Kimi-Matias Räikkönen (spreek uit: Reej-keu-nun) (Espoo, 17 oktober 1979) is een Fins autocoureur. In 2007 werd hij wereldkampioen in de Formule 1 voor Ferrari. Zijn bijnaam is The Iceman. Nadat hij in 2009 vervangen werd bij Ferrari door Fernando Alonso, besloot Räikkönen om de Formule 1 tijdelijk vaarwel te zeggen. In 2010 en 2011 was hij actief in het wereldkampioenschap rally, met een Citroën C4 WRC en een Citroën DS3 WRC. In 2012 keerde Räikkönen terug in de Formule 1, ditmaal bij het Lotus F1 Team. In 2014 keerde Räikkönen terug bij het team waar hij zijn wereldkampioenschap won, Ferrari.Officieel: Räikkönen keert terug naar Ferrari. Gearchiveerd op 6 september 2018. In 2019 keerde hij terug naar Sauber, waar hij zijn Formule 1-debuut maakte in 2001.
Räikkönen was een succesvol karter voordat hij op 20-jarige leeftijd voor Renault ging racen. De meeste tijd van zijn kartperiode heeft hij doorgebracht bij Racing team Peter de Bruijn. Hij won dat jaar dertien van de zeventien races waarin hij reed. Hij heeft ook nog korte tijd in de Formule Renault 2.0 gereden.
Peter Sauber was zo onder de indruk van de jonge Fin dat hij Räikkönen na een testrace een contract gaf voor het Sauber team voor het seizoen van 2001. Omdat hij geen ervaring had in de Formule 3 of Formule 3000, normaal gesproken de series waaruit de coureurs naar Formule 1 overstappen, kreeg hij niet onmiddellijk de superlicentie die vereist is om in de Formule 1 te rijden. Maar door genoeg steun werd toch toegestaan dat hij dat jaar voor Sauber kon rijden.
Räikkönen was van 2004 tot 2014 getrouwd met voormalig Miss Finland Jenni Maria Dahlman. Hij kreeg in 2015 een zoon en in 2017 een dochter met zijn nieuwe partner, Minna-Mari "Minttu" Virtanen, met wie hij in 2016 trouwde.
Op 1 september 2021 kondigde Räikkönen aan dat hij na het seizoen van 2021 zou stoppen als Formule 1-coureur.
Formule 1 2001 In zijn eerste wedstrijd voor Sauber in Australië werd hij zevende, maar werd gepromoveerd naar de zesde plaats nadat Olivier Panis een tijdstraf kreeg. In zijn eerste jaar scoorde hij vier keer punten en eindigde hij acht keer in de top acht.
2002 thumb|Räikkönen in een McLaren tijdens de Grand Prix van de Verenigde Staten in 2002 Eind 2001 kondigde landgenoot Mika Häkkinen zijn pensioen aan. Räikkönen wordt zijn vervanger bij het West McLaren-Mercedes team. De McLaren van dat seizoen had vaak last van technische problemen. Vooral de motor en de versnellingsbak waren vaak de redenen dat Räikkönen uitviel. Maar toch wist Räikkönen regelmatig op het podium te komen. Hij bleek een goede opvolger van Häkkinen. In zijn eerste jaar voor McLaren Mercedes wist hij in het coureurs kampioenschap te eindigen als zesde met drie derde plaatsen en één tweede plaats in Frankrijk, de race die hij op een haar na wist te winnen. Vier ronden voor het einde verremde Räikkönen zich over de olie van de auto van Allan McNish, Schumacher wist hierdoor de leiding over te nemen en de race te winnen.
2003 Het seizoen van 2003 begon goed voor Räikkönen. Een derde plaats in Australië, zijn eerste winst in Maleisië, bijna winst in Brazilië en een tweede plaats in San Marino. Dit bevestigde dat Räikkönen uit het goede race-hout gesneden was. Helaas maakte Räikkönen dit seizoen te veel "schoonheidsfoutjes" die hem aan het eind van het seizoen duur kwamen te staan. Een verpeste kwalificatie in Spanje en Canada zorgde ervoor dat hij weinig kans maakte op een goed resultaat in deze races. In Spanje crashte hij bij de start op de Jaguar van Antonio Pizzonia en in Canada kwam hij niet verder dan een zwaar bevochten zesde plaats. Toch kon hij tot de laatste race mee strijden voor de titel en daarmee de jongste formule-1 wereldkampioen ooit worden ondanks het feit dat hij nog steeds met de 2002 MP4-17D reed. Dit omdat de "nieuwe" MP4-18 niet door de crashtest van de FIA kwam. Helaas kwam hij aan het einde twee punten te kort op Michael Schumacher die de titel mee naar huis nam. Räikkönen moest zich tevreden stellen met het vice-wereldkampioenschap.
2004 Het Formule 1-seizoen van 2004 was een rampjaar voor McLaren Mercedes. De wagen had een té zwakke motor en versnellingsbak en deze lieten Räikkönen veelvuldig in de steek. Veel uitvalbeurten van zowel Räikkönen als zijn toenmalige teamgenoot David Coulthard waren het sombere resultaat. Pech bleef hem maar achtervolgen, elk raceweekend kampte hij wel met problemen. Räikkönen wist in de eerste drie races niet één keer de finish te halen, door motorische problemen. De teleurstelling was goed zichtbaar, zowel bij Räikkönen als bij het team. Mclaren zou later dit seizoen de MP4-19B laten debuteren. Deze auto moest successen behalen. De nieuwe Mclaren MP4-19B bezorgde Räikkönen meteen de pole position in de Grand Prix van Groot-Brittannië. Räikkönen wist in deze race voor het eerst dit seizoen het podium te halen. Een grote opluchting voor het team en Räikkönen zelf. Hij was echter nog niet van alle pech verlost, in Hockenheim in Duitsland sloeg de pechduivel weer toe. Räikkönen was zeer snel dit weekend en vocht samen met Michael Schumacher om de overwinning, de wagen was snel en hij liep in op Schumacher totdat hij aan het eind van het rechte stuk hard crashte doordat op het aanrempunt zijn achtervleugel afbrak. De race daarna was dan eindelijk succesvol. De Grand Prix van België werd zijn tweede overwinning uit zijn carrière. Net voor Michael Schumacher, die het absolute record van 7 WK-titels behaalde.
2005 In 2005 verging het McLaren beter. De MP4-20 behoorde tot de top van het veld, naast de Renault R25, en was veruit de snelste, maar een reeks motorproblemen in vrije trainingen en races nekten Räikkönen en McLaren uiteindelijk. Hij werd dat jaar vier keer tien plaatsen achteruit gesteld op de starting grid vanwege een motorwissel en viel drie keer uit (San Marino, Nürburgring en Hockenheim). Räikkönen en McLaren Mercedes eindigden tweede in de respectievelijke klassementen. Dat jaar had Räikkönen zeven zeges toegevoegd aan zijn palmares: Spanje, Monaco, Canada, Hongarije, Turkije, België en Japan. De laatste zege in 2005 op Suzuka, was trouwens een van Räikkönens beste races ooit. Wegens motorproblemen en harde regenval in de kwalificatie moest hij bijna achteraan het veld starten. Maar Räikkönen slaagde erin om naar voor te schuiven en kon zo in de laatste ronde raceleider Fisichella voorbij steken. Wereldkampioen dat jaar was de Spanjaard Fernando Alonso (Renault).
2006 thumb|Räikkönen actief voor McLaren tijdens de Grand Prix van de Verenigde Staten in 2006 2006 moest voor Räikkönen eindelijk het jaar worden waarin hij wereldkampioen werd. De voortekenen tijdens de wintersessies blijken niet al te gunstig door een gebrek aan snelheid én betrouwbaarheid. Hij start 2006 waarmee hij in 2005 heel het jaar gekampt heeft, namelijk pech. Na een breuk in de achter ophanging (rechts) tijdens de kwalificatie in Bahrein, moet hij achteraan starten. Na een indrukwekkende inhaalrace gaat Kimi van startplaats tweeëntwintig naar plaats drie. Ook de tweede race in Maleisië was niet goed, na een redelijke kwalificatie (zesde plaats), werd hij van de baan gereden door Christian Klien in de eerste ronde van de race. De rest van het seizoen bleef pech hem achtervolgen. De auto was betrouwbaar, maar kwam veel snelheid te kort waardoor hij geen bedreiging kon vormen voor Fernando Alonso en Michael Schumacher. Wederom een teleurstellend seizoen, zowel voor McLaren-Mercedes als voor Räikkönen. Räikkönen had zijn goede momenten in het 2006-seizoen, hierbij kun je denken aan Monaco, waar topsnelheid minder van belang is. Hierdoor was de Mclaren een serieuze bedreiging voor Fernando Alonso die de race won. Een technisch probleem zorgde ervoor dat er kortsluiting ontstond waardoor zijn auto vlam vatten. Pech bleef hem achtervolgen, aan al zijn uitvalbeurten kon hij zelf niets aan doen. Het was of de auto die hem in de steek liet of hij was slachtoffer van een startcrash, dit was het geval in Indianapolis en Turkije. Räikkönen sluit het 2006 seizoen af met gemengde gevoelens. In de jaren bij McLaren heeft hij het niet kunnen waarmaken. Räikkönen zoekt voor het volgende seizoen zijn geluk bij renstal Ferrari. Ondanks een nieuwe wagen alsook een nieuw team, hoopt Kimi zijn gewenste successen te behalen. De verwachtingen (en de druk) zijn groots daar hij zevenvoudig wereldkampioen Michael Schumacher komt vervangen. Ook het feit dat de laatste titel die Ferrari behaalde dateert van 2004, toen ze oppermachtig waren, legt extra druk op Kimi en het team.
2007 Australië de eerste race van het seizoen (18 maart), het debuut van Räikkönen bij Ferrari. Na goede kwalificaties nam hij de pole position. Räikkönen stond zijn eerste plaats niet meer af, op vier ronden na vanwege zijn pitstop. Hij hield Alonso -die als tweede eindigde- op zeven seconden afstand, en zette de snelste ronde op zijn naam. Debutant Lewis Hamilton eindigde op een derde plaats met zijn Mclaren.
thumb|left|200px|Räikkonen in een Ferrari tijdens de Grand Prix van België, 2007 Na drie maand wint Räikkönen eindelijk z'n tweede race (door een uitgekiende pitstopstrategie) en schrijft zo de Grand Prix van Frankrijk op zijn naam. Felipe Massa maakt het Ferrarifeest compleet door als tweede over de finish te komen. Kampioenschapsleider Hamilton wordt derde op ruim 25 seconden.
Räikkönen lijkt terug snelheid te vinden, waardoor het gevecht om de wereldtitel terug mogelijk wordt. Ook in de volgende GP, die van Engeland, mag hij na een spectaculaire race op de hoogste podiumplaats gaan staan.
Een regenachtige Grand Prix van Europa vergaat Räikkönen minder goed: Hier moet hij opgeven met technische problemen. Mathematisch blijft wereldkampioen worden, mogelijk, doch moeilijk.
De Grand Prix van Hongarije verliep wel goed, dankzij een goede start schoof hij een plaats op en kon tot vlak voor het einde nog een bedreiging vormen voor de uiteindelijke winnaar Lewis Hamilton. In deze laatste ronde nam Räikkönen de snelste rondetijd.
De Grand Prix van Turkije. Räikkönen kwalificeert zich als derde (propere zijde) en haalt Hamilton al bij de start in. Räikkönen komt zo als tweede achter Massa terecht. De posities blijven ongewijzigd en Ferrari haalt hun tweede dubbelzege van dit seizoen binnen. Net zoals bij de GP van Hongarije rijdt Räikkönen in de voorlaatste ronde opnieuw de snelste rondetijd.
In de grote prijs van Italië eindigt hij als derde, een week later wint hij de grote prijs op het circuit van Spa-Francorchamps voor een derdemaal opeenvolgende de Grote Prijs van België. Teamgenoot Massa wordt hier tweede en bezorgt zo Ferrari een derde dubbelslag van het seizoen. In de WK-stand heeft Räikkönen 13 punten achterstand op leider Hamilton en 11 punten op Alonso.
In Japan eindigt hij op 30 september als derde achter winnaar Hamilton en zijn landgenoot Heikki Kovalainen. Hierdoor staan er voor het eerst in de F1-geschiedenis twee Finnen op eenzelfde podium. Met slechts twee Grote Prijzen voor de boeg en een achterstand van 17 punten op leider Hamilton, zijn de kansen op een wereldtitel nagenoeg onmogelijk geworden.
Een week later wint Kimi de Grote Prijs van China en haalt Hamilton de finish niet. Hierdoor blijft een waterkansje op een wereldtitel mogelijk.
Met een achterstand van 7 punten op de Brit, start hij vanaf de derde plaats (na respectievelijk Massa en Lewis) de grote prijs en seizoenafsluiter Brazilië. Uiteindelijk kan hij deze laatste race van het jaar winnen. Met een voorsprong van slechts één punt op Alonso als op Hamilton, wordt "The Iceman" na Keke Rosberg (1982) en Mika Häkkinen (1998,1999) de derde Finse wereldkampioen in de Formule 1.
2008 In 2008 verdedigt hij zijn titel bij Ferrari. Maar de eerste race in Australië verliep niet vlekkeloos. In de kwalificatie was er een probleem met de brandstofpomp en in de race begaf de motor het. Na de diskwalificatie van Rubens Barrichello pakte hij toch nog één punt.