Kurt Steven Angle (Mount Lebanon (Pennsylvania), 9 december 1968) is een Amerikaans voormalig professioneel worstelaar, worstelaar en acteur die vooral bekend werd in World Wrestling Entertainment. Hij was actief tussen 1992 en 2019. Angle behaalde als worstelaar goud op de Olympische Zomerspelen 1996 in Atlanta.
Angle won als entertainmentworstelaar in totaal 19 kampioenschappen, waarvan 11 titels in WWE en 8 titels in Total Nonstop Action Wrestling (TNA). Hij is een 5-voudig WWE World Heavyweight Champion en was King of the Ring in 2000. Angle is een voormalig WCW World Heavyweight Champion, met name ten tijde van een financiële overname van World Championship Wrestling door WWE - waar Angle toen actief was - in 2001. Hij veroverde als partner van A.J. Styles en Sting twee keer het TNA World Tag Team Championship.
Hij werd in 2017 door WWE opgenomen in zijn Hall of Fame. Vier jaar eerder werd Angle reeds toegevoegd aan de TNA Hall of Fame.
Worstelcarrière (1992-1998) Kurt Angle begon zijn amateurworstelcarrière in 1992. Drie jaar later behaalde Angle een gouden medaille op het WK. In 1996 won Angle olympisch goud in de categorie "vrije stijl" zwaargewicht (tot 100 kg) op de Olympische Zomerspelen.
Hij brak enkele maanden voor de Olympische Spelen zijn nek, maar herstelde ternauwernood. Angle heeft sindsdien wel een (typerende) vervormde, gezwollen nek.How Kurt Angle won an Olympic Gold medal with a broken 'freakin' neck ESPN, 31 juli 2016
Professioneel worstelcarrière (1998-2019) World Wrestling Federation/Entertainment (1998-2006) Opleiding (1998-1999) In oktober 1998 begon Angle zijn professionele worstelcarrière en tekende een 8-jarig contract bij de World Wrestling Federation (WWF). Hij ging worstelen voor de 'Power Pro Wrestling', dat toen als opleidingscentrum van WWF fungeerde. Angle werd getraind door Tom Prichard en Dory Funk Jr.. Hij maakte algauw zijn opwachting tijdens een aflevering van Sunday Night Heat op 7 maart 1999, voor de eerste keer op televisie en had een verhaallijn met Tiger Ali Singh.
Debuut en & "WWF Eurocontinental Champion" (1999-2000) Angle maakte zijn grote televisiedebuut bij het evenement Survivor Series op 14 november 1999. Hij versloeg er Shawn Stasiak. Angle kreeg het gimmick van een "Amerikaanse held" (Engels American hero) aangeboden, dat gebaseerd was op zijn gouden medaille van de Olympische Zomerspelen in 1996. Hij droeg z'n gouden medaille steeds om de hals.
In februari 2000 veroverde Angle zowel het WWE European Championship als het WWF Intercontinental Championship. Hij noemde zich voortaan "Eurocontinental Champion". Bij WrestleMania 2000 werden twee driegevechten (jargon: triple threat) gehouden waarin beide titels op het spel stonden. Angle moest het opnemen tegen Chris Benoit en Chris Jericho, maar verloor van beide. Hij moest na de eerste wedstrijd het WWF Intercontinental Championship afstaan aan Benoit, terwijl Jericho de tweede wedstrijd won en het WWF European Championship op zijn naam schreef.
WWF Champion en "The Alliance" (2000-2001) Angle plaatste zich in 2000 voor de finale van King of the Ring. Hij nam de maat van Rikishi. Bij het evenement No Mercy won Angle, geholpen door Rikishi, van Dwayne "The Rock" Johnson en veroverde het WWF Championship. Met deze overwinning was Angle de eerste persoon die zowel olympisch goud als het WWF Championship won. In de zomer was hij vaak te zien als tegenstander van Triple H en The Rock. Meer bepaald bij het evenement SummerSlam stonden Angle, Triple H en The Rock tegenover elkaar, waar The Rock zich de sterkste toonde. Angle was in december 2000 een van de zes deelnemers in - alsmede de winnaar van - een unieke Six-Way Hell in a Cell match bij het evenement Armageddon. Na een heerschappij van 4 maanden moest Angle de titel doorgeven aan The Rock bij het evenement No Way Out. Eerder versloeg hij nog wel rechtstreeks Triple H bij het evenement Royal Rumble in januari 2001.
Toen de federaties World Championship Wrestling en Extreme Championship Wrestling de handen in elkaar sloegen als The Alliance en medio 2001 de WWF binnenvielen, veranderde Angle in een face (fan favoriet). Hij werkte samen met Stone Cold Steve Austin om "The Alliance" af te weren. Later keerde Austin zich (kayfabe) tegen de WWF en sloot zich aan bij "The Alliance", wat leidde tot een titelwedstrijd tussen Angle en Austin bij het evenement SummerSlam die werd gewonnen door Angle via diskwalificatie van Austin, waardoor de titel om de schouders van Austin bleef. Bij het evenement Unforgiven vond een herkansing plaats. Deze keer versloeg hij Austin 'clean' en veroverde het WWF Championship.
Tijdens een aflevering van Raw op 8 oktober 2001 moest Angle de titel afgeven aan (fictief) WWF Commissioner William Regal, die tevens lid was van "The Alliance", en dat kostte Angle de wedstrijd. Hij speelde wederom de rol van heel (schurk) en sloot zich finaal toch aan bij "The Alliance". Zijn lidmaatschap zou niet lang standhouden, want bij het evenement Survivor Series verraadde hij The Alliance, nadat hij The Rock hielp te winnen van Austin. Hij bleef een schurk door te beweren dat hij als enige verantwoordelijk was voor de vernietiging van "The Alliance".
Grand Slam & WWE Championship (2002) Angle was aanwezig bij het grote debuut van John Cena op 27 juni 2002. Het debuut van Cena vond plaats tijdens een aflevering van Friday Night SmackDown!. Cena daagde hem vol zelfvertrouwen uit, maar verloor. Op 19 mei 2002 werd hij door Edge verslagen in een Hair vs. Hair-wedstrijd bij het evenement Judgment Day. Sindsdien heeft Angle een kaalgeschoren coupe. In oktober 2002 werd Angle de vijfde Grand Slam Champion in de geschiedenis toen hij samen met Chris Benoit het WWE Tag Team Championship veroverde bij het evenement No Mercy. Tijdens een aflevering van SmackDown! op 5 november 2002 verloren Angle en Benoit de titelriemen aan Edge en Rey Mysterio.
Bij het evenement Armageddon won Angle voor de derde keer het WWE Championship via winst tegen Big Show, mede door inmenging van Brock Lesnar. Rond deze periode stichtte hij The World’s Greatest Tag Team/Team Angle met Charlie Haas en later Shelton Benjamin.
Ruzies met Brock Lesnar & Eddie Guerrero (2003-2004) thumb|left|200px|Angle in 2005 Hij raakte in januari 2003 verwikkeld in een vete met Brock Lesnar, die de Royal Rumble won. Lesnar claimde dat hij de "grote man" (superster) zou worden op SmackDown!. In de belangrijkste wedstrijd (jargon: main event) van WrestleMania XIX werd Angle verslagen door Lesnar. Hij moest als gevolg het WWE Championship afstaan.
Op 11 april 2003 onderging Angle een nekoperatie om problemen met osteofyten en hinder ter hoogte van een tussenwervelschijf te verhelpen. Deze alternatieve operatie verminderde Angle's revalidatietijd van een jaar tot drie maanden. Kort na zijn terugkeer won Angle bij het evenement Vengeance een driegevecht van Lesnar en Big Show en bemachtigde voor de 4e keer het WWE Championship. Tijdens een aflevering van SmackDown! op 27 juli 2003 moest Angle de titel opnieuw doorgeven aan Lesnar in een 60 minuten durende Iron Man match.
Angle kreeg het aan de stok met Eddie Guerrero. Hun vete bereikte zijn hoogtepunt op WrestleMania XX, maar Angle verloor. Al snel kreeg Angle weer last van legitieme nekklachten. Hij stond even op non-actief als worstelaar door een nieuwe blessure, werd aangesteld als 'General Manager' van SmackDown! en werd in die hoedanigheid brutaal aangevallen door Big Show. In juli 2004 werd hij als 'General Manager' ontslagen door Vince McMahon en hervatte Angle als actieve worstelaar.
"The Wrestling Machine" & vertrek (2005-2006) thumb|300px|Angle in augustus 2005 In januari 2005 nam Angle deel aan de Royal Rumble, maar werd geëlimineerd door Shawn Michaels. Angle bleef Michaels bespotten door zijn voormalige tag teampartner Marty Jannetty te verslaan en "Sensational" Sherri Martel, die in het verleden 'manager' was van Michaels, aan te vallen. Dit resulteerde in een wedstrijd bij WrestleMania 21 tussen Angle en Michaels, waarin Angle zegevierde. Hij zette de verhaallijn met Michaels verder, tot hij de duimen moest leggen voor Michaels bij het evenement Vengeance.
Een half jaar later keerde Angle terug en concentreerde zich op het vacante World Heavyweight Championship. Hij veroverde het kampioenschap meteen door een 20-koppige eliminatiewedstrijd (jargon: battle royal) te winnen. Bij het evenement Royal Rumble, in januari 2006, behield Angle de titel door Mark Henry te verslaan. Na deze wedstrijd maakte The Undertaker (worstelaar)The Undertaker zijn opwachting en daagde Angle uit voor een titelwedstrijd. Hij legde The Undertaker over de knie bij het evenement No Way Out. Een maand later, bij WrestleMania 22, moest Angle de titel echter afstaan aan Rey Mysterio. Randy Orton was de andere uitdager.
Op 29 mei 2006 verhuisde Angle naar het pas opgerichte ECW-huismerk. Tijdens zijn periode als performer voor de ECW-shows verwierf Angle de bijnaam "The Wrestling Machine". Hij verpletterde al snel de tegenstand, maar sedert zijn verloren kamp tegen Randy Orton bij het evenement Vengeance, verscheen Angle 'slechts' sporadisch op televisie als performer in de hoofdshows Raw en SmackDown!.
Omwille van gezondheidsredenen vroeg Angle op 25 augustus 2006 een vervroegde ontbinding van zijn contract aan. Hij verliet als dusdanig na 8 jaar de federatie.
Total Nonstop Action Wrestling (2006-2016) TNA World Heavyweight Champion (2006-2007) Slechts enkele weken nadat Angle zijn samenwerking met de WWE beëindigde, tekende hij een contract bij Total Nonstop Action Wrestling (TNA). Op 19 oktober 2006 maakte Angle zijn debuut en confronteerde Samoa Joe toen die laatste afstand weigerde te doen van het 'NWA World Heavyweight Championship', dat eerder door Samoa Joe werd gestolen van Jeff Jarrett. Uiteindelijk eiste Jarrett zijn titel weer op. Tijdens een aflevering van Impact! op 16 november 2006 versloeg hij Abyss. Het was Angle's eerste wedstrijd als worstelaar in TNA. Na de wedstrijd werd Angle opnieuw aangevallen door Samoa Joe. Het kwam tot een confrontatie tussen Angle en Samoa Joe bij het evenement Genesis, waar Angle zegevierde.
Bij het evenement Final Resolution versloeg hij Samoa Joe met 3-2 in een Iron Man match en kreeg hij zicht op het 'NWA World Heavyweight Championship', waar Angle voor streed bij het evenement Against All Odds in februari 2007. Angle moest z'n meerdere erkennen in Christian Cage nadat Travis Tomko en Scott Steiner de wedstrijd verstoorden. Hij kreeg het even aan de stok met Steiner. Enkele weken later stonden "Team Angle" en "Team Cage" tegenover elkaar, maar er werd een belangrijke voorwaarde gesteld. Indien een worstelaar van "Team Angle" een lid van "Team Cage" had verslagen, kreeg die een kans op het 'NWA World Heavyweight Championship' van Cage. Hij stelde een team samen dat bestond uit Samoa Joe, Rhino, Sting en Jeff Jarrett, terwijl Cage koos voor A.J. Styles, Scott Steiner, Tomko en Abyss. Die laatste werd door Jarrett aangevallen met diens houten gitaar, zodat Sting hem kon verslaan.
Cage moest zijn titel verdedigen tegen Sting en Angle bij het evenement Sacrifice. Een dag voor Sacrifice maakte de 'National Wrestling Alliance', eigenaars van het 'NWA World Heavyweight Championship' en 'NWA World Tag Team Championships', bekend dat Cage en Team 3D (Brother Ray & Brother Devon) hun titels moesten afgeven. Cage had namelijk geweigerd zijn titel in de toekomst te verdedigen bij de live-evenementen van TNA/NWA. Angle kroonde zich tot nieuwe "World Heavyweight Champion" bij het evenement. Dit waren tevens de begindagen van het TNA World Heavyweight Championship, de opvolger van het 'NWA World Heavyweight Championship'.
Triple Crown Champion en "The Angle Alliance" (2007-2008) thumb|180px|left|Angle en Karen Jarrett tijdens een aflevering van Impact! Wrestling