(Spaans voor "Het Geweld") verwijst naar het gewelddadige conflict tussen de Liberale Partij () en de Conservatieve Partij van Colombia (), dat duurde van 1946 tot ongeveer 1958.
Oorzaken La Violencia begon in 1946, toen de conservatieven weer aan de macht kwamen. Op lokaal niveau werden de politieleiding en de stadsbesturen vervangen, wat conservatieve landeigenaren aanmoedigde land af te nemen van liberale boeren en zo een cyclus van geweld op gang bracht.
De moord in 1948 op de populaire presidentskandidaat Jorge Eliécer Gaitán veroorzaakte ernstige onlusten in de hoofdstad Bogotá, de zogenaamde . Deze onrust spreidde zich uit naar de landelijke gebieden. Tot 1958 stierven als gevolg van de Violencia tussen de 180.000 en 300.000 Colombianen.Livingstone, G. e.a. (2004) Inside Colombia: Drugs, Democracy, and War. Rutgers University Press, pg 42, Stokes, D. (2005) America’s Other War. Terrorizing Colombia Zed Books, pg. 68, - Livingstone en Stokes noemde het cijfer van 200.000 doden tussen 1948 en 1958 (Livingstone) en "een decennium van oorlog" (Stokes).Azcarate, C. (1999) Psychosocial Dynamics of the Armed Conflict in Colombia in Online Journal of Peace and Conflict Resolution - Azcarate noemde het getal van 300.000 sterfgevallen tussen 1948 en 1959.Pedro Ruz Gutierrez (1999) Bullets, Bloodshed And Ballots; For Generations, Violence Has Defined Colombia’s Turbulent Political History in Orlando Sentinel Florida, 1999-10-31, pg G1
Ontwikkeling Tijdens organiseerden leden van de liberale en communistische partij zelfverdedigingsgroepen en guerrilla's die tegen de eenheden van de conservatieve partij vochten, maar ook tegen elkaar. Tijdens de gevechten in 1949 werden in delen van het land de zogenaamde "onafhankelijke republieken" (repúblicas independientes) van de Colombiaanse Communistische Partij en liberale en radicale boeren opgericht. Uit de communistische zelfverdedigingsgroepen ontstond later de FARC.
Beëindiging Ondanks de in 1953 door de na een staatsgreep aangetreden generaal Gustavo Rojas Pinilla aangekondigde amnestie demobiliseerden delen van deze groepen niet. Nadat Rojas in 1958 afgezet was, kwamen de liberalen en de conservatieven overeen om de macht te delen ("Nationale Front").
Literatuur Majka, R. (2001) Die Moderne und die Violencia. Frankfurt: Peter Lang Verlag 3-631-37154-3 Rempe, D. (1955) Guerrillas, Bandits, and Independent Republics in Small Wars and Insurgencies band 6, nr 3, Winter 1995, pg. 304–327
Categorie:Geschiedenis van Colombia