Champion Jack Dupree (New Orleans, 23 oktober 1909 – Hannover, 21 januari 1992) was een Amerikaanse blueszanger en -pianist.
Carrière Nadat zijn ouders door een brand om het leven waren gekomen, kwam Dupree op 2-jarige leeftijd terecht in hetzelfde kinderopvoedingsgesticht in New Orleans waarin eerder al Louis Armstrong zijn jeugdjaren had doorgebracht. Het bluesspel leerde hij bij de barrelhousepianist Willie Hall. Vanaf 1930 woonde hij in Chicago, daarna in Detroit. In 1935 werd hij bokser in Indianapolis en had hij 107 kampen.
Zijn eerste opnamesessie vond plaats in juni 1940 in Chicago. Warehouse Man Blues / Chain Gang Blues was zijn eerste van tien singles voor Okeh Records, waar hij bij bleef tot eind 1945. Hier werd in januari 1941 het door Willie Hall gecomponeerde Junker Blues opgenomen en in april 1941 uitgebracht. De song vormde later de basis voor The Fat Man, de eerste plaat van Fats Domino, en voor Lawdy Miss Clawdy van Lloyd Price.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog vervulde hij zijn dienstplicht als scheepskok bij de marine in de Grote Oceaan. Na twee jaar in Japanse krijgsgevangenschap keerde hij in 1946 terug naar de Verenigde Staten en concentreerde hij zich weer op de bluesmuziek. Dupree werd nu meer een labelhopper, die voor maar enkele opnamen bij een label bleef om dat daarna weer te wisselen voor een ander. Van Lenox Records via Continental Records trok hij naar Solo Records, zonder dat dit tot een meetbaar succes in de rhythm-and-blues hitlijst leidde. Pas bij het tiende label, King Records, had hij met Walking the Blues / Daybreak Rock in mei 1955 de enige hit in zijn lange carrière.
Ins de jaren 1960 en 1970 woonde hij in het Verenigd Koninkrijk en maakte hij opnamen met onder anderen Eric Clapton en John Mayall. Hij was getrouwd en had twee eigen dochters en een geadopteerde dochter. Sinds 1976 woonde hij in Hannover, van waaruit hij tot aan zijn dood meerdere tournees ondernam, vooral in Europa. Terwijl hij tijdens de jaren 1970 echter nog op grote podia en festivals optrad, zoals in 1971 bij het Montreux Jazz Festival, was hij in de jaren 1980 ook te vinden op kleine podia voor een handvol toeschouwers. Tijdens de pauze vertelde hij het publiek over zijn belevenissen in zijn kinderjaren met de Ku Klux Klan. In 1990 keerde hij na 36 jaar voor de eerste keer terug naar New Orleans, waar hij de opnamen deed voor het album Back Home in New Orleans.
Overlijden Champion Jack Dupree overleed in januari 1992 op 82-jarige leeftijd.
Discografie Okeh Records 1940: Warehouse Man Blues / Chain Gang Blues 1940: Black Woman Swing / Cabbage Greens No. 1 1940: Gamblin' Man Blues / New Low Down Dog 1940: Cabbage Greens No. 2 / Angola Blues 1941: That's All Right / My Baby's Gone 1941: My Cabin Inn / Junker Blues 1941: Bad Health Blues / Weed Head Woman 1942: Big Time Mama / Heavy Heart Blues 1942: All Alone Blues / Black Cow Blues
Lenox Records 1945: Bad Whiskey and Wild Women / Bus Station Blues
Continental Records 1945: Going Down Slow / Mean Old Frisco 1945: How Long, How Long Blues / I Think You Need a Shot 1945: Let's Have a Ball / Hard Feeling
Solo Records 1945: Once I Had a Girl / Black Woman Blues
Joe Davis Records 1945: Rum Cola Blues / She Makes Good Jelly 1945: Johnson Street Boogie Woogie / I'm Going Down With You 1945: F.D.R. Blues / God Bless Our New President 1945: County Jail Special / Fisherman's Blues 1945: Black Wolf / Lover's Lane 1945: Walkin' by Myself / Outside Man 1945: Forget It Mama / You've Been Drunk 1945: Santa Claus Blues / Gin Mill Sal 1945: Wet Deck Mama / Love Strike Blues
Alert Records 1946: Fifth Avenue Blues / Highway 31
Celebrity Records 1946:Big Legged Mama / I'm a Doctor for Women
Apollo Records 1949: Come Back Baby / Chittlins and Rice 1949: Mean Mistreatin' Mama / One Sweet Letter 1950: Old Woman Blues / Lonesome Bedroom Blues 1951: Deacon's Party / My Baby's Coming Back Home 1951: Just Plain Tired / I'm Gonna Find You Some Day
Robin Records 1953: Highway Blues / Shake Baby Shake 1953: Stumbling Block Blues / Number Nine Blues 1954: Drunk Again / Shim Sham Shimmy
King Records 1953: The Blues Got Me Rockin' / Tongue-Tied Blues 1953: Ain't No Meat on de Bone / Please Tell Me Baby 1954: Walkin' Upside Your Head / Hard Feeling 1954: Rub a Little Boogie / Camille 1955: Two Below Zero / Blues for Everybody 1955: Harelip Blues / Let the Doorbell Ring 1955: Walking the Blues / Daybreak Rock (met Mr. Bear) 1955: That's My Pa / Stumbling Block 1955: She Cooks Me Cabbage / Silent Partner 1956: Failing Health Blues / Me and My Mule 1956: Overhead (Blues) / So Sorry, So Sorry 1956: Mail Order Woman / Big Leg Emma's
Vik Records 1957: Dirty Woman / Just Like a Woman 1957: Old Time Rock and Roll / Rocky Mountain 1957: Shake Baby Shake / Lollipop Baby
Federal Records 1957: Two Below Zero / Sharp Harp
Atlantic Records 1959: Frankie and Johnny / Strollin 1959: T.B. Blues / Junker's Blues Storyville Records 1960: Shirley May / Whiskey Head Woman 1963: Shake Baby Shake / Walking Down the Highway 1965: Highway Blues / Shake Baby ShakeBlue Horizon 1966: Get Your Head Happy / Easy Is The Way ????: I haven't done no-one no harm / How am I doing it (met Stan Webb) 1969: Ba' La Fouche / Kansas City 1969: I Want to Be a Hippy / Going Back to Louisiana Decca Records 1967: Barrelhouse Woman / Under Your HoodGNP''' 1973: Anthologie du Blues Vol. 1 1973: I'm Happy To Be Free 1976: Legacy Of The Blues Vol. 3''
Categorie:Amerikaans blueszanger Categorie:Amerikaans pianist Categorie:Amerikaans bluespianist Categorie:Boogiewoogiepianist