Johannes van der Meer (Schipluiden, gedoopt op 16 februari 1630 - Vreeswijk, rond 1696) was een Nederlandse kunstschilder uit de Gouden Eeuw. Hij wordt ook wel Johan van der Meer van Utrecht en Johan Adriaensz. van der Meer genoemd. Naast kunstschilder was hij verzamelaar, kunsthandelaar, verfhandelaar, ambtenaar en regent. Hoewel hij in de buurt van Delft is geboren, is er geen familieband bekend met Johannes Vermeer.
Leven Zijn vader was een schoolmeester die overleed toen hij acht was. Nadat zijn moeder overleed, ging hij op tienjarige leeftijd naar zijn stiefgrootvader in Rotterdam. Ludolf de Jongh was zijn leermeester. Volgens Houbraken reisde hij in 1653 met Lieve Verschuier naar Italië en Rome en raakte hij bevriend met Willem Drost en Johann Carl Loth.Dbnl.org Johan van der Meer biografie in Arnold Houbraken: De groote schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen (1718)
In 1662 keerde hij terug naar de Nederlanden, en trouwde in Utrecht met Antonia van Eck, die een loodwitwerkplaats bezat. Hij werd in 1663 lid van het Sint-Lucasgilde en deken van het gilde gedurende de gildejaren 1664 tot 1666. Zijn werkplaats brandde tijdens het Rampjaar 1672 af, waarna hij voor de Franse troepen naar Amsterdam vluchtte. Antonia van Eck overleed daar op 12 november 1672.
In 1674 werd Van der Meer door prins Willem III aangesteld als raadslid in het Utrechtse stadsbestuur, een functie die hij tot 1682 bekleedde. In dat jaar werd hij aangesteld als ontvanger voor de Admiraliteit van Amsterdam en gestationeerd in Vreeswijk, waar hij tot zijn dood woonde. In 1683 hertrouwde hij met Hendrina Houniet, met wie hij, net als met zijn eerste vrouw, meerdere kinderen kreeg.
Van der Meer gaf les aan Andries de With (1671) en Maarten Hullaer.
Galerij
Categorie:Nederlands kunstschilder Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 17e eeuw