thumb|Twaalf bloemen en gedichten door Xu Wei, 16e eeuw Schilderen in gewassen inkt is een Oost-Aziatische schildertechniek van Chinese oorsprong. Met een penseel wordt Oost-Indische inkt in verschillende waterverdunningen aangebracht op washi-papier of zijde. In het Chinees staat de schildertechniek bekend als shuǐ mò huà (), in het Japans als sumi-e () of suibokuga (). Het schilderen in gewassen inkt was een van de belangrijkste kunsten beoefend door de Chinese literati (geletterde ambtenaren) en wordt om deze reden ook wel literati-schilderkunst (wenrenhua; ) genoemd.
Geschiedenis thumb|Hangende rol uit de serie De achttien studenten, van een anonieme schilder uit de Ming-periode. Deze schildering behandelt de studie van het schilderen in gewassen inkt De eerste shan shui-landschapsschilderijen (山水) uit de Liu Song-periode (420–479) waren reeds uitgevoerd in gewassen inkt. De techniek van het schilderen in inkt werd verder ontwikkeld gedurende de Tang-dynastie (618–907). De dichter en schilder Wang Wei (699–759) wordt beschouwd als de eerste die kleur toevoegde aan zijn inktschilderingen.
De schildertechniek kende haar eerste grote bloeiperiode tijdens de Song-dynastie (960–1279). Het werd een onderdeel van het Chinees examenstelsel en men rekende het tot een van de vier kunsten waar de literati in zich bekwaamden, naast het bespelen van de guqin, de vaardigheid in het bordspel go en kalligrafie. De techniek werd onder andere toegepast voor shan shui-landschappen en bamboeschilderingen.
Met het verbreiden van de Chinese culturele invloedssfeer werd de schildertechniek geïntroduceerd in Japan, Korea, Vietnam en andere Oost-Aziatische landen. In de loop der tijd heeft de literati-schilderkunst zich verder verspreid en hebben diverse niet-Aziatische schilders zich de techniek eigengemaakt. Een van hen was de Amerikaanse schilder Arthur Wesley Dow. Hij schreef over de techniek:
Techniek thumb|Inktsteen met schuurvlak met een inktstaaf en een waterdruppelaar Voor het schilderen in gewassen inkt wordt hetzelfde materiaal en gereedschap gebruikt als voor Chinese kalligrafie, namelijk een inktstaaf (Oost-Indische inkt in een vaste vorm), een inktsteen, een waterdruppelaar, een aantal penselen van diverse formaten en washi-papier of zijde.
De inktstaaf wordt op het schuurvlak van de inktsteen tot fijn poeder gewreven en met de waterdruppelaar vloeibaar gemaakt. De kleurtoon wordt bepaald door twee factoren: de hoeveelheid water in het inktmengsel en de manier waarop een penseelstreek wordt aangebracht. Hierdoor kan de inktlaag variëren van diepzwart tot zilvergrijs.
Zolang de inkt nat is, kunnen nieuw aangebrachte lagen de onderliggende lagen beïnvloeden, of 'wassen'. Eenmaal opgedroogd kan een inktstreek niet meer worden aangepast. Dit maakt het schilderen in gewassen inkt een techniek die grote vaardigheid en concentratie vereist. Veel kunstenaars oefenen jarenlang basisstreken om een perfecte penseelstreek en inktvloeiing te verkrijgen.
Categorie:Schildertechniek Categorie:Japanse schilderkunst Categorie:Kunst in Vietnam Categorie:Chinese schilderkunst