De Grand Prix-wegrace van Brazilië 1989 was de vijftiende en laatste Grand Prix van het wereldkampioenschap wegrace in het seizoen 1989. De races werden verreden op 17 september 1989 op het Autódromo Internacional de Goiânia nabij Goiânia in Goiás, Brazilië. Alleen de 250cc-klasse en de 500cc-klasse kwamen aan de start. In deze Grand Prix werd de wereldtitel in de 500cc-klasse beslist. De titel in de 250cc-klasse was al eerder beslist.

Algemeen Er was al wekenlang twijfel geweest of de Braziliaanse Grand Prix wel kon doorgaan omdat er opnieuw problemen waren met de financiën. Dat was voor de coureurs belangrijk, want niet alleen kwamen de start- en prijzengelden in gevaar, maar ook de reiskostenvergoeding. Het leidde op zaterdag bijna tot een rijdersstaking, maar de organisatie wist die te voorkomen door de nog verschuldigde reiskosten van Dunlop, Cagiva Corse en Iberna (de vader van Alessandro Valesi) te innen en een garantstelling van de FIM te verkrijgen. Zo ontstond er wel een schuld van 100.000 dollar aan de FIM, die snel betaald moest worden want de Nieuwe cruzeiro devalueerde met 1½ % per dag. Toen de financiën geregeld waren trok een aantal fabriekscoureurs langs de teams om contractbesprekingen voor het seizoen 1990 te voeren. Er kwam nog niet veel concreets uit, behalve dat Wayne Rainey al een mondelinge toezegging had gedaan aan Kenny Roberts, dat Sito Pons een nieuwe Honda NSR 500 met volledige fabriekssteun zou krijgen en dat Alex Barros op de 500cc-Cagiva zou gaan rijden.

Intussen werd er nog gestreden om de titel in de 500cc-klasse, waar Eddie Lawson een vrij comfortabele voorsprong op Wayne Rainey had. Rainey kon alleen hopen op een klassering bij de eerste twee, waarbij Lawson dan ook nog puntloos moest blijven.

In de 250cc-klasse was Sito Pons al wereldkampioen, maar de tweede plaats was nog onbeslist. Reinhold Roth en Jacques Cornu hadden beiden 180 punten en als dat zo zou blijven zou Roth dankzij twee overwinningen tweede in het kampioenschap worden. Dat was onwaarschijnlijk en het ging er voor beide rijders dus om dat ze minstens één punt meer scoorden dan de concurrent. 500cc-klasse Kanshebbers titel 500cc-klasse voor deze GP PosCoureurMerkPtn Overwinningen 1 Eddie Lawson Kanemoto Racing-HRC-Rothmans-Honda 211 - 4 2 Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 195,5 -15,5 3 De training Wayne Rainey was de snelste in de training, voor Kevin Schwantz die twee keer viel. Wayne Gardner, die in de training in Tsjecho-Slowakije een voet gekneusd had, was teruggekomen op zijn besluit om rust te nemen en reed de zesde tijd. Hoewel Dominique Sarron weer terug was, mocht zijn tijdelijke vervanger Adrien Morillas met de tweede ROC-HRC-ELF-Honda trainen en hij plaatste zich als veertiende. Trainingstijden Pos Coureur Merk Tijd 1. Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 1"25'447 2. Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 1"26'147 3. Eddie Lawson Kanemoto Racing-HRC-Rothmans-Honda 1"26'614 4. Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 1"26'727 5. Ron Haslam Pepsi-Suzuki 1"26'777 6. Wayne Gardner HRC-Rothmans-Honda 1"26'945 7. Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha 1"27'063 8. Mick Doohan HRC-Rothmans-Honda 1"27'254 9. Pierfrancesco Chili Gallina-HRC-HB-Honda 1"27'386 10. Dominique Sarron ROC-HRC-ELF-Honda 1"27'788 De race Al in de eerste ronde scheidden drie man zich af van de rest van het veld: op kop Eddie Lawson, daarachter Wayne Rainey en Kevin Schwantz. Halverwege de race, toen de eerste achterblijvers gepasseerd werden, was al duidelijk te zien dat de banden het moeilijk kregen. Alle drie hadden ze last van uitbrekende achterwielen en het was opmerkelijk dat Lawson, die aan de elfde plaats genoeg had om de wereldtitel binnen te slepen, zich met de strijd bleef bemoeien. Rainey kon dat niet, zijn Dunlop banden gaven het op en hij moest Lawson en Schwantz laten gaan. Daarmee was zijn kans op de titel ook verkeken. Na 22 ronden nam Schwantz de leiding over. De titel van Lawson kwam toch nog even in gevaar toen achterblijver Vincenzo Cascino vlak voor hem viel. Had Cascino dat een seconde eerder gedaan dan had Lawson hem niet meer kunnen ontwijken en was Rainey tweede en wereldkampioen geworden. Het liep echter goed af voor Lawson. Uitslag 500cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 46"44'39 2 20 2 Eddie Lawson Kanemoto Racing-HRC-Rothmans-Honda 46"46'09 3 17 3 Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 46"55'60 1 15 4 Mick Doohan HRC-Rothmans-Honda 47"03'51 8 13 5 Ron Haslam Pepsi-Suzuki 47"08'64 5 11 6 Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 47"17'81 4 10 7 Wayne Gardner HRC-Rothmans-Honda 47"18'02 6 9 8 Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha 47"23'00 7 8 9 Niall Mackenzie Agostini-Marlboro-Yamaha 47"51'03 12 7 10 Adrien Morillas ROC-HRC-ELF-Honda 47"54'40 14 6 11 Randy Mamola Cagiva Corse 47"56'04 13 5 12 Rob McElnea HRC-Cabin-Honda USA 47"56'82 11 4 13 Alessandro Valesi Iberna-Yamaha +1 ronde 15 3 14 Simon Buckmaster Team Katayama-Honda +1 ronde 17 2 15 Juan López Mella Xunta-Honda +2 ronden 16 1 16 Fernando González De Nicolás Club Cross Pozuelo-Honda +3 ronden 20 17 Niggi Schmassmann Technotron-Honda +3 ronden 18 Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Vincenzo Cascino Nolan-SuzukiVal 19 Dominique Sarron ROC-HRC-ELF-HondaVal 10 Pierfrancesco Chili Gallina-HRC-HB-HondaBandenproblemen 9 Niet gestart Coureur Merk Oorzaak Grid Marco Gentile Fior-Marlboro-Yamaha 21 Niet gekwalificeerd Coureur Merk Peter Graves HondaNiet deelgenomen Coureur Merk Oorzaak Sepp Doppler Honda Michael Dowson Yamaha Bruno Kneubühler Honda Alois Meyer Rallye Sport-Honda Ernst Gschwender Suzuki Deutschland Michael Rudroff Rallye Sport-Honda Thierry Crine Konica Minolta-SuzukiReed alleen in Frankrijk met een fabrieks-Suzuki RGV Roger Burnett HRC-Rothmans-Honda Eddie Laycock Millar-Honda Alberto Rota Agostini-Marlboro-Yamaha Fabio Biliotti Team Katayama-Honda Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha Massimo Broccoli Cagiva Corse Romolo Balbi Honda Kunio Machii Nescafé-YamahaReed alleen in Japan Norihiko Fujiwara Tech 21-YamahaReed in Japan en af en toe als vervanger van Tadahiko Taira Shinichi Ito HRC-Seed-Honda Shunji Yatsushiro HRC-Pentax-Honda Tadahiko Taira Tech 21-YamahaGezinTadahiko Taira reed net als in het seizoen 1988 niet alle races. Zo kon hij meer tijd doorbrengen met zijn gezin en in Japan testwerk verrichten voor Yamaha. Hij werd meestal vervangen door Norihiko Fujiwara. Andreas Leuthe Librenti-Suzuki Cees Doorakkers Honda Peter Lindén Flygvapnet-Eurovan Germany-Honda Bubba Shobert HRC-Cabin-Honda USAGewondKevin Magee had na de finish van de GP van de Verenigde Staten een ernstig ongeval veroorzaakt door achter een blinde heuvel een burn-out te maken. Daardoor werd hij aangereden door Bubba Shobert. Magee brak daarbij een onderbeen, Shobert hield er een ernstige hoofdwond aan over. Hij was een tijdje in coma gehouden, maar werd intussen thuis door zijn ouders verzorgd. Het Cabin-Honda USA-team had Rob McElnea als vervanger aangetrokken. Fred Merkel Gallina-HRC-HB-Honda Freddie Spencer Agostini-Marlboro-YamahaOntslagen John Kocinski Roberts-YamahaReed in de 500cc-klasse alleen in België

Top tien eindstand 500cc-klasse Pos.CoureurTeam/merkPtn 1 Eddie Lawson Kanemoto Racing-HRC-Rothmans-Honda 228 2 Wayne Rainey Roberts-Lucky Strike-Yamaha 210,5 3 Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha 165,5 4 Kevin Schwantz Pepsi-Suzuki 162,5 5 Kevin Magee Roberts-Lucky Strike-Yamaha 138,5 6 Pierfrancesco Chili Gallina-HRC-HB-Honda 122 7 Niall Mackenzie Agostini-Marlboro-Yamaha 103 8 Ron Haslam Pepsi-Suzuki 86 9 Mick Doohan HRC-Rothmans-Honda 81 10 Wayne Gardner HRC-Rothmans-Honda 67 250cc-klasse Kanshebbers tweede plaats 250cc-klasse voor deze GP PosCoureurMerkPtn Overwinningen 2 Reinhold Roth HRC-HB-Römer-Honda / HRC-HB-Shoei-Honda 180 - 2 Jacques Cornu HRC-Lucky Strike-ELF-Honda 1 De training Loris Reggiani had nog geen indruk kunnen maken met zijn Honda, met als beste resultaat een vijfde plaats in de Britse Grand Prix, maar nu reed hij de snelste trainingstijd. De Honda's domineerden de trainingen opnieuw, met als enige vreemde eend in de bijt Luca Cadalora met een Yamaha. Cadalora had opnieuw gepast voor een kans om op de Yamaha YZR 500 van de ontslagen Freddie Spencer te rijden. De aandacht ging vooral uit naar Jacques Cornu en Reinhold Roth, die om de tweede plaats in het WK vochten. Cornu trainde 0,1 seconde sneller dan Roth. Trainingstijden Pos Coureur Merk Tijd 1. Loris Reggiani HRC-HB-Honda 1:28;989 2. Carlos Cardús HRC-Repsol-Honda España 1"29'143 3. Jacques Cornu HRC-Lucky Strike-ELF-Honda 1"29'503 4. Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 1"29'534 5. Sito Pons JJ Cobas-HRC-Campsa-Honda 1"29'557 6. Reinhold Roth HRC-HB-Shoei-Honda 1"29'618 7. Helmut Bradl HRC-HB-Honda 1"29'767 8. Carlos Lavado Rudy Project-Aprilia-Rotax 1"29'772 9. Masahiro Shimizu HRC-Ajinomoto-Honda 1"29'833 10. Joan Garriga Nieto-Ducados-Repsol-Yamaha 1"30'146 De race In het begin bestond de kopgroep uit Reinhold Roth, Masahiro Shimizu, Carlos Cardús, Luca Cadalora en Loris Reggiani, terwijl Sito Pons een slecht start had gehad. Op het moment dat Pons nam Cadalora de leiding. Het gevecht tussen Roth en Jacques Cornu kwam er niet, omdat Cornu's Dunlops het niet aankonden en hij terugzakte naar de negende plaats. Cadalora won de race voor Shimizu en Reggiani, die zijn eerste podiumplaats voor Honda boekte. Roth werd slechts zesde, maar dat was genoeg om de tweede plaats in het WK te grijpen ten koste van Cornu. Carlos Lavado werd zevende, op zich niet indrukwekkend voor een oud-wereldkampioen, maar hij moest het doen met de Yamaha TZ 250-productieracer van de geblesseerde Fabio Barchitta. Uitslag 250cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha 40"46'14 4 20 2 Masahiro Shimizu HRC-Ajinomoto-Honda 40"46'38 9 17 3 Loris Reggiani HRC-HB-Honda 40"46'94 1 15 4 Sito Pons JJ Cobas-HRC-Campsa-Honda 40"47'50 5 13 5 Carlos Cardús HRC-Repsol-Honda España 40"53'94 2 11 6 Reinhold Roth HRC-HB-Shoei-Honda 40"59'10 6 10 7 Carlos Lavado Rudy Project-Aprilia-Rotax 41"06'75 8 9 8 Helmut Bradl HRC-HB-Honda 41"07'14 7 8 9 Jacques Cornu HRC-Lucky Strike-ELF-Honda 41"07'55 3 7 10 Alex Barros Venemotos-McDonald's-Yamaha 41"24'18 16 6 11 Joan Garriga Nieto-Ducados-Repsol-Yamaha 41"24'35 10 5 12 Gary Cowan Docshop-Yamaha 41"40'33 12 4 13 Jochen Schmid Honda 41"40'54 20 3 14 Luis Lavado Yamaha 41"41'16 19 2 15 Martin Wimmer Hein Gericke-Aprilia-Rotax 41"43'11 13 1 16 Harald Eckl Aprilia-Rotax 41"49'35 15 17 Alain Bronec Aprilia-Rotax 42"03'34 22 18 Renzo Colleoni Aprilia-Rotax 42"03'58 18 19 Miguel Gonzales Yamaha +1 ronde 23 20 José Barresi Yamaha +1 ronde 21 21 Jean-François Baldé Yamaha +1 ronde 24 22 Eduardo Aleman Yamaha +2 ronden 25 23 Francisco Incorvaia Yamaha +3 ronden 26 Niet gefinished Coureur Merk Oorzaak Grid Ricardo Blanco Yamaha 28 Eduardo Amen Yamaha 27 Alberto Puig Nieto-Ducados-Yamaha 14 Didier de Radiguès Aprilia-Rotax 11 Paolo Casoli Pileri-AGV-Honda 17Niet deelgenomen