speelde met temperament en aanvalsdrift, de Zuid-Amerikaanse voetballer van het jaar Romero scoorde twee doelpunten. Irak verloor alle wedstrijden, maar werd geen enkele keer weg gespeeld. Het had pech, dat een geldig doelpunt tegen Paraguay werd afgekeurd.
Het donderde in het Belgische kamp. Er waren interne problemen bij landskampioen RSC Anderlecht, die meegenomen werden naar het WK. Routinier René Vandereycken had felle kritiek op het meeverdedigen van Frank Vercauteren en vooral Enzo Scifo, die bovenal uit was op eigen succes. De sfeer was te snijden en bondscoach Guy Thys overwoog Vandereycken op de bank te zetten. Door een blessure van Lei Clijsters speelde hij toch mee tegen Mexico. De Belgen gingen ten onder omwille van hun veel te voorzichtige spelopvatting en Erwin Vandenbergh scoorde alleen na chaotisch werk van de Mexicaanse doelman, de nederlaag van 2-1 was onnodig. Tegen Irak kwamen de Rode Duivels snel op een 2-0 voorsprong, maar nadat de Irakezen met tien man verder moesten spelen, stortte België in elkaar, het incasseerde een tegendoelpunt en alleen dankzij een uitblinkende doelman Jean-Marie Pfaff bleef men overeind. miniatuur|Vieringen van Mexicaanse fans op het belangrijkste plein van Mexico City, 7 juni 1986.Tegen Paraguay was er sprake van herstel, maar twee keer werd een voorsprong weg gegeven. Als nummer drie van deze groep moest men spelen tegen de Sovjet-Unie, dat in de eerste ronde veel indruk maakte. Vandereycken en Vandenbergh waren weer thuis vanwege blessures, maar waarschijnlijk ook om de sfeer in het Belgische kamp te bevorderen.
Groep C Hongarije maakte veel indruk in de kwalificatie, plaatste zich als eerste Europees land voor het WK en won een oefeninterland tegen Brazilië met groot gemak: 3-0. Het miste wel routinier Tibor Nyilasi door een blessure, maar met name van de jonge spelbepaler Lajos Détári werd veel verwacht. Alle hoge verwachtingen waren na vier minuten verdwenen, toen de Sovjet-Unie op een 2-0 voorsprong kwam. De kern van het elftal van de Sovjet-Unie speelde bij Dinamo Kiev, dat een maand eerder veel indruk maakte in de Europa Cup II-finale tegen Atlético Madrid (3-0 zege). Vlak voor het WK kreeg Dinamo Kiev-coach Valerij Lobanovskyj ook de leiding over het Sovjetse team. De Sovjet-Unie denderde over de Hongaren heen en kon het zich veroorloven nog een strafschop te missen. Het anders altijd zo stugge Sovjet-team speelde als een aanvallende machine en won met 6-0; de mooiste treffer was de 2-0, een afstandsschot van Alejnikov.
Europees kampioen Frankrijk had een stroeve start: het won de eerste wedstrijd tegen Canada slechts met 1-0, elf minuten voor tijd scoorde de spits van Club Brugge Jean-Pierre Papin het enige doelpunt. Bij Canada maakte verdediger Randy Samuel een sterke indruk en verdiende een transfer naar de Nederlandse club PSV. Frankrijk en de Sovjet-Unie deelden de punten in Léon en tegen Hongarije kwam Frankrijk goed op stoom: 3-0. Voormalig topland Hongarije was uitgeschakeld door de zware nederlagen en zou zich niet meer plaatsen voor een WK tot heden. Canada verloor alle wedstrijden zonder te scoren, maar maakte een goede indruk.
Groep D Na het WK in 1982, waar Brazilië volgens kenners het beste voetbal heeft laten zien, maar uitgeschakeld werd door Italië, probeerde het team een nieuwe gooi naar de wereldtitel te doen in het land waar Brazilië voor het laatst wereldkampioen werd: Mexico. Het speelde net als toen alle groepswedstrijden in Guadalajara. Er waren wel zorgen rond de grote spelers: Falcǎo werd alleen nog geselecteerd om zijn reputatie en zat op de bank, Zico was geblesseerd in het begin van het toernooi. Sócrates had een mislukt avontuur bij de Italiaanse club Fiorentina achter de rug en nam het niet zo nauw met de discipline. De afgestudeerde arts hield van het leven en dronk en rookte door tijdens het toernooi. Er waren anderzijds nieuwe spelers die voor een meer zakelijke benadering stonden: de middenvelder Alemão en spits Careca, die na het toernooi naar AS Napoli vertrokken en wel slaagden in Italië.
De eerste wedstrijd was tegen de verliezend finalist van het laatste EK, Spanje. Na een eerste helft zonder veel hoogtepunten dacht iedereen dat Míchel gescoord had namens Spanje, zijn schot ging over de doellijn, maar de scheidsrechter keurde het zuivere doelpunt af. Brazilië nam het heft in handen, zag ook een doelpunt (terecht) afgekeurd en nam de leiding na een kopgoal van Socrates, nadat Careca de bal op de lat schoot. Ook tegen Algerije had Brazilië het moeilijk: het won door een verdedigingsfout bij de Afrikanen, die daarvoor een aantal kansen hadden om op voorsprong te komen. Tegen Noord-Ierland besloot coach Telê Santana wat nieuwe spelers in te zetten, debutant en linksback Josimar scoorde met een mooi afstandsschot. Spanje had geen problemen met Noord-Ierland en Algerije, landen die het goed deden op het vorige WK, maar over hun hoogtepunt heen waren. Pat Jennings nam afscheid van het internationale voetbal, hij was de oudste speler ooit op een WK en haalde 119 interlands, een mondiaal record.
Groep E Groep E stond bekend als de groep des doods. De groep bestond uit vice-wereldkampioen West-Duitsland, de kampioen van Zuid-Amerika Uruguay, de "eeuwige belofte" Schotland en Denemarken. Denemarken had een generatie spelers die voetbalde bij grote clubs in de grote Europese competities. De offensieve libero Morten Olsen speelde bij de Belgische kampioen RSC Anderlecht, de energieke middenvelder Søren Lerby was de aanvoerder van de Duitse kampioen Bayern München en het uitstekende aanvalsduo Michael Laudrup en Preben Elkjær Larsen speelde bij de laatste twee Italiaanse kampioenen Juventus en Hellas Verona. Er waren liefst vier spelers uit de Nederlandse competitie in de selectie waaronder middenvelder Frank Arnesen van PSV Eindhoven. Denemarken was jarenlang een klein voetballand, debuteerde op een wereldkampioenschap, maakte al grote indruk op het EK en leek alleen maar beter te worden.