Henry Brooks Adams (Boston, 16 februari 1838 - Washington D.C., 27 maart 1918) was een Amerikaanse historicus en lid van de politieke familie Adams, afstammeling van twee Amerikaanse presidenten.
Na zijn studie aan de Harvard-universiteit werd hij secretaris van zijn vader, Charles Francis Adams, de Amerikaanse ambassadeur in Londen. Deze functie had grote invloed op hem: hij deed er ervaring op met diplomatie in oorlogstijd en raakte vertrouwd met de Engelse cultuur, in het bijzonder de werken van John Stuart Mill. Na de Amerikaanse Burgeroorlog werd hij politiek journalist. Vanaf 1870 bekleedde hij de leerstoel voor middeleeuwse geschiedenis aan de Harvard-universiteit, en hij werd directeur van de North American Review.
Tijdens zijn leven was hij vooral bekend om zijn The History of the United States of America 1801–1817, een werk van 9 banden, dat werd geprezen om zijn literaire stijl.
Zijn memoires, The Education of Henry Adams, kregen de Pulitzerprijs.
Hoewel Adams een antisemiet was, had hij grote achting voor individuele joodse personen. In het hoofdstuk Dilettantisme in The Education of Henry Adams schreef hij over de historicus Francis Palgrave dat diens superioriteit lag in zijn naam, die Cohen was, en in zijn geest, die eveneens Cohen was. (Palgrave, zoon van de Joodse effectenmakelaar Meyer Cohen, had zijn naam na zijn huwelijk van Cohen in Palgrave veranderd.) In het hoofdstuk Politieke moraal van hetzelfde boek prees Adams de joodse staatsman Benjamin Disraeli boven de niet-joodse politici Palmerston, Russell en Gladstone.
Categorie:Amerikaans hoogleraar Categorie:Antisemitisme in de Verenigde Staten