Frans I Phoebus van Foix (Béarn, november of december 1466 – Pau, 7 januari 1483) was van 1472 tot aan zijn dood graaf van Foix en van 1479 tot aan zijn dood koning van Navarra. Hij behoorde tot het Huis Foix.
Levensloop Frans Phoebus was de enige zoon van Gaston van Foix, prins van Viana, uit diens huwelijk met Magdalena van Valois, dochter van koning Karel VII van Frankrijk. Zijn vader overleed reeds in 1470.
In 1472 erfde hij de titels van zijn grootvader langs vaderskant, graaf Gaston IV van Foix. Op die manier werd hij graaf van Foix, co-prins van Andorra, burggraaf van Béarn, graaf van Bigorre en pair van Frankrijk. Zeven jaar later, in 1479, werd de toen twaalfjarige Frans Phoebus eveneens koning van Navarra, nadat zijn grootmoeder langs vaderkant Eleonora I was overleden. Aangezien hij nog minderjarig was, stond hij voor al zijn functies onder het regentschap van zijn moeder. Hierdoor kreeg Frankrijk veel invloed in Navarra.
Als koning van Navarra werd Frans ondersteund door de zogenaamde Agramont-partij binnen de Navarrese adel, terwijl de Beaumont-partij zich verzette tegen zijn regering en zijn steun toezegde aan koning Ferdinand II van Aragon. Die oefende meer en meer politieke en militaire druk uit op Navarra en lijfde in 1512 het zuidelijke deel van het koninkrijk in.
De zestienjarige Frans Phoebus stierf onverwacht in januari 1483, terwijl hij op zijn fluit aan het spelen was. Het is niet uitgesloten dat hij werd vergiftigd. In elk geval bleef hij ongehuwd en kinderloos en werden zijn titels geërfd door zijn zus Catharina. Hij werd bijgezet in de kathedraal van Lescar.
Kwartierstaat
Categorie:Huis Foix Categorie:Koning van Navarra Categorie:Graaf van Foix Categorie:Vorst van Andorra Categorie:Burggraaf van Béarn Categorie:Graaf van Bigorre Categorie:Persoon in de 15e eeuw