Spirit Airlines, Inc., kortweg Spirit Airlines was een Amerikaanse ultralagekostenluchtvaartmaatschappij (ook wel met de algemene term prijsvechters aangeduid), met het hoofdkantoor in Miramar (Florida). Op 2 mei 2026 maakte de luchtvaartmaatschappij bekend alle vluchten te staken en faillissement aan te vragen.
Activiteiten De maatschappij heeft hubs op de vliegvelden Atlantic City (New Jersey), Chicago O'Hare (Illinois), Dallas/Fort Worth (Texas), Detroit (Michigan), Fort Lauderdale (Florida) en Las Vegas (Nevada). Het was in 2018 de op zes na grootste commerciële vliegmaatschappij in de Verenigde Staten.
Spirit Airlines vliegt op circa 89 luchthavens in de Verenigde Staten, het Caribisch gebied en Zuid-Amerika. De vloot bestaat uit 131 toestellen per 31 december 2025, allemaal geleverd door Airbus, waarvan driekwart is geleased. De gemiddelde leeftijd van de toestellen was acht jaar. Per 31 december 2025 telde het 7482 werknemers, dit waren er nog 11.331 een jaar eerder.
De aandelen van het bedrijf stonden genoteerd aan de New York Stock Exchange (NYSE) onder de ticker symbol SAVE. Door het aangevraagde faillissement werd op 18 november 2024 de notering op de NYSE per direct gestaakt.
Resultaten De luchtvaartmaatschappij heeft een snelle groei doorgemaakt. Tijdens de coronapandemie raakte het bedrijf in de problemen, mede door de sterke daling van het aantal passagiers. Na de pandemie kwamen de passagiers wel terug en steeg de omzet, maar de verliezen werden niet weggewerkt. Jaar Diverse jaarverslagen van Spirit Omzet NettoresultaatWerknemers(in FTE,gemiddeld)Aantalpassagiers(miljoen)Aantalvliegtuigen(jaareinde)(× US$ miljoen)20141932225372214,36520152141317432617,97920162320263515921,69520172644416610024,211220183323156711029,312820193831335893834,514520201810875618,415720213230921830,81732022506811.10738,51942023536212.79844,12052024491311.94144,221320253720748232,0131
Geschiedenis Beginjaren (1964–2007) Het bedrijf was oorspronkelijk in 1964 opgericht als Clippert Trucker Company, en veranderde in 1974 de naam naar Ground Air Transfer, Inc., tot dan toe nog steeds een vervoerder over de weg. In 1983 ging het bedrijf verder onder de naam Charter One als een pakketvervoersdienst per luchtvaart. Deze charterservice opereerde vanuit Detroit, en fungeerde als bezorgdienst van pakketten naar bestemmingen als Atlantic City, Las Vegas en de Bahama's.
Start passagiersvluchten en uitbreiding (1990-2007) In 1990 werd de eerste passagierslijndienst van Boston (Massachusetts) en Providence (Rhode Island) naar Atlantic City in gebruik genomen. Op 29 mei 1992 werd het eerste straalvliegtuig aan de vloot toegevoegd en werd het bedrijf verdoopt tot "Spirit Airlines".
Tussen 1992 en 1999 werden gaandeweg meer en meer lijndiensten van en naar andere bestemmingen in gebruik genomen, zoal Detroit, Boston, Orlando, Fort Lauderdale, St. Petersburg (Florida), Fort Myers (Florida), Philadelphia, Myrtle Beach (South Carolina), Los Angeles en New York.
Het hoofdkantoor van Spirit Airlines was oorspronkelijk gevestigd in Eastpointe, Michigan (voorheen "Oost-Detroit") in de metropoolregio Detroit. In november 1999 werd het hoofdkantoor – nadat eerst Atlantic City en Detroit waren overwogen – verhuisd naar Miramar, in de metropoolregio Miami van de staat Florida.
In 2001 breidde Spirit Airlines de lijnvluchten uit met bestemming San Juan – tezamen met een gelijktijdige, volledig Spaanstalige vliegticketboekingsservice en klantenservice met bijbehorende website – en werden in 2003 de vluchten naar Ronald Reagan Washington National Airport – die na de aanslagen van 11 september waren gestaakt – hervat. In de jaren erop tot en met 2007 werden de lijnvluchten verder uitgebreid met bestemmingen naar het Kaaimaneiland Grand Cayman, San Francisco, Costa Rica, Haïti, de Nederlandse Antillen en Venezuela.
Tot dan toe was de vloot ondertussen uitgebreid met en toestellen van vliegtuigbouwer McDonnell Douglas, maar in 2006 had Spirit Airlines een optie op de aankoop van een dertigtal Airbus A320-200-toestellen genomen om de uitbreiding het hoofd te kunnen bieden. De levering van deze toestellen begon in 2010 en in 2018 zou de vloot geheel uit toestellen van het Europese Airbus bestaan.
Low cost carrier (2007–2022) In 2007 begon Spirit Airlines met het omvormen naar een ultra low cost carrier (ultralagekostenluchtvaartmaatschappij, een ultieme prijsvechter), waarbij de vliegtickets extreem goedkoop geprijsd werden aangeboden, met nog lagere ticketprijzen dan die van (andere) lagekostenluchtvaartmaatschappijen (low cost carriers). De keerzijde (of de compensatie van de lagere inkomsten uit de ticketverkoop) was een verdienmodel waarbij voor vele tot vrijwel alle aanvullende diensten en voorzieningen – die bij de conventionele maatschappijen toentertijd bij de ticketprijs inbegrepen waren – extra toeslagen betaald dienden te worden. Voorbeelden van diensten, handelingen of andere zaken waar een toeslag voor betaald moest worden zijn: afgifte van een papieren boarding pass en afhandeling (in plaats van online inchecken), voorkeur voor zitplaatsen, fors hogere toeslagen op overgewicht van ingecheckte bagage én op overgewicht of bovenmatige afmetingen van handbagage, toeslagen voor omboeken of aanpassen van het vliegticket en meer.
In 2011 was Spirit Airlines de eerste Amerikaanse vliegmaatschappij waar een toeslag voor alle handbagage betaald diende te worden, later gevolgd door enkele andere maatschappijen. In 2008 begon Spirit met het aanbieden van advertentieruimte aan andere bedrijven voor reclame aan de flanken van hun toestellen, op de opbergcompartimenten (zoals die voor handbagage boven de zitplaatsen), op de klaptafeltjes, stoelhoezen en de scheidingswanden in de passagiersruimte.
In 2010 werd de businessclassservice Spirit Plus afgeschaft en omgedoopt tot Big Front Seat. Eveneens tegen een toeslag kon men tickets deze ruimere zitplaatsen boeken of er op het vliegveld zelf bij het inchecken naar opwaarderen. In hetzelfde jaar was ook de uitlevering van de in 2006 bestelde Airbustoestellen begonnen.
In september 2012 werden vluchten naar Ronald Reagan Washington National Airport (voor de bestemming Washington D.C. en omgeving) verlegd naar het verder van de hoofdstad gelegen Baltimore/Washington International Thurgood Marshall Airport (BWI Airport), een van de hubs van Spirit Airlines. De twee vliegvelden liggen ongeveer 60 kilometer van elkaar af. De afstand van de luchthaven Baltimore/Washington International naar Washington D.C. is ongeveer 50 kilometer, waarvoor een Amtraktreindienst en een BWI-shuttleservice per bus tussen beide locaties beschikbaar is.
In januari 2016 legde de toenmalige CEO Ben Baldanza zijn functie neer, en hij werd opgevolgd door Robert L. Fornaro, voormalige CEO van Tran Air. Daardoor ontstonden geruchten dat Spirit Airlines mogelijk zou fuseren met Frontier Airlines, waardoor dan de grootste ultralagekostenluchtvaartmaatschappij van Noord- en Zuid-Amerika zou ontstaan. Fornaro voerde veranderingen door om zowel de werkomstandigheden als de ervaringen van de reizigers te verbeteren, en ging een samenwerking aan met "the Disney Institute" om nieuwe servicestandaarden door te voeren alsmede een ander intern beleid teneinde een meer uitnodigende werkomgeving te realiseren.
In november van 2017 behaalde Spirit Airlines de tweede plaats gemeten naar het aantal vluchten dat op tijd vertrok en aankwam (on time performance), achter Delta Airlines. Desalniettemin was het een hele verbetering ten opzichte van 2015, toen zij nog op de dertiende plaats stonden met (slechts) 68,7% van de vluchten op tijd. In februari 2018 stond Spirit Arlines als enige Amerikaanse vliegmaatschappij in de lijst van de "tien veiligste vliegmaatschappijen ter wereld" ("Top 10 safest airlines in the world").
In januari 2018 kreeg Spirit Airlines van Skytrax drie sterren toegekend, een meer dan het jaar ervoor. De maatschappij behaalde echter slechts de achtste plaats in de categorie "Beste lagekostenluchtvaartmaatschappij in Noord-Amerika" (Best Low-Cost Arlines in North America).
In mei 2018 kondigde Spirit Airlines aan dat zij als eerst ultralagekostenluchtvaartmaatschappij hun toestellen zouden voorzien van highspeed-Wi-Fi-service, waar in het najaar van 2018 een start mee gemaakt zou gaan worden. Daarbij werd de verwachting uitgesproken dat de hele vloot medio zomer 2019 voorzien zou zijn van Wi-Fi-internet.
Mislukte fusies en faillissement (2022-2026) In februari 2022 maakte Frontier Airlines bekend Spirit te willen overnemen, maar vijf maanden later verwierpen de aandeelhouders van Spirit het bod.
In april 2022 maakte JetBlue Airways zijn interesse bekend voor een overname en in juli 2022 werd overeenstemming bereikt. Jetblue was bereid Spirit te kopen voor US$ 33,50 per aandeel. Zou de transactie door zijn gegaan, dan was de combinatie de op vier na grootste luchtvaartmaatschappij in de Verenigde Staten geweest. In 19 oktober 2022 keurden de aandeelhouders de transactie goed, maar het Amerikaanse ministerie van Justitie stapte naar de rechtbank om deze te blokkeren. Na een proces blokkeerde een federale rechter op 16 januari 2024 de overname van Spirit Airlines omdat het de belangen van de consumenten zou schaden. JetBlue staakte de overnamepoging op 4 maart 2024.
In november 2024 stopte ook Frontier Airlines, nogmaals, de hernieuwde plannen om te fuseren met Spirit Airlines. Spirit was inmiddels in zware financiële problemen geraakt en kondigde een bescherming tegen schuldeisers aan. Op 18 november 2024 volgde deze stap. Het bedrijf noemde als redenen de alsmaar aanhoudende verliezen, mislukte fusieovereenkomsten, hoge schulden en hevige concurrentie. In maart 2025 bereikte het overeenstemming met de schuldeisers, van de totale schuld werd US$ 800 miljoen omgezet in eigen vermogen.
Op 29 augustus 2025 vroeg de maatschappij, voor de tweede keer binnen een jaar, bescherming aan tegen de schuldeisers. In het tweede kwartaal 2025 leed het een verlies van US$ 246 miljoen en moest het veel geld lenen om de diensten uit te blijven voeren. Bij de vorige reorganisatie lag de nadruk op het verlagen van de schulden, maar ditmaal stonden ingrijpende maatregelen om de kosten te verlagen centraal. Vanaf november 2025 werd het aantal bestemmingen en vluchten beperkt, waardoor derde van de 5200 banen voor het cabinepersoneel verloren gingen. In juli werd al het plan bekend gemaakt om afscheid te nemen van 270 piloten en verder onderhandelde het bedrijf met de resterende piloten over een forse korting op het salaris.
Op 28 februari 2026 brak de Iranoorlog uit en werd de Straat van Hormuz maandenlang door zowel Iran als de Verenigde Staten geblokkeerd. Aangezien 20% van de wereldhandel in olie door deze zeeweg gaat verdubbelde de prijs van kerosine in de eerste twee maanden van dit conflict. De regering-Trump bood een federale steun van US$ 500 miljoen aan, maar de investeerders van de luchtvaartmaatschappij en overheidsfunctionarissen konden geen overeenstemming bereiken over de voorwaarden van een deal om het bedrijf te redden. Dit bleek na twee eerdere beschermingen tegen schuldeisers voor Spirit Airlines de doodsteek.
Op 2 mei 2026 staakte het bedrijf alle vluchten en vroeg het faillissement aan.
Incidenten, controverses en rechtszaken In 2000 werd Spirit Airlines door de Federal Aviation Administration (FAA) een boete opgelegd van 67.000 dollar wegens het schenden van federale regelgeving inzake zitplaatsaanduidingen en markeringen: er waren verschillen aangetroffen in markeringen en (plaats)aanduidingen van noodvoorzieningen, passagierszitplaatsen, opslagruimtes en deuren op acht en toestellen.