De Grand Prix-wegrace van België 1989 was de tiende Grand Prix van wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1989. De races werden verreden op 2 juli 1989 op het Circuit de Spa-Francorchamps nabij Malmedy.
Algemeen De BMB had de organisatie van de Belgische Grand Prix tot 1991 verkocht aan een externe partij: Racing Francorchamps Promotion pvba. Lees: Bernie Ecclestone, die omgerekend ruim 180.000 Euro betaald had voor de rechten op de organisatie en daarmee bijvoorbeeld ook de verkoop van tv-rechten. Op sommige punten was dat gunstig, want voor het eerst keken mensen die zichzelf zo belangrijk vonden dat ze door het rennerskwartier mochten wandelen tegen beveiligers aan die hen de toegang verboden. Het circuit was hier en daar weer verbeterd. Bij Blanchimont, waar in 1988 Martin Wimmer en Loris Reggiani zwaar gevallen waren, bij Le Raidillon en bij La Source waren de uitloopstroken verbreed. Ook de rest van de organisatie ging volgens de Formule 1-methode: een verdubbeling van de toegangsprijzen (25 Euro voor een staanplaats en 50 Euro voor een tribuneplaats, sommige bezoekers meldden zelfs 68 Euro te hebben betaald) en hoge parkeerbedragen. Het publiek was de grote verliezer, want zonder deze verhogingen was de Belgische GP al de duurste geweest. Er waren dan ook niet meer dan 30.000 toeschouwers, ondanks het feit de Didier de Radiguès in de 250cc-race van poleposition zou gaan starten. Een aantal van hen (voornamelijk Nederlanders en Duitsers) miste de races omdat het al op zaterdagavond tot flinke vechtpartijen met de Rijkswacht was gekomen waarbij dertig arrestaties waren verricht.
Men had ook weinig lering getrokken uit de klachten bij de GP van 1988, toen de organisatie niet in staat bleek het programma voor 17.00 uur af te werken en de laatste zijspancombinatie pas om 19.30 finishte. Door de valse start van Didier de Radiguès in de 250cc-klasse en de drie starts in de 500cc-klasse gebeurde nu precies hetzelfde.
500cc-klasse De 500cc-klasse werd in drie manches verreden door de wisselende weersomstandigheden, maar omdat dit niet reglementair was werd de uitslag van de laatste manche 's avonds om half negen (toen er geen enkele coureur meer op het circuit was) geschrapt. De FIM moest deze beslissing echter nog beoordelen, zodat de coureurs voorlopig met halve punten naar huis gingen en het nog niet zeker was of deze GP überhaupt wel zou meetellen. De training Kevin Schwantz was altijd snel in de kwalificatietrainingen en hij reed zijn zevende poleposition van dit seizoen. Wayne Rainey was tweede, maar Mick Doohan was verrassend derde. Opmerkelijk genoeg vond hij dit zeven kilometer lange circuit makkelijker om te leren kennen dan het TT Circuit Assen. Ook John Kocinski was verrassend sterk. Voor het eerst met een 500cc-Yamaha en voor het eerst op Spa-Francorchamps kwalificeerde hij zich voor Freddie Spencer en Wayne Gardner. Die laatste reed echter nog steeds met een niet herstelde beenbreuk. Ron Haslam viel in de training en kon door een handblessure niet in de race starten. Serge Rosset (manager van ROC-Honda) moest de geblesseerde Dominique Sarron missen. Hij benaderde Didier de Radiguès en Jacques Cornu om als vervanger te rijden, zonder succes. Trainingstijden Pos Coureur Merk Tijd 1. Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 2"24'65 2. Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 2"25'02 3. Mick Doohan HRC-Rothmans-Honda 2"26'33 4. Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha 2"26'44 5. Eddie Lawson Kanemoto Racing-HRC-Rothmans-Honda 2"26'46 6. Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 2"26'50 7. Pierfrancesco Chili Gallina-HRC-HB-Honda 2"26'55 8. John Kocinski Roberts-Yamaha 2"27'24 9. Freddie Spencer Agostini-Marlboro-Yamaha 2"27'27 10. Wayne Gardner HRC-Rothmans-Honda 2"27'42 miniatuur| Eddie Lawson
De race Eerste manche (vijf ronden) De 500cc-race ging onder droge omstandigheden van start met een kopgroep bestaande uit Wayne Rainey, Kevin Schwantz, Eddie Lawson en Christian Sarron. Na twee ronden stopte Wayne Gardner en na vier ronden volgde ook Randy Mamola. Toen begon het te regenen. Schwantz stak zijn arm in de lucht ten teken dat hij de race wilde stilleggen. Rainey ging daarin mee, maar ze werden allebei gepasseerd door Lawson en Sarron die vol doorgingen. Twee kilometer verderop vloog Sarron van zijn machine en nu legde ook Lawson zich bij de feiten neer. De organisatie vlagde de race bij start/finish af. Tweede manche (drie ronden) Bij de herstart stond iedereen weer op slicks, met uitzondering van Randy Mamola en Wayne Gardner, die niet meer mochten starten omdat ze in de eerste manche de vijfde ronde niet hadden voltooid. Na een paar ronden begon het echter weer te regenen en de geschiedenis herhaalde zich: Schwantz, Rainey en Lawson legden de race stil. Mick Doohan had dat niet in de gaten en hij reed de reeds langzamer rijdende John Kocinski van zijn machine. Derde manche (negen ronden) Niemand scheen te weten of er eigenlijk wel een derde maal gestart mocht worden. Daardoor zag men bekvechtende coureurs, teammanagers en functionarissen van de IRTA (vereniging van teams) en de ROPA (vereniging van organisatoren), de wedstrijdleider en functionarissen van de FIM. Misschien was de mededeling van een functionaris van de Rijkswacht wel doorslaggevend: hij kon niet instaan voor de veiligheid als er niet gereden zou worden. Dat was logisch, want bij de duurste Grand Prix van het jaar wilde het publiek wel races zien. Er werd dus voor de derde keer gestart, op regenbanden dit keer, voor een manche over negen ronden. Kevin Schwantz leek op de overwinning af te gaan tot hij in de laatste ronde zijn voorwiel onderuit remde, waardoor Wayne Rainey naar de overwinning reed, voor Lawson, Kocinski, Doohan en Sarron.
Bij de huldiging stonden Rainey, Lawson en Kocinski op het podium en miste men Kevin Schwantz, die immers gevallen was. De nasleep 's Avonds laat besliste de jury dat de derde manche ongeldig werd verklaard. Men had niet opnieuw mogen starten. De uitslag na twee manches gold, zij het met de toekenning van halve punten. Er volgden vanzelfsprekend protesten, o.a. van Team Roberts, Sonauto-Gauloises en Gallina-HB. Uitslag 500cc-klasse (Na twee manches, in totaal acht ronden.) Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Eddie Lawson Kanemoto Racing-HRC-Rothmans-Honda 19"46'26 5 10 2 Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki +00'92 1 8,5 3 Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha +01'52 2 7,5 4 Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha +11'43 4 6,5 5 John Kocinski Roberts-Yamaha / Roberts-Lucky Strike-YamahaJohn Kocinski reed inderdaad met twee machines in de Belgische Grand Prix. Eigenlijk moest hij op een Team Roberts-Yamaha in neutrale kleuren rijden, en dat deed hij aanvankelijk ook. Toen hij in de eerste manche door Mick Doohan van zijn machine was gereden zat er niets anders op dan een reservemachine van Kevin Magee in Lucky Strike-kleuren te gebruiken. +15'22 8 5,5 6 Pierfrancesco Chili Gallina-HRC-HB-Honda +18'87 7 5 7 Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha +20'72 6 4,5 8 Mick Doohan HRC-Rothmans-Honda +27'23 3 4 9 Freddie Spencer Agostini-Marlboro-Yamaha +27'85 9 3,5 10 Niall Mackenzie Agostini-Marlboro-Yamaha +32'84 11 3 11 Rob McElnea HRC-Cabin-Honda USA +32'97 13 2,5 12 Marco Gentile Fior-Marlboro-Yamaha +1"25'46 16 2 13 Cees Doorakkers Honda +1"34'46 21 1,5 14 Eddie Laycock Millar-Honda +1"37'06 20 1 15 Simon Buckmaster Team Katayama-Honda +1"37'59 17 0,5 16 Sepp Doppler Honda +1"39'82 22 17 Bruno Kneubühler Römer-Honda +1"41'36 18 18 Marco PapaGreco-Paton +2"03'13 19 19 Niggi Schmassmann Technotron-Honda +2"14'40 23 20 Hans Klingebiel Suzuki +2"31'37 26 21 Fernando González De Nicolás Club Cross Pozuelo-Honda +2"35'99 25 22 Mark Phillips Suzuki +3"07'05 24 23 Randy Mamola Cagiva Corse +1 ronde 14 24 Alessandro Valesi Iberna-Yamaha +6 ronden 15 25 Wayne Gardner HRC-Rothmans-Honda +6 ronden 10 26 Pavel Dekanek Wernberger Konservenfabrik-Honda +6 ronden 27 Niet gefinished Coureurs die al in de eerste manche waren gestopt werden geklasseerd en niet als "DNF" aangegeven, de nrs. 23 t/m 26 in de uitslag. Niet gestart Coureur Merk Oorzaak Grid Ron Haslam Pepsi-SuzukiBlessureRon Haslam brak bij een val in de training een duim en kon niet starten. 12 Niet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Adrien Morillas ROC-HRC-ELF-Honda Verving vanaf de GP van Frankrijk de geblesseerde Dominique Sarron. Dominique Sarron ROC-HRC-ELF-HondaBlessureDominique Sarron had bij een val in de warming-up van de TT van Assen een botje in zijn schouder gebroken. Norihiko Fujiwara Tech 21-YamahaReed in Japan en af en toe als vervanger van Tadahiko Taira Shinichi Ito HRC-Seed-HondaReed alleen in Japan. Tadahiko Taira Tech 21-YamahaGezinTadahiko Taira reed net als in het seizoen 1988 niet alle races. Zo kon hij meer tijd doorbrengen met zijn gezin en in Japan testwerk verrichten voor Yamaha. Hij werd meestal vervangen door Norihiko Fujiwara. Shunji Yatsushiro HRC-Pentax-Honda Kunio Machii Nescafé-Yamaha Michael Rudroff Rallye Sport-Honda Bubba Shobert HRC-Cabin-Honda USAGewondKevin Magee had na de finish van de GP van de Verenigde Staten een ernstig ongeval veroorzaakt door achter een blinde heuvel een burn-out te maken. Daardoor werd hij aangereden door Bubba Shobert. Magee brak daarbij een onderbeen, Shobert hield er een ernstige hoofdwond aan over. Hij was een tijdje in coma gehouden, maar werd intussen thuis door zijn ouders verzorgd. Het Cabin-Honda USA-team had Rob McElnea als vervanger aangetrokken. Alois Meyer Rallye Sport-Honda Luca Cadalora Agostini-Marlboro-YamahaReed in de 500cc-klasse alleen in Groot-Brittannië Romolo Balbi Honda Massimo Broccoli Cagiva Corse Michael Dowson Yamaha Andreas Leuthe Librenti-Suzuki Fabio Biliotti Team Katayama-Honda Ernst Gschwender Suzuki Deutschland Fred Merkel Gallina-HRC-HB-Honda Thierry Crine Konica Minolta-SuzukiReed alleen in Frankrijk met een fabrieks-Suzuki RGV Roger Burnett HRC-Rothmans-HondaReed alleen in Groot-Brittannië als vervanger van de geblesseerde Mick Doohan. Juan López Mella Xunta-Honda Alberto Rota Yamaha Peter Lindén Flygvapnet-Eurovan Germany-Honda Top tien tussenstand 500cc-klasse PosCoureurMerkPtn 1 Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 150,5 2 Eddie Lawson Kanemoto Racing-HRC-Rothmans-Honda 137 3 Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha 103,5 4 Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 87,5 5 Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 85,5 6 Pierfrancesco Chili Gallina-HRC-HB-Honda 85 7 Mick Doohan HRC-Rothmans-Honda 60 8 Niall Mackenzie Agostini-Marlboro-Yamaha 51 9 Ron Haslam Pepsi-Suzuki 48 10 Wayne Gardner HRC-Rothmans-Honda 43 250cc-klasse De training Didier de Radiguès zette alles op alles om de snelste trainingstijd te rijden. Hij verklaarde dat de machine in Assen al snel was geweest, maar dat hij zelf ziek was. Nu klopte alles en was hij dus de snelste. Hoewel Sito Pons slechts de zevende tijd reed, werden de eerste twee startrijen toch vooral bezet door Honda's. Yamaha kwam er weer niet aan te pas. De snelste Yamaha-coureur was Jean-Philippe Ruggia met de vijfde tijd. Trainingstijden Pos Coureur Merk Tijd 1. Didier de Radiguès Aprilia-Rotax 2"31'79 2. Carlos Cardús HRC-Repsol-Honda España 2"31'85 3. Jacques Cornu HRC-Lucky Strike-ELF-Honda 2"32'43 4. Helmut Bradl HRC-HB-Honda 2"32'43 5. Jean-Philippe Ruggia Sonauto-Gauloises-Yamaha 2"32'55 6. Reinhold Roth HRC-HB-Shoei-Honda 2"32'65 7. Sito Pons JJ Cobas-HRC-Campsa-Honda 2"32'68 8. Martin Wimmer Hein Gericke-Aprilia-Rotax 2"32'74 9. Loris Reggiani HRC-HB-Honda 2"33'27 10. Alberto Puig Nieto-Ducados-Yamaha 2"33'0 De race