thumb|Liberale betoging op de Grote Markt van Brussel
Op donderdag 10 december 1857 werden wetgevende verkiezingen gehouden in België waarbij de gehele Kamer van volksvertegenwoordigers werd vernieuwd.
Politieke achtergrond De liberalen hadden de meerderheid in de Senaat, en de katholieken in de Kamer. De unionistische regering-De Decker ondervond moeilijk samenwerken tussen beide partijen. Er kwam opstand tegen de zogenaamde "kloosterwet" (loi des couvents), voorgesteld door katholiek regeringsleider Pierre de Decker, die aan kloosters het beheer van liefdadigheidsinstellingen zou geven. De liberalen waren hiertoe niet bereid, omdat dit ingaat tegen de scheiding tussen Kerk en Staat. Met het liberale revolutiejaar 1848 in het achterhoofd en de gebeurtenissen toen in Parijs in het bijzonder, mobiliseerden de liberalen een betoging in Brussel bij de behandeling van de wet in mei 1857. De kloosterwet werd begraven en erger werd voorkomen.Meerderheidsstelsel en sociale media, een destructieve cocktail, 16 januari 2021, De Standaard. Gearchiveerd op 1 maart 2021.
De gemeenteraadsverkiezingen van 27 oktober 1857 gaven de liberalen een grote winst, waarna op 30 oktober 1857 de regering ontslag nam. Hierop kwam de liberale regering-Rogier II in functie op 9 november 1857, en werd de Kamer ontbonden bij koninklijk besluit van 12 november 1857. Normaal zouden reguliere gedeeltelijke Kamerverkiezingen pas in juni 1858 vallen.
Deze verkiezingen zorgden voor een overwinning van de liberalen (70 zetels tegenover 38 voor de katholieken), die vanaf nu een meerderheid in beide kamers hadden.
Verkozenen thumb|Charles Rogier, liberaal kabinetsleider
Kabinetsleider Charles Rogier werd verkozen in twee arrondissementen, maar koos ervoor als vertegenwoordiger van het arrondissement Antwerpen te zetelen.
Provincie Antwerpen (10; 5 liberalen en 5 katholieken) Antwerpen: 5 liberalen Mechelen: 3 katholieken Turnhout: 2 katholieken Provincie Brabant (17; 14 liberalen en 3 katholieken) Leuven: 3 katholieken + 1 liberaal Brussel: 9 liberalen Nijvel: 4 liberalen Provincie Limburg (5; 4 katholieken en 1 liberaal) Hasselt: 2 katholieken Maaseik: 1 katholiek Tongeren: 1 katholiek + 1 liberaal Provincie Oost-Vlaanderen (20; 13 katholieken en 7 liberalen) Aalst: 3 katholieken Oudenaarde: 3 katholieken Eeklo: 1 katholiek Gent: 7 liberalen Dendermonde: 3 katholieken Sint-Niklaas: 3 katholieken Provincie West-Vlaanderen (16; 10 katholieken + 6 liberalen) Brugge: 3 liberalen Tielt: 2 katholieken Roeselare: 2 katholieken Kortrijk: 3 katholieken Ieper: 2 katholieken + 1 liberaal Oostende: 1 liberaal Diksmuide: 1 liberaal Veurne: 1 katholiek Provincie Henegouwen (18; 17 liberalen en 1 katholiek) Aat: 2 liberalen Doornik: 4 liberalen Charleroi: 3 liberalen Thuin: 2 liberalen Bergen: 4 liberalen Zinnik: 2 liberalen + 1 katholiek Provincie Luik (11 liberalen) Borgworm: 1 liberaal Hoei: 2 liberalen Luik: 5 liberalen Verviers: 3 liberalen Provincie Luxemburg (5 liberalen) Marche-en-Famenne: 1 liberaal Bastenaken: 1 liberaal Aarlen: 1 liberaal Virton: 1 liberaal Neufchâteau: 1 liberaal Provincie Namen (6; 4 liberalen en 2 katholieken) Namen: 2 liberalen + 1 katholiek Dinant: 1 liberaal + 1 katholiek Philippeville: 1 liberaal
1857 Categorie:Verkiezingen in 1857 Categorie:Geschiedenis van België in de 19e eeuw