miniatuur|De badge/wapen van het Israëlische Marine-component. De Israëlische marine (Hebreeuws: , , Engels: , Arabisch: ) is een krijgsmachtonderdeel van het Israëlische defensieleger, deze is voornamelijk actief in het gebied rond de Middellandse Zee, de Golf van Eilat en de Rode Zee. De huidige opperbevelhebber van de Israëlische marine is Aluf David Sa'ar Salama. De Israëlische marine is verantwoordelijk voor Israëls aflandige nucleaire tweede aanvalscapaciteit.Cirincione, Joseph; Wolfsthal, Jon B.; Rajkumar, Miriam (2005). Deadly arsenals: nuclear, biological, and chemical threats. Carnegie Endowment. pp. 263–4
Geschiedenis miniatuur|Marinewimpel van Israël De oorsprong van de Israëlische marine lag in de oprichting van de Betar Marine Academie, een opleidingsschool voor militairen voor de marine, opgericht in Civitavecchia, Italië, in 1934 door de revisionistische zionistische beweging onder leiding van Ze'ev Jabotinsky. In Europa, Palestina en Zuid-Afrika leidde deze school enkele van de toekomstige commandanten van de Israëlische marine op. In september 1937 bezocht het opleidingsschip Sarah I Haifa en Tel Aviv als onderdeel van een rondreis door de Middellandse Zee.
Tweede Wereldoorlog In 1938 richtte dr. Shlomo Bardin, aangemoedigd door het Joods Agentschap, de hogeschool voor de Marine op in Bosmat, het Technische Junioren College. In 1943 volgde de oprichting van de Palyam, de marine tak van de Palmach, de opleidingen werden gevolgd aan de maritieme school. De Joodse koopvaardij werd ook opgeleid, deze werkten op o.a. SS Tel Aviv en vrachtschepen zoals de Atid.
In 1942 sloten elfhonderd Hagana-vrijwilligers zich aan bij de Royal Navy, voornamelijk in technische functies (12 van hen waren officieren volgens de benoemingsovereenkomst van het Joods Agentschap met de Royal Navy). Een paar bereikten de zee- en gevechtsdienst. Twee van hen dienden bij de Fleet Air Arm (FAA): Edmond Wilhelm Brillant en Zvi Avidror. Met het einde van de Tweede Wereldoorlog en het begin van de Joodse opstand in Mandaatgebied Palestina, namen Palyam-leden deel aan illegale immigratieactiviteiten, waardoor Europese Joden naar Palestina werden gebracht, evenals aan commandoacties tegen deportatieschepen van de Royal Navy. Vrijwilligers van de Royal Navy sloten zich ondertussen weer aan bij de Hagana.
Tijdens de laatste maanden van het Britse mandaat in Palestina begonnen de voormalige vrijwilligers van de Royal Navy te werken aan de illegale immigratieschepen (bekend als de Fleet of Shadows) in de haven van Haifa, ze hebben er een paar geborgen en ze in dienst genomen. Deze zouden de eerste schepen van de marine worden en werden ingezet tijdens de Arabisch-Israëlische Oorlog van 1948. miniatuur|INS Eiliat
Tijd na de Tweede Wereldoorlog miniatuur|INS Gal In het Marine museum te Haifa Aan het begin van de oorlog van 1948 en met de oprichting van de IDF, bestond de Israëlische marine uit vier voormalige Aliyah Bet-schepen die in beslag waren genomen in de haven van Haifa. Deze schepen werden opgeknapt door een nieuw opgerichte marine-reparatiefaciliteit met de hulp van twee particuliere scheepsbouw- en reparatiebedrijven. In oktober 1948 werd een onderzeebootjager gekocht in de Verenigde Staten. Met de oprichting van de IDF begin 1948 werd de Israëlische marine daarom gevormd uit een kern van het volgende personeel: Royal Navy vrijwilligers met de technische vaardigheden en discipline verworven van de Royal Navy, maar zonder actieve dienst op zee en ervaring op schepen van de Royal Navy. Palyam-leden die de illegale immigratieactie had geleid, maar geen ervaring hadden in navigatie of het leiden van een schip in een strijd. De kapiteins van illegale en immigratieschepen waren Italiaans, terwijl het personeel van Palyam het bevel voerde in opdracht van de Hagana. De joodse kapitein Yitzhak Ahronovitch van de SS Exodus was eerder uitzondering dan regel. Koopvaardijkapiteins en hoofdingenieurs, met navigatievaardigheden maar zonder gevechtsvaardigheden. miniatuur|Marineschepen in een parade (1971) Joodse vrijwilligers van de United States Navy en Royal Navy, zoals commandant Paul Shulman van de US Navy, en commandanten Solomon Burk en Allen Burk van de Royal Navy. Die werden echter vaak gediscrimineerd en hun ervaring verspild door een marine commando dat was gebaseerd op de Palmach en zijn verschillende takken. Dit resulteerde in vreemde situaties waarin ongeschoolde officieren van de Palyam het bevel voerden over veel meer ervaren marineofficieren.
miniatuur|Torpedoboten van de Israëlische marine Tijdens de oorlog dienden de oorlogsschepen op kustpatrouilletaken en bombardeerden ze Arabische doelen op het land, inclusief Egyptische kustinstallaties in en rond het Gaza-gebied helemaal tot aan Port Said. De Israëlische marine schakelde ook de Egyptische marine op zee uit in tijdens operatie Yoav, en het vlaggenschip van de Egyptische marine, El Amir Farouq, werd tot zinken gebracht tijdens een operatie door Israëlische marinecommando's.
Palyam-personeel verzette zich vaak tegen pogingen om orde, discipline en rang in de nieuw gevormde dienst te scheppen. Veel ruimtes werden aanvankelijk gedeeld door zowel officieren als manschappen. Schepen hadden een kapitein met maritieme vaardigheden, maar ook een commandant die als 'politiek' werd beschouwd. Dit veroorzaakt veel discussie tussen veteranen van de Palyam, vrijwilligers van de Royal Navy van de Hagana en Machal-vrijwilligers van de United States Navy over welke vorm de marine zou moeten aannemen. Commandant Allen Burk zou uit wanhoop hebben gezegd: "Je kunt geen marineofficieren maken van cowboys".
Royal Navy Captain Ashe Lincoln, die joods was, adviseerde premier David Ben-Gurion om korvetten, fregatten, torpedobootjagers, torpedoboten en patrouilleboten te kopen, om de macht van de Israëlische marine op te bouwen. Daarbij drong hij er bij Ben-Gurion op aan om met professionele marine-adviseurs te overleggen. Dit resulteerde in instructies om contact op te nemen met adviseurs van de United States Navy. Dit contact liep vooral via commandant Paul Shulman van de Amerikaanse marine.
De Israëlische marine leed in de begindagen aan een gebrek aan professionele commando's. Gershon Zak, hoofd van de IDF "zee Service", was een leraar en bureaucraat zonder enige relevante ervaring. Zak was nooit gerekruteerd voor de IDF, maar was een burger en had geen officiële rang.
De begindagen van de Israëlische marine werden daarom gekenmerkt door politieke machtsstrijd, aangezien veel groepen en individuen om de macht streden. De politiek van Palyam blokkeerde de benoeming van Paul Shulman (een joodse officier van de Amerikaanse marine met de rang van commandant die zich vrijwillig aanmeldde voor de Israëlische marine) als opperbevelhebber van de marine en hij nam ontslag in 1949. De eerste opperbevelhebber van de marine kende de rang van Aluf toe was Shlomo Shamir.
Het einde van de oorlog van 1948 gaf de marine de tijd om haar kracht op te bouwen. Begin jaren vijftig kocht de marine fregatten, torpedoboten, torpedobootjagers en uiteindelijk onderzeeërs. De materiaalopbouw ging gepaard met de opleiding van Israëlische marineofficieren in Royal Navy-academies in het VK, Malta en Frankrijk.
Drie verschillende perioden kenmerken de geschiedenis van de Israëlische marine: Stichting en vroege dagen De leeftijd van de schepen Het tijdperk van raketboten, dat begon in 1965 en vruchten afwierp tijdens de Jom Kipoer-oorlog van 1973.
Tot 1967 was het hoofdkwartier van de marine gevestigd in Stella Maris, op de hellingen van de berg Karmel bij Haifa. Na de Zesdaagse Oorlog werd het verplaatst naar de Kirya in Tel Aviv, naast het IDF-hoofdkwartier. miniatuur|Collage Jom Kipoer-oorlog.
Jom Kipoer-oorlog Tijdens de meest significante confrontatie in zijn geschiedenis, tijdens de Jom Kipoer-oorlog, hebben vijf raketboten van de Israëlische marine vijf Syrische schepen tot zinken gebracht zonder verliezen tijdens de Slag om Latakia. Als gevolg hiervan bleef de Syrische marine de rest van het conflict in de haven. Het was de eerste zeeslag in de geschiedenis tussen, met antischeepsraketten uitgeruste raketboten.
Een ander belangrijk gevecht was de Slag om Baltim, waarbij zes raketboten van de Israëlische marine vier raketboten van de Egyptische marine aanvielen en er drie zonken, opnieuw, zonder verliezen.
Israëlisch-Libanese Oorlog (2006) De verrassingsaanval in de Israëlisch-Libanese Oorlog (2006) op het vlaggenschip van de Israëlische marine INS Hanit door een Hezbollah-batterij aan land was een keerpunt voor de marine doctrine en -operaties. Vier zeelieden stierven toen de YJ-83-raket het korvet raakte, omdat de raketafweersystemen van het schip op dat moment niet waren ingeschakeld.
Sterkte De Israëlische marine is opgedeeld in verschillende eenheden.
Patrouille squadrons Squadrons 914, 915 en 916, respectievelijk gevestigd in Haifa, Eilat en Ashdod, bestaan uit patrouilleboten. Zij zijn verantwoordelijk voor de bescherming van de kusten en territoriale wateren van Israël.
Doelstellingen van de eenheid:
Constante patrouilles in de zeeën van Israël. Identificatie van waterscooters die Israëlische wateren binnenvaren. Voorkomen van smokkel door de zee Bescherming van nationale activa, zoals booreilanden. Diverse operaties alleen of met andere eenheden binnen en buiten de marine uitgevoerd. Diverse andere doelstellingen die verschillen tussen de squadrons.
miniatuur|IDF maakt de Marine klaar voor Operatie Flotilla 3e flottielje De raketbootvloot (Shayetet 3) is gestationeerd in Haifa. Het bestaat uit de 31e en 32e raketboot-eskaders en de 33e en 36e korvetten-eskaders.
miniatuur|3 Sa'ar 5-klasse korvetten op een 'cruise' Doelstellingen van de eenheid Bescherming van de Israëlische handel op zee tegen buitenlandse vloten. Het voorkomen van een mogelijke zeeblokkade van Israëlische havens in oorlogstijd. Het blokkeren van vijandelijke havens in oorlogstijd. Vuursteun voor grondeenheden.
7e flottielje miniatuur|Israëlische marinecommando's De onderzeebootvloot (Shayetet 7), een vrijwilligerseenheid opgericht in 1959. Doelstellingen van de eenheid Aanvallen van vijandelijke schepen. Geheime inlichtingenverzameling. Inzet en herstel van Shayetet 13 marine-commando's. Israëlische marinecommando's fungeren als ondersteunende eenheid voor andere eenheden. Wordt verondersteld deel uit te maken van de kernwapencapaciteit van het land.https://www.janes.com/news/defence/jdw/jdw091001_1_n.shtml Om veiligheidsredenen moeten aanvragers met een dubbele nationaliteit nu officieel afstand doen van alle andere nationaliteiten om te worden toegelaten tot het opleidingsprogramma voor onderzeeërs."IDF submarine fleet bans dual citizenship". Y net. https://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-4187233,00.html. Gearchiveerd op 21 maart 2023.
13e flottielje Shayetet 13, of Flotilla 13, is een elite marine-commando-eenheid die gespecialiseerd is in zee-tot-land invallen, terrorismebestrijding, sabotage-operaties, het verzamelen van maritieme inlichtingen, redding van maritieme gijzelaars en instappen. Het is een van de best opgeleide en geheimzinnige eenheden in het Israëlische leger.
Bestaande uit: Jaltam duikers in opleiding Jaltam 707 Bergings- en onderwaterwerkeenheid. Gevormd als de schadebeheersingstak van de marine scheepswerven, nam de eenheid later ervaren Flotilla-13-duikers op. Snapir Force bescherming en havenbeveiligingseenheid. Ook verantwoordelijk voor duikcontroles van civiele schepen die Israëlische havens binnenvaren.
Intelligentie De Naval Intelligence Division is verantwoordelijk voor het verzamelen van marine-inlichtingen.
Schepen Korvetten KlasseFotoSchepenIn dienst gesteldGebouwdNotitiesSa'ar 5 [ˈsa'ar] (Tempest)miniatuurINS Eilat, [ejˈlat] (Eilat)
INS Lahav [ˈlahav] (Blad)
INS Hanit [χaˈnit] (Speer)1994
1994