In de natuurkunde zijn vier fundamentele natuurkrachten bekend. Alle krachten volgen uit de vier fundamentele krachten. In volgorde van afnemende sterkte zijn dit:
magnitude reikwijdte functie ijkboson Sterke kernkracht 1040 houdt protonen en neutronen in de kern bij elkaar gluonen Elektromagnetische kracht 1038 krachten tussen geladen deeltjes fotonen Zwakke kernkracht 1015 speelt een rol bij radioactief verval W-bosonen en Z-bosonen Zwaartekracht 1 houdt materie op grote schaal bij elkaar gravitonen
De geeft hierin de afstand tussen twee deeltjes aan, die een kracht op elkaar uitoefenen. Met de reikwijdte wordt het verband bedoeld tussen hun onderlinge afstand en de kracht die zij op elkaar uitoefenen. IJkbosonen brengen de vier fundamentele natuurkrachten tussen de deeltjes die daar onderling gevoelig voor zijn over. De elektromagnetische kracht en de zwaartekracht houden zich aan de omgekeerde kwadratenwet. De gravitonen zijn alleen nog maar hypothetische deeltjes. De zwaartekracht is van deze krachten het minst sterk, maar het is van de vier de kracht die het meeste invloed heeft op het dagelijks leven.
Men heeft al lange tijd in de theoretische natuurkunde geprobeerd deze vier krachten in één te verenigen. Dat is behalve voor de zwaartekracht ook gelukt. De elektromagnetische en de zwakke kracht werken boven een bepaalde temperatuur hetzelfde. Zij raken boven die temperatuur van ongeveer 1015 K verenigd in de elektrozwakke wisselwerking. De combinatie van de sterke kracht met deze twee krachten is goed onderweg. Er zijn daarvoor in de natuurkunde verschillende theorieën ontwikkeld die de drie krachten verenigen. Deze theorieën worden Grand Unification Theories genoemd. Deze GUTS passen binnen het standaardmodel van de deeltjesfysica. De combinatie van de zwaartekracht en de andere krachten in de theorie van alles is nog steeds problematisch, omdat de zwaartekracht door de algemene relativiteitstheorie wordt beschreven, de andere krachten door de kwantumtheorie en die twee moeilijk zijn te verenigen. Theorieën die hier mogelijk een oplossing bieden, zijn de snaartheorie en de loop-kwantumzwaartekracht.