thumb|Uitzicht vanaf Serra do Pilar op de Ponte Luís I en het Centro Histórico Het Centro Histórico do Porto (Historisch Centrum van Porto) staat sinds 1996 op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Dit historisch centrum wordt gevormd door het gebied dat omsloten was door de Muralhas Fernandinas (stadsmuren) en enkele aanpalende gebieden. Tot het Centro Histórico behoort ook de rivieroever van Vila Nova de Gaia, hoewel dit officieel geen deel uitmaakt van Porto. Het uitzicht op de stad vanaf de overzijde van de Douro is een van de fraaiste ter wereld. Het letterlijk hoogtepunt wat dit betreft is het uitzicht vanaf Serra do Pilar, een voormalig klooster op de top van de hoogste heuvel tegenover Porto in Vila Nova de Gaia. thumb|Uitzicht vanaf de Miradouro da Vitória met v.l.n.r. de Sé, het Paço Episcopal, de Ponte Luís I en Serra do Pilar Muralhas Fernandinas thumb|Muralhas Fernandinas De nieuwe stadsmuren gebouwd in de veertiende eeuw staan bekend als de Muralhas Fernandinas. Nadat al eerder enkele stukken waren gesloopt is grootste deel van dit complex verwijderd aan het einde van de negentiende eeuw. Slechts enkele delen bestaan nog en zijn sinds 1928 een nationaal monument. thumb|Rua de Pena Ventosa
Alto da Sé De Alto da Sé of Morro da Pena Ventosa (Hoogte van de Kathedraal of Heuvel van de Stormen) is een van de oudste delen van de stad en wordt nog altijd gekenmerkt door nauwe en vaak steile straatjes. De bebouwing tussen de Sé en Praça de Almeida Garrett is omstreeks 1950 gesloopt om de Avenida Dom Afonso Henriques aan te kunnen leggen en daarmee een rechtstreekse verbinding tussen de omgeving van Praça da Liberdade en het bovendek van de Ponte Luís I.
left|thumb| Sé - interieur thumb|Sé - vooraanzicht Sé (Kathedraal) De bouw van de kathedraal begon halverwege de twaalfde eeuw en werd afgerond aan het begin van de dertiende eeuw. Later werd het gebouw nog uitgebreid en werden er diverse modificaties aangebracht, onder andere door Niccolò Nasoni in de achttiende eeuw. De kathedraal is sinds 1910 een nationaal monument.
Casa do Cabido Naast de kathedraal bevindt zich het Casa do Cabido. Dit pand scheidt de kloostergang van het voorplein. Het is gebouwd in de eerste helft van de 18e eeuw. Hier wordt de kerkschat bewaard en deels tentoongesteld.
Paço Episcopal (Bisschoppelijk paleis) Het oorspronkelijk bisschoppelijk paleis, waarvan enkele delen in het interieur van het huidige gebouw nog aanwezig zijn, is gebouwd in de twaalfde of de dertiende eeuw. Het paleis werd uitgebreid en verbouwd in de zestiende en zeventiende eeuw. In de achttiende eeuw werden veel van de wijzigingen uit de vorige eeuwen weer tenietgedaan door een radicale verbouwing in barokstijl. Verondersteld wordt dat het nieuwe ontwerp is gemaakt door Nasoni in 1734, maar de (ver)bouw(ing) werd vanaf 1737 uitgevoerd onder leiding van de architect Miguel Francisco da Silva. De werkzaamheden duurden het grootste deel van de rest van de achttiende eeuw en zijn nooit geheel afgerond. Tijdens het beleg van Porto in 1832 was de bisschop de stad ontvlucht en na de oorlog verviel het paleis aan de staat. Van 1916 tot 1956 heeft het gediend als stadhuis van Porto.
thumb|Igreja dos Grilos Muralha Primitiva De eerste stadsmuur of Muralha Primitiva werd oorspronkelijk gebouwd tijdens de Romeinse tijd in de derde eeuw. Deze muur is herbouwd in de twaalfde eeuw. Met de uitbreiding van de stad werd de muur overbodig en het grootste deel is in de loop der navolgende eeuwen gesloopt. Er rest nog slechts een klein stukje aan de Calçada de Vandoma dat gerestaureerd is in de twintigste eeuw. Torre Medieval (Middeleeuwse toren) Omstreeks 1940 werd de eeuwenoude bebouwing direct bij de Sé gesloopt om de kathedraal meer prominent te laten uitkomen in zijn omgeving. Bij de sloopwerkzaamheden werd dit middeleeuwse pand ontdekt. Het is op ongeveer 15 meter van de oorspronkelijke locatie opnieuw opgebouwd. Casa-Museu Guerra Junqueiro Dit pand is gebouwd in 1730 naar ontwerp van Nasoni. Het staat aan de Rua Dom Hugo, vlak bij de Sé. Tegenwoordig is er het museum gevestigd, dat gewijd is aan de in 1850 geboren dichter en schrijver Abílio Manuel Guerra Junqueiro. Het pand is in 1940 door de familie van de schrijver aan de gemeente geschonken en sinds 1977 een nationaal monument.
Igreja e Convento dos Grilos (Kerk en Klooster van de Krekels) De bouw van dit complex in opdracht van de Orde der Jezuïeten begon in 1577 en de kerk werd ingewijd in 1622. De huidige gevel van de kerk stamt uit 1690. Nadat de Jezïeten in 1759 uit het land waren verbannen kwam het complex in eerste instantie in bezit van de Universiteit van Coimbra. Die verkocht het in 1780 aan de Ordem dos Agostinianos Descalços (Orde der Ongeschoeide Augustijnen). De broeders van deze orde hadden de bijnaam frades-grilos (krekelbroeders) en daarmee kregen ook het complex de bijnaam Grilos. Het complex is sinds 1982 een nationaal monument. Tegenwoordig is het grootseminarie erin gevestigd. De officiële naam is Igreja e Colégio de São Lourenço (kerk en college van Sint-Laurens).
thumb|Rua das Flores thumb|Rua de Mousinho da Silveira
Rua das Flores en Rua de Mousinho da Silveira De Rua de Santa Catarina das Flores, de naam is later ingekort, is aangelegd in de periode 1521-1525. De straat verbond de Largo de São Domingos, in die tijd het centrale plein, met de Porta de Carros, een stadspoort in de Muralhas Fernandinas waar nu Praça de Almeida Garrett is. Het was een straat met woningen voor de beter gestelden en commercie. Sinds 2015 is de straat een voetgangersgebied en daarmee een aantrekkelijke route voor voetgangers tussen Ribeira en de omgeving van Praça da Liberdade. De Rua de Mousinho da Silveira loopt parallel aan de Rua das Flores maar is pas aangelegd in de tweede helft van de negentiende eeuw. Deze straat kwam gereed in 1875. Hier was tot die tijd het riviertje de Rio da Vila. Dit riviertje is overkluisd om de Rua de Mousinho da Silveira aan te kunnen leggen en daarmee een bredere verbindingsstraat te maken tussen Ribeira en Praça de Almeida Garrett.
Igreja da Misericórdia (Kerk van de Barmhartigheid) De bouw van deze kerk begon in 1555 in opdracht van de Santa Casa da Misericórdia do Porto (Heilige Huis van de Barmhartigheid van Porto), en de inwijding was in 1559. De laatste delen werden echter pas voltooid in 1584 en 1590. In de achttiende eeuw was het gebouw ernstig vervallen en werd gereconstrueerd door Nasoni in 1748. Bij deze reconstructie kreeg de kerk zijn huidige barokke karakter. De Santa Casa da Misericórdia do Porto is nog steeds de eigenaar van de kerk, die in 1977 tot nationaal monument is verklaard.
Casa dos Maias Dit pand in de Rua das Flores is in de zestiende eeuw gebouwd in opdracht van de edelman Martim Ferraz. Zowel in de zeventiende als de achttiende eeuw zijn er wijzigingen aangebracht. Het pand was tot de negentiende eeuw in eigendom van de familie Ferrazes Bravo, reden waarom het ook wel wordt aangeduid met Casa dos Ferrazes Bravos. De meer gebruikelijke huidige naam Casa dos Maias is afkomstig van Domingos de Oliveira Maia, de nieuwe eigenaar in de negentiende eeuw. Het pand is sinds 1993 een nationaal monument.
left|thumb| Restaurant op Cais da Ribeira / Rua Cima do Muro thumb|Ribeira thumb|Gedenkplaat voor de ramp met de Ponte das Barcas in 1809
Ribeira Ribeira (rivieroever) is een van de oudste delen van de stad. De fraaie ligging aan de rivier en de oude bebouwing maken het tot een van de populairste delen van de stad bij zowel de lokale bevolking als toeristen. Praça da Ribeira is het centrale plein. Op dit plein en op de erop uitkomende kades en straten zijn tal van restaurants en bars. De Muralhas Fernandinas liepen op Ribeira langs de rivier. Langs de Cais da Ribeira (Kade van Ribeira) zijn later openingen in de muur gemaakt om deze te verbinden met de erachter liggende bebouwing. Van de oorspronkelijke stadspoorten in de muur langs de rivier is er nog een over in de Muro dos Bacalhoeiros op de Cais da Estiva, de Postigo do Carvao (Kolenpoort). De Rua Infante Dom Henrique is aangelegd in de vijftiende eeuw en vormde een contrast met de zeer nauwe middeleeuwse straatjes. De naam van de straat was destijds Rua Nova (Nieuwe Straat). Het was een voorname straat waar veel gegoede burgers van de stad woonden. In 1885 is, gelijktijdig met de bouw van de Mercado Ferreira Borges, de Praça do Infante aangelegd. Tegenwoordig bevindt zich hieronder een parkeergarage. Om Praça en Cais da Ribeira te ontlasten van het toenemende verkeer is in 1947 begonnen met de aanleg van de Túnel da Ribeira tussen de Rua Infante Dom Henrique en het benedendek van de Ponte Luís I. Deze tunnel is in 1950 geopend, 200 meter lang en 15 meter breed.
Alminhas da Ponte (Schrijn van de Brug) De eerste permanente vaste oeververbinding was de Ponte das Barcas (schipbrug) ontworpen door Carlos Amarante en geopend op 15 augustus 1806. Op 29 maart 1809 bezweek deze brug onder de mensenmassa van vluchtelingen voor de aanvallende Franse troepen. Ter herinnering aan deze ramp is in 1897 op Ribeira een gedenkplaat aangebracht, de Alminhas da Ponte (Schrijn van de Brug). Een nieuwe schipbrug verving de brug uit 1806 totdat de schipbrug werd vervangen door de D. Maria II hangbrug in 1843. left|thumb| Pilaren van de Ponte Pensil thumb|Ponte Luís I gezien vanaf Cais da Ribeira thumb|Feitoria Inglesa
Pilaren van de Ponte Pênsil D. Maria II (D. Maria II hangbrug) De bouw van de Ponte Pênsil, zoals deze altijd werd genoemd, werd begonnen in 1841 en de brug werd geopend op 17 februari 1843. Het ontwerp was van de ingenieurs Stanislas Bigot en José Vitorino Damásio en de bouw werd uitgevoerd door de Franse onderneming Claranges Lucotte & Cie. Aan beide zijden van de rivier stonden twee pilaren van 18 meter hoog die de in totaal acht kabels droegen waaraan, via ijzeren kabels het 170 meter lange en zes meter brede brugdek hing. Na het gereedkomen van de Ponte Luís I werd de Ponte Pênsil in 1887 afgebroken. Aan de noordzijde staan de pilaren nog als monument.
Ponte Luís I (Luis I-brug) Deze dubbeldeks brug is ontworpen door Théophile Seyrig en gebouwd door de Ateliers de Construction de Willebroeck. Het bovendek van de brug werd in gebruik genomen in 1886 en het benedendek in 1888. Sinds 2005 is het bovendek in gebruik bij de Metro do Porto. De brug verbindt Porto met Vila Nova de Gaia en is een van de meest emblematische bouwwerken van de stad.
left|thumb| Casa do Infante Casa do Infante Dit pand werd in de veertiende eeuw gebouwd. Het staat in de Rua da Alfândega Velha tussen de Rua da Fonte Taurinha en de Rua Infante D.Henrique. Volgens de overlevering zou dit het geboortehuis zijn van Hendrik de Zeevaarder. Het heeft gedurende lange tijd als munthuis. In de zeventiende eeuw zijn grote veranderingen aangebracht. Gedurende vele jaren was hier de douane gevestigd voor de goederen die per schip Porto werden binnengebracht. Sinds 1924 is het een nationaal monument. Tegenwoordig is het historisch archief van de gemeente Porto hier gevestigd alsmede het historisch museum van de stad.
Casa da Rua da Reboleira, n.º 59 Dit pand is een van de weinige gebouwd in de veertiende eeuw die nog de oorspronkelijk structuur heeft. Tegenwoordig is het in gebruik als sociaal-cultureel centrum voor de wijk São Nicolau.
Igreja de São Nicolau (Sint-Nicolaaskerk) Deze kerk aan de Rua Infante D.Henrique werd gebouwd in 1671. De kerk werd zwaar getroffen door een brand in 1758. De herbouw van de kerk in een mengsel van rococo en neoklassieke stijl kwam gereed in 1762. In 1862 werd de voorgevel bedekt mer azulejos.
Feitoria Inglesa (British Factory House)