Janie Fricke (South Whitley (Indiana), 19 december 1947) is een Amerikaanse countryzangeres.
Jeugd Janie Fricke groeide op op een farm in de staat Indiana. Beïnvloed door haar ouders (haar vader was gitarist en moeder organiste) ontwikkelde ze al als kind een passie voor muziek. Tijdens haar collegeperiode verdiende ze geld met het opnemen van gezongen reclamespots, de zogeheten jingles. Dankzij haar buitengewoon mooie stem bereikte ze in het circuit snel een zekere status. In 1972, na afsluiting van haar studie, besloot ze om het vooreerst met een carrière in de muziekwereld te proberen.
Carrière De zoektocht naar interessante en lucratieve opgaven voerde haar vervolgens naar Memphis, Dallas, Los Angeles en uiteindelijk in 1975 naar Nashville. In de muziekstad ontwikkelde ze zich snel tot een veelgevraagde achtergrondzangeres. In de loop van jaren werkte ze mee bij de productie van meer dan 1200 albums. Ze werkte samen met bijna alle grootheden. Met Elvis Presley stond ze tijdens een concert in Memphis op het podium.
De gevestigde countrymuzikant Johnny Duncan werd opmerkzaam op de getalenteerde zangeres en liet haar bij zijn opnamen enkele solo-passages zingen. Dat alweer wekte de interesse van de invloedrijke producent Billy Sherrill. Het kostte iets moeite om Janie Fricke te overtuigen voor een solocarrière. Ze was als achtergrondzangeres goed in de business en schuwde de tournee-stress, die muzikanten over zich heen moesten laten gaan met eigen platen.
Haar eerste singles werden in 1977 geproduceerd bij Columbia Records. Ze bereikten respectabele hitparade-klasseringen. Een jaar later lukte het met On My Knees in een duet met Charlie Rich de toppositie in te nemen. Een probleem was haar zangtechnische veelzijdigheid. Ze beheerste talrijke stijlen en was verhoudingsgewijs moeilijk te classificeren. Haar nabijheid tot de popmuziek was echter in de toenmalige tijd geenszins ongewoon voor een countryzangeres.
In 1982 wisselde ze van producent. Onder Bob Montgomery werden onverwachts twee verdere nummer 1-hits opgenomen: He's A Heartache (Looking For A Place To Happen) en Tell Me A Lie. In hetzelfde jaar en ook in 1983 won ze de CMA Award als countryzangeres van het jaar. Verdere onderscheidingen en tophits volgden. Tijdens het midden van de jaren 1980 veranderde ze kortstondig haar naam in Janie Frickie. Haar plaatverkopen verminderden drastisch. In 1989 werd haar contract met Columbia Records ontbonden.
In 1992 vond ze bij het nieuw opgerichte Branson Entertainment een onderkomen. Er werden nog twee albums gepubliceerd, waarmee ze echter niet meer aan de successen van het verleden kon evenaren.
Onderscheidingen 1979: TNN Awards - New Female Vocalist 1982: CMA Awards - Female Vocalist Of The Year 1983: ACM Awards - Top Female Vocalist 1983: CMA Awards Female - Vocalist Of The Year 1983: TNN Awards Top - Female Vocalist 1984: TNN Awards - Top Female Vocalist
Discografie Albums Columbia 1978: Singer Of Songs 1979: Love Notes 1980: Sleeping With Your Memory 1980: From The Heart 1980: Nice 'N' Easy 1981: I'll Need Someone To Hold Me When I Cry 1982: It Ain't Easy 1982: Greatest Hits-Janie Fricke 1983: Love Lies 1984: The First Word In Memory 1985: Someone Else's Fire 1985: The Very Best Of Janie Fricke 1986: Black & White 1987: After Midnight 1987: Celebration 1988: Saddle The Wind 1989: Labor Of Love Branson 1992: Crossroads: Hymns Of Faith 1993: Now & Then
Categorie:Amerikaans countryzanger