Johannes Nicolaas Maria Wijngaards (Surabaya, 30 september 1935 – Slough, 2 januari 2025) was een katholieke auteur en theoloog. Hij staat bekend als een sterk voorstander van de wijding van vrouwen in de Rooms-Katholieke Kerk.
Jeugdjaren Wijngaards werd in 1935 geboren in de toen Nederlands-Indische stad Surabaya. Zijn ouders waren Dietze van Hoeselhttps://www.johnwijngaards.com/my-mother/. Gearchiveerd op 16 mei 2023. en dr. Nicolaas Carel Heinrich Wijngaardshttps://web.archive.org/web/20191116231951/http://www.johnwijngaards.com/dr-n-c-h-wijngaards/. Gearchiveerd op 16 mei 2023., beide Nederlanders. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd zijn vader gedwongen om te werken aan de beruchte Birmaspoorweg in Thailand, terwijl John, zijn moeder en drie broers krijgsgevangenen waren in Malang, Surakarta en Ambarawa. Het gezin is na de oorlog gerepatrieerd naar Nederland.
Studies John Wijngaards sloot zich aan bij de Missionarissen van Mill Hill en werd in 1959 tot priester gewijd. In Rome verwierf hij het Licentiaat van de Heilige Schrift aan het pauselijk Bijbels Instituut en de doctorstitel in theologie aan de pauselijke Gregoriaanse Universiteit (1963). Zijn dissertatie was gewijd aan The Formulas of the Deuteronomic Creed (proefschrift, Brill, Leiden 1963).Reviews in Journal of Semitic Studies 10 (1965) pp. 102-103; Revue Biblique Oct (1965) pp. 605-606; W. Vogels, La Promesse Royale de Yahweh, Ottawa 1970, pp. 29-33. Verder onderzoek resulteerde in The Dramatization of Salvific History in the Deuteronomic Schools (Brill, Leiden 1969) en een 360 pagina's tellend commentaar op het boek Deuteronomium in de bekende Nederlandse reeks commentaren, gepubliceerd door Romen & Zonen (Roermond) 1971).Review in Society for Old Testament Study Booklist, London 1973, p. 31.
Dienst in India Wijngaards gaf les in de Heilige Schrift op het St John's Grootseminarie in Hyderabad, India (1963 - 1976). Gedurende die tijd was hij verantwoordelijk voor de oprichting van het communicatiecentrum Amruthavani, het Jeevan Jyoti theologisch instituut voor religieuze vrouwen en Jyotirmai, het pastorale planningorgaan voor de katholieke bisdommen van Andhra Pradesh. Hij diende als parttime docent bij het Nationaal Bijbels Catechetisch en Liturgisch Centrum in Bangalore en was een aantal jaren lid van de Nationale Adviesraad van de Katholieke Bisschoppenconferentie van India. Tegelijkertijd produceerde hij een aantal boeken over de Heilige Schrift, waaronder zijn bekende Background to the Gospels.Het 325-pagina boek werd eerst gepubliceerd door St Paul's Press in Delhi, daarna door Theological Publications in Bangalore, met een tiental Engelse herdrukken in India. Het verscheen in de Verenigde Staten als Handbook to the Gospels, in Engeland als The Gospel Comes Alive. Het werd ook vertaald in Hindi, Telugu, Urdu, Bengali, Canara, Tamil en Malayalam. Onderzoek naar de ambten overtuigde hem ervan dat de historische uitsluiting van vrouwen uit het priesterschap moet worden toegeschreven aan culturele obstakels, niet aan de Schrift of de Traditie. Hij drong er bij de Indiase hiërarchie op aan om een proces te starten om de wijding van vrouwen opnieuw te onderzoeken.'Alleen een eerlijke beoordeling in het licht van Christus' uiteindelijke bedoeling moet de kwestie van vrouwen in gewijde dienst bepalen; geen conventie of persoonlijke inbeelding. Het is tenslotte het priesterschap van Christus, niet het onze, waar we het over hebben'; John Wijngaards, The ministry of women and social myth in New Ministries in India, ed. D. S. Amalorpavadass, Bangalore 1976, pp. 50-82.
Wereldwijde verantwoordelijkheden Na een periode als Vicaris-generaal van de Missionarissen van Mill Hill in Londen (1976 - 1982) werd hij directeur van Housetop, een internationaal centrum voor de geloofsvorming van volwassenen (1982 - 2009). Gedurende die tijd (1983 - 1998) was hij ook professor in de Heilige Schrift aan het Missionaire Instituut te Londen, dat verbonden was aan de Katholieke Universiteit van Leuven en de Universiteit van Middlesex. Gedurende deze periode was hij de pionier van de Walking on Water serie videocursussen voor geloofsvorming voor volwassenen die werden gecoproduceerd door 15 landen op alle continenten. Hij schreef de scripts voor negen filmverhalen. Hij produceerde ook de veelgeprezen 2½ uur durende film Journey to the Centre of Love, waarvan hij zowel scenarioschrijver als uitvoerend producent was (zie onderscheidingen hieronder).
Vrouwenwijding In 1977 schreef Wijngaards Did Christ Rule Out Women Priests? (McCrimmon, Great Wakering) in antwoord op Inter Insigniores (1976), de verklaring van de Congregatie van de Geloofsleer waarin het Vaticaan de redenen voor het uitsluiten van vrouwen duidelijk omschreef. In de daaropvolgende decennia verstevigde Rome zijn verzet tegen de wijding van vrouwen, culminerend in Ordinatio Sacerdotalis (1995) en daaropvolgende documenten waarmee de vrijheid van discussie voor theologen verder werd ingeperkt.Responsum ad Dubium (1995), Ad Tuendam Fidem (1998). Uit protest nam Wijngaards op 17 september 1998 ontslag van zijn priesterambt.'Aangezien ik het verbod van Rome op de wijding van vrouwen zie als niet geldig, niet gebaseerd op de Schrift of de Traditie, niet bereikt na goed overleg in de Kerk, schadelijk voor de oecumene en hoogst schadelijk voor het spirituele welzijn van de gelovigen, voel ik me in geweten verplicht om mijn oprechte tegenstand te blijven uiten'; The Times; The Daily Telegraph, beiden op 18 September 1998; The Tablet, 19 September 1998; The Guardian, 24 September 1998. Zijn verzoek om officieel ontslag uit de priesterlijke bediening werd op 21 februari 2000 door Rome erkend. Op 27 mei trouwde hij met Jacqueline Clackson in een eenvoudige kerkceremonie.De indult van laïcisering had hem bevrijdt van de verplichting van het celibaat. Wijngaards is doorgegaan met het publiceren van zijn redenen om de wijding van vrouwen tot het katholieke priesterschap te bepleiten in een reeks boeken, met name The Ordination of women in the Catholic ChurchDarton, Longman and Todd 2001; Continuum 2001; Media House Delhi 2002; vertalingen in het Nederlands, Frans, Italiaans en Japans. en No Women in Holy Orders?Canterbury Press 2002; Crossroad 2006 as Women Deacons in the Early Church. In 1999 richtte hij een website op die uitgegroeid is tot de grootste internetbibliotheek gespecialiseerd op de wijding van vrouwen.http://www.womenpriests.org. "Het is zeer actueel in het presenteren van bewijsmateriaal. Het opvolgen van een verwijzing door publikaties van moderne theologen te raadplegen zou misschien geen problemen opleveren voor mensen met toegang tot een goede bibliotheek. Maar in staat te zijn om de tekst van John Duns Scotus (1266-1308) en commentaar op de Sententiae van Peter Lombard te raadplegen - en uit te printen - over de vraag: 'Of het vrouwelijk geslacht of de jeugdige leeftijd het ontvangen van wijding belemmert' in het originele Latijn, als men dat wenst - is ongelofelijk fantastisch!"; Bernadette Toal in The Furrow 53 (2002) no 5, pp. 316-317; zie ook Theresia Saers, Communicatie no 195 (2004), pp. 15-17; Juliane Kern, Aachener Zeitung, 11 juni 2009, p. 27. Traditionele katholieken beschouwen John Wijngaards een 'publieke afvallige en ketter'.Zie bijvoorbeeld: https://web.archive.org/web/20231227202250/https://ourladyswarriors.org/dissent/disspeop.htm. Hij zelf houdt vol dat eerlijke kritiek niet het accepteren van het leergezag van de paus uitsluit."Wanneer de kerk vraagt om 'een loyale onderwerping van wil en verstand', vraagt ze niet om afstand te doen van iemands eigen denkvermogen. De kerk eist een veel waardevollere dienst, namelijk de eerlijke poging om het geloof te dienen met al onze intellectuele vermogens. Het Tweede Vaticaans Concilie waarborgt in zijn decreet Gaudium et spes nr. 62 aan alle gelovigen de vrijheid van onderzoek en vrijheid van denken;" The Ordination of Women in the Catholic Church, Londen 2001, p. 20. Hij verzet zich resoluut tegen de illegale wijding van vrouwen buiten de gevestigde structuur van de kerk, zoals gebeurt in de zogenaamde rooms-katholieke vrouwenpriesterbeweging."Ons doel is om de hele katholieke gemeenschap in staat te stellen vrouwen toe te laten tot alle ministeries. We zullen gefaald hebben als onze hervormingen niet opgenomen zijn in alle structuren en niveaus van de katholieke kerk. Het verlaten van de kerk dient niet dat doel. Op dit moment ervaren we een ernstige gebrokenheid in de kerk, aangezien de helft van haar leden uitgesloten zijn van de gewijde bedieningen. Maar de nieuwe heelheid die we verlangen zal eerder bereikt worden door een confrontatie met de hiërarchie, hoe pijnlijk ook, dan door welke stap ook die ons effectief uit het lichaam van de kerk zou verwijderen"; Keynote speech at the First International Conference of Women's Ordination Worldwide, Dublin June 2001.
Wijngaards Instituut voor Katholiek Onderzoek Sinds 2005 richtte John Wijngaards zich ook op andere kwesties van hervorming die nodig zijn in de katholieke kerk. Hij creëerde een pastorale website om met de seksuele code om te gaan.https://web.archive.org/web/20190921051036/http://www.thebodyissacred.org/. Er wordt advies gegeven over onderwerpen variërend van masturbatie tot homoseksualiteit. Hij ontwierp de Verklaring van katholieke geleerden over Gezag in de Kerk, een verklaring die internationale steun kreeg.https://web.archive.org/web/20180625140842/http://www.churchauthority.org/; The Tablet, 13 oktober 2012; The Irish Times, 19 februari 2013; 'Teologos: Nuevo Papa debe democratizar mas a la Iglesia', in Mexican News Forum, 5 maart 2013; Clerical Whispers UK, februari 2013. Zijn centrum werd omgevormd tot het Wijngaards Instituut voor Katholiek Onderzoek.http://www.wijngaardsinstitute.com Het belangrijkste doel hiervan is om als 'een progressieve theologische denktank' onafhankelijke katholieke wetenschappelijke beoordelingen te publiceren.The Washington Post, 4 oktober 2014; The UK Independent, 5 oktober 2014; The Irish Mirror, 18 november 2014. Het instituut diende een 'Gedocumenteerd Beroep' in bij paus Franciscus om het oude diaconaat voor vrouwen te herstellen.https://www.wijngaardsinstitute.com/documented-appeal-reinstatement-ordained-women-deacons/. Gearchiveerd op 11 augustus 2023. In 2016 startte hij de verklaring van de katholieke geleerden over de Ethiek van het Gebruik van Kunstmatige Voorbehoedmiddelenhttps://www.wijngaardsinstitute.com/statement-on-contraceptives/. Gearchiveerd op 11 augustus 2023. die werd gelanceerd op een platform van de Verenigde Naties.McCarthy, Justine (18 september 2016). "McAleese calls for Vatican to end contraception ban". The Sunday Times. Geraadpleegd 18 oktober 2016; McGarry, Patsy (20 september 2016). "Catholic heavyweights clash over teaching on contraception". The Irish Times. Geraadpleegd 18 oktober 2016; McGarry, Patsy (19 september 2016). "Mary McAleese challenges Catholic ban on contraception. Former president joins more than 100 academics in signing "Scholars' Statement", The Irish Times. Retrieved 18 oktober 2016; Manson, Jamie (21 september 2016). "Catholic church's total ban on contraception challenged by scholars", National Catholic Reporter. Geraadpleegd 18 oktober 2016.; Mac Donald, Sarah (22 september 2016). "Scholars call for an end to church ban on artificial contraception". The Tablet. Geraadpleegd 18 oktober 2016.; Munsterman, Hendro (26 september 2016). "Theologenstrijd over anticonceptie", Nederlands Dagblad; Geraadpleegd 19 oktober 2016.; O'Loughlin, Michael (21 september 2016), "Catholic Scholars Duel Over Contraception", America; Geraadpleegd 18 oktober 2016; Masiá, Juan (25 september 2016), "La Humana Vitae...al museo arqueológico", Religión Digital. Geraadpleegd 18 oktober 2016; Colanicchia, Ingrid (9 september 2016), "È tempo di rivedere l'Humanae Vitae. Un appello dal mondo teologico e accademico", Adista, Geraadpleegd 18 oktober 2016.
Publicaties