Bewegingsstoornissen zijn klinische syndromen met ofwel een overvloed ofwel een gebrek aan vrijwillige dan wel willekeurige bewegingen en die niet zijn gerelateerd aan zwakte of spasticiteit. Bewegingsstoornissen worden ook wel extrapiramidale stoornissen genoemd. Bewegingsstoornissen worden doorgaans onderverdeeld in twee categorieën: hyperkinetisch en hypokinetisch. Hyperkinetische bewegingsstoornissen zijn stoornissen waarbij dyskinesie voorkomt. Dit kan zich uiten in de vorm van herhaaldelijke, onwillekeurige bewegingen. Hypokinetische bewegingsstoornissen kunnen zich uiten in de vorm van akinesie (een gebrek aan beweging), hypokinesie (een verminderde bewegingsgrootte), bradykinesie (vertraagde beweging), of rigiditeit.
Classificatie Hieronder staan voorbeelden van bewegingsstoornissen:
Hypokinetische bewegingsstoornissen Ziekte van Parkinson Parkinson-plus-syndromen Ziekte van Hallevorden-Spatz Progressieve supranucleaire parese Multisysteematrofie (striatonigrale degeneratie)
Hyperkinetische bewegingsstoornissen Dystonie Medicijn-geïnduceerde dystonie Torticollis spasmodica Brueghelsyndroom Blefarospasme Essentiële tremor Myoclonus Opsoclonus Chorea Chorea van Sydenham Chorea/Ziekte van Huntington (Hemi)ballisme Athetose Dyskinesie Tardieve dyskinesie Ticstoornis Syndroom van Gilles de la Tourette Stereotiepe-bewegingsstoornis Rustelozebenensyndroom Stiff-man-syndroom Abnormale hoofdbewegingen Kramp en spasme Fasciculatie Cerebrale parese
Categorie:Neurologische aandoening