School of Rock is een rockmusical met muziek van Andrew Lloyd Webber, teksten van Glenn Slater en een libretto door Julian Fellowes. Gebaseerd op de gelijknamige film uit 2003 met een script van Mike White, volgt de musical Dewey Finn, een werkeloze rockzanger en -gitarist die zich voordoet als invalleerkracht op een prestigieuze prep school. Na het ontdekken van het muzikale talent in zijn studenten, vormt Dewey een band van vijfdeklassers, in een poging om de aankomende wedstrijd van Battle of the Bands te winnen.

De musical werd in december 2014 aangekondigd en ging op 6 december 2015 in première. Voorafgaand aan het debuut van School of Rock werden in het Gramercy Theatre in Manhattan in juni 2015 geënsceneerd concerten opgevoerd. De Broadwaypremière en wereldpremière was in het Winter Garden Theatre op 6 december 2015 volgend op try-outs die begonnen op 9 november 2015 onder regie van Laurence Connor en choreografie van JoAnn M. Hunter, met in de hoofdrol Alex Brightman en Sierra Boggess als respectievelijk Dewey Finn en Rosalie Mullins. De musical ging in première op West End in het New London Theatre op 14 november 2016.

Achtergrond De musical is gebaseerd op de film School of Rock uit 2003. Het plot volgt de tobbende rockzanger en -gitarist Dewey Finn, die uit de band No Vacancy is gezet en zichzelf vervolgens voordoet als invalleerkracht op een prestigieuze prep school. Na het ontdekken van het muzikale talent in zijn leerlingen, vormt Dewey een band van vijfdeklassers in een poging de aankomende Battle of the Bands te winnen.

In een interview in april 2013 liet Andrew Lloyd Webber weten dat hij de toneelrechten op Richard Linklater's film had verkregen en dat hij van plan was dit om te zetten naar een musical, zijn volgende project na het afronden van de West End show Stephen Ward, die zich afspeelt rond de Profumo affaire uit 1963. The composer verklaarde: er zullen nummers voor mij in zitten, maar het bevat al nummers zoals het er nu is en dat hij van Stephen Ward, een soort kamermusical gaat naar een musical over kinderen die gitaar spelen. In mei 2014 werd bekend dat de show waarschijnlijk zijn première op Broadway zou krijgen in plaats van het Londonse West End vanwege de ontspanne kinderarbeidswetten in de Verenigde Staten en het feit dat het Amerikaanse onderwerp meer op Broadway paste. Webber kent ook verschillende locaties van de originele School of Rock die "...het soort kinderen produceert die daadwerkelijk kunnen optreden in de show" en dat Groot-Brittannië gelijkaarde scholen moet hebben wil de productie naar Londen kunnen. Desondanks maakte Lloyd Webber later bekend dat hij toch de Londense productie een aantal maanden eerder kon laten beginnen dat verwacht, omdat het makkelijker bleek te zijn om muzikale kindacteurs te vinden.

Op 18 december 2014 werd officieel meegedeeld dat de wereldpremière in de herfst van 2015 zou plaatsvinden op Broadway. Het zou voor het eerst sinds Jesus Christ Superstar in 1971 dat Lloyd Webber een musical op Broadway in plaats van op West End in première zou laten gaan. Het betekende ook een terugkeer voor de componist naar het Winter Garden Theatre waar Cats 18 jaar gespeeld had.

Sprekend over zijn visie op de musical gaf Lloyd Webber aan dat het meer zou richten op de verhalen van de jonge leerlingen van Deweydan in de film gebeurde, verklarende dat "het moet meer afgerond zijn. Ik wil graag meer weten over de kinderen en hun ouders." Sprekend over de muziek gaf hi aan dat er noodzaak was voor andere muziek in plaats van het gebruiken van de volledige filmsoundtrack: "je kan geen uren en uren aan heavy metal in een theater doen, iedereen zou gaan schreeuwen. Dus moeten er ook theaternummers in. En we moeten natuurlijk ook de meest iconische nummers uit de film gebruiken. Het zou zonde zijn om geen Stevie Nicks nummer te gebruiken."

School of Rock kreeg een libretto van Downton Abbey-bedenker Julian Fellowes en Laurence Connor werd aangesteld als de oorspronkelijke regisseur. JoAnn M. Hunter verzorgde de choreografie, set- en kostuumontwerp zijn van Anna Louizos en lichtontwerp Natasha Katz.

Verhaal Eerste akte

De musical begint met een optreden van de band No Vacancy. De gitarist van de band, Dewey Finn, probeert continu om de leadzanger te overschaduwen ("I'm Too Hot for You”) waarop de band besluit hem eruit te trappen vanwege zijn capriolen, waarna Dewey het podium verlaat. De volgende ochtend wordt Dewey wakker gemaakt in zijn slaapkamer door zijn goede vriend, Ned Schneebly, en Neds dominante vriendin, Patty Di Marco. Patty eist de huur van Dewey terwijl Ned zich achter haar verstopt. Na hun vertrek gaat Dewey verder met zijn dag, hij wordt uit zijn band getrapt en ontslagen bij zijn baan in de platenwinkel, dit allemaal terwijl hij droomt over zijn doorbraak en het worden van een superster ("When I Climb to the Top of Mount Rock"). Naderhand krijgt Dewey een telefoontje van Rosalie Mullins, directeur van de vooraanstaande school Horace Green. Ze vraagt naar Ned, vertellend dat ze een vacature heeft voor een invalleerkracht die negenhonderd dollar per week oplevert —genoeg om de huur te betalen. Dewey, die zich voordoet als Ned, gaat akkoord.

Op Horace Green doet Rosalie haar best om alles gladjes te laten verlopen terwijl ze de ouders begroet die hun kinderen komen brengen ("Horace Green Alma Mater"). Dewey komt te laat aan, met een kater en onvoorbereid voor de dag, de directeur waarschuwt dat "Ned" aan de verwachtingen van de hoge standaarden van de school moet voldoen ("Here at Horace Green"). Dewey komt de klas binnen en stelt zich voor als Mr. Schneebly. Zijn dertien leerlingen zijn direct op de hoede voor hem. Een van hen, de gespannen Summer Hathaway, probeert hem uit te leggen hoe de hoe de lessen verlopen. Dewey walgt van het systeem. Bij gebrek aan voedsel om zijn kater te bestrijden, brengt Dewey de dag slapend door, waarbij hij zijn kinderen laat doen waar zij zin in hebben.

In het appartement vraagt Patty aan Ned om met haar mee te gaan joggen, maar dat wijst hij af, bewerend dat hij een hoop proefwerken moet beoordelen. Dit begrijpend vertrekt Patty. Echter zodra zij weg is tovert Ned zijn Guitar Hero console tevoorschijn en begint te spelen. Als Dewey thuis komt doet hij met Ned mee en bespreekt diverse onderwerpen zoals lesgeven en hun oude band ("Variation 7”). Na het spel probeert Dewey Ned ervan te overtuigen mee te doen aan zijn muzikale carrière en herinnert hem aan het zijn van een rockster ("Children of Rock”). Echter komt Patty binnen en verstoort hun herinneringssessie. Boos op Dewey herinnert Patty hem eraan dat hij niets meer dan een dromer is die nooit zal slagen in de rockbusiness en geeft hem een ultimatum van dertig dagen: betaal de huur binnen dertig dagen of wordt eruit gezet. ("When I Climb to the Top Of Mount Rock (Reprise)").

De volgende dag op school maakt Dewey ruzie met een andere leraar als hij muziek uit een van de klaslokalen hoort komen. Als hij erachter komt dat ze muziekles hebben van Rosalie ("Queen of the Night"), vraagt hij na welke instrumenten zij spelen. Dewey vertelt zijn leerlingen dat zij deel uitmaken van zijn nieuwe band om mee te doen aan Battle of the Bands. Eerst zoekt hij de instrumentalisten uit: Zack op elektrische gitaar, Katie op bas, Lawrence op de toetsen en Freddy op de drums. He maakt van twee van de meiden—Shonelle en Marcy— achtergrondzangeressen en van twee andere meiden —Madison en Sophie— roadies. Dan gaat hij naar de technische functies. Mason wordt verantwoordelijk voor het licht, James voor de bewaking en een extatische Billy wordt de kledingstylist. Summer is boos dat zijn geen functie heeft zegt dat "groupies sletten zijn" in antwoord op Dewey's eerste voorstel. Dewey benoemt haar dan tot manager van de band. De enige leerling zonder functie is Tomika, het nieuwe verlegen meisje ("You're in the Band"). Vertrouwen hebbende in hun vooruitzichten, deelt Dewey bekende cd's uit aan de leerlingen als huiswerk ("You're in the Band (Reprise)”).

De kinderen gaan naar huis en we werpen een blik in het thuisleven van sommigen. Freddy vertelt zijn vader over de muziek die hij opgekregen heeft om te luisteren als huiswerk. Zijn vader kleineert hem echter, door te zeggen dat hij niet slim is, in tegenstelling tot de andere kinderen op Horace Green. In een ander deel van de stad leest Billy een editie van Vogue verhuld als Sports Illustrated vanwege de druk van zijn vader om football te gaan spelen. Elders vertelt Tomika haar vaders dat zij geen vrienden maakt, noch dat het goed gaat met haar op haar nieuwe school, maar haar ouders wuiven haar weg omdat zij weg zijn van Horace Green. Als laatste probeert Zack met zijn vader te praten over zijn dag, maar zijn vader is een zakelijk telefoongesprek aan het voeren en stuurt hem weg. Gefrustreerd klagen Zack, Tomika, Billy, Freddy en de rest van de studenten dat zij zoveel te vertellen hebben en dat willen aanbieden aan hun ouders en de rest van de wereld, maar dat nog niemand naar hen luistert ("If Only You Would Listen") Na dat er al diverse namen voorgesteld zijn, zeggen Shonelle en Marcy zeggen dat de band School of Rock moet heten. Dewey vindt dit leuk en bedenkt een lied om de indruk te wekken dat hij er klaar voor is ("In the End of Time (A Cappella Version)").

In de lerarenkamer klagen de andere leraren dat de leerlingen ongedisciplineerd zijn geraakt onder leiding van Dewey ook al zijn sommige van deze methodes effectief ("Faculty Quadrille"). In het klaslokaal oefent de band verder aan Dewey's nieuwe nummer ("In the End of Time (Practice Version)"). Na het spelen zegt Dewey hoe goed iederen het doet. Echter, Zack speelt op een strakke en stijve manier en vertelt Dewey dat Zack boos moet worden op "de man" om echt te kunnen rocken. Hij vertelt ook dat de man verantwoordelijk is voor al het kwaad op de wereld. Dewey en de kinderen worden boos en schreeuwen uit hoe ze voor zichzelf gaan opkomen ("Stick it to the Man"). Omdat ze vastzitten op school besluiten Dewey en de kinderen om het gebouw uit te sluipen om op tijd te komen voor de audities voor de Battle Of The Bands. De kinderen en Dewey komen te laat, als de manager net wil vertrekken haalt Summer hem over te blijven met een leugen over een terminale ziekte en de klas mag alsnog meedoen ("In the End of Time (The Audition)"). Zij kwalificeren zich en vieren hun succes ("Stick it to the Man (Reprise)").

Tweede akte

Zesendertig uur voor Battle of the Bands werken de kinderen hard om zich voor te bereiden voor het evenement, terwijl Dewey een lerarenbijeenkomst bijwoont. De leerlingen stellen vast dat een van de openstaande punten de kostuums is die Billy nog aan niemand getoond heeft. Hij beweert dat ze nog niet klaar zijn, maak Summer laat hem ze toch tonen. Billy, die Lawrence als ongewild model laat fungeren, toont ze aan iedereen, echter vinden zij het niets. Billy, geërgerd, maar niet ontmoedigt, gaat terug naar de ontwerptafel ("Time to Play"). Tijdens de lerarenbijeenkomst die Rosalie gebruikt om het belang van de ouderavond te benadrukken ontdekt Dewey dat zij stiekem een rocker is en van Stevie Nicks houdt. Dewey raakt in paniek wanneer hij terugkomt in de klas en begint een smoes te bedenken. Tomika verzamelt al haar moed om hem te vertellen dat zij wil zingen. Als Dewey vraagt waarom zij niet reageerde op de oproep voor achtergrondzangeressen, zegt ze dat zij een leadzangeres is. Alhoewel ze in het begin nerveus is, begint Tomika te zingen als de rest niet kijkt en betovert ze haar publiek ("Amazing Grace").