Noah Lyles (Gainesville Florida, 18 juli 1997) is een Amerikaans atleet, die is gespecialiseerd in de sprintnummers. In 2019 werd hij op zowel de individuele 200 m als op de 4 × 100 m estafette wereldkampioen. Hij nam tweemaal deel aan de Olympische Spelen en veroverde bij die gelegenheden eenmaal een gouden en tweemaal een bronzen medaille. In 2022 veroverde hij net zoals in 2019 de wereldtitel op de 200 m en werd zo de derde snelste man ooit op dit onderdeel. Een jaar later deed hij het nog beter door op de WK in Boedapest voor het eerst de koninklijke dubbel te pakken door zowel goud op de 100 m als op de 200 m te veroveren. Bovendien behaalde hij een derde gouden plak op de 4 × 100 m estafette. Bij de Olympische Spelen van Parijs won Lyles de 100m in een tijd van 9.79, vijf duizendste van een seconde sneller dan zilveren medaille winnaar.
Loopbaan Junior Lyles deed aanvankelijk aan turnen, voordat hij op twaalfjarige leeftijd overstapte naar de atletieksport. Dat was niet zo verbazingwekkend, aangezien zijn ouders in hun studententijd eveneens aan atletiek hadden gedaan. Hij concentreerde zich in die begintijd weliswaar op de sprintafstanden, maar bleek daarnaast ook goed te kunnen hoogspringen.
In 2014, op zeventienjarige leeftijd, vertegenwoordigde hij de Verenigde Staten op de Olympische Jeugdzomerspelen in Nanking, waar hij een gouden medaille won op de 200 m. Het jaar daarop sprong hij al in januari als highschool-junior over de hoogte van 2,03 m, wat hem aan het eind van het jaar de door Track & Field News uitgeroepen onderscheiding 'high school jeugdatleet van het jaar' opleverde. Voor het overige stond dat jaar geheel in het teken van de sprint. Want op de Pan-Amerikaanse U20-kampioenschappen, aan het eind van het zomerseizoen in het Canadese Edmonton, veroverde de jonge Amerikaan goud op de 200 m, zijn eerste titel van enige importantie, en zilver op de 100 m.
Nadat hij in 2016 op de Amerikaanse U20-kampioenschappen eerst de nationale titel op de 100 m had veroverd, won Lyles vervolgens tweemaal goud op de 100 m en de 4 x 100 m estafette tijdens de wereldkampioenschappen voor U20-junioren in Bydgoszcz, Polen.
Tweemaal goud op WK 2019 In 2019 werd Lyles tweemaal kampioen op de WK in Doha. Individueel was hij de snelste op de 200 m met een tijd van 19,83 s, voor Andre De Grasse en Álex Quiñónez. Samen met Christian Coleman, Justin Gatlin en Mike Rodgers won hij daarna ook de finale van de 4 × 100 m estafette.
Lyles heeft persoonlijke records staan van 9,86 op de 100 m en 19,50 op de 200 m. Bovendien is hij houder van het wereldindoorrecord op de 300 m met een tijd van 31,87, dat hij vestigde op de Amerikaanse indoorkampioenschappen in 2017.
Brons op OS 2020 In 2021 maakte Lyles zijn olympisch debuut tijdens de 200 m op de uitgestelde Olympische Spelen van 2020 in Tokio. In de finale was hij in een tijd van 19,74 net iets trager dan de Canadees Andre De Grasse en zijn landgenoot Kenneth Bednarek en mocht hij de bronzen medaille mee naar huis nemen.
Goud en zilver op WK 2022 In 2022 won Noah Lyles al zijn wedstrijden, waaronder op de WK in Eugene de 200 m. Met een Amerikaans record van 19,31 verbeterde hij het 26 jaar oude record van Michael Johnson en stond hij daarmee derde op de aller tijden lijst. Het podium bestond uit de Amerikanen Kenneth Bednarek en de 18-jarige Erriyon Knighton. Verder verloor Lyles als tweede loper op de 4 × 100 m in Eugene van het Canadese team en restte er voor het Amerikaanse team een zilveren medaille. In dit seizoen liep Lyles al zijn twaalf 200 m-wedstrijden onder de 20 seconden, iets wat nog nooit door iemand was gepresteerd, zelfs door Usain Bolt niet.
thumb|Noah Lyles verslaat Ferdinand Omanyala in de series 100 m op de WK van 2023.
Driemaal goud op WK 2023 In 2023 begon Lyles het indoorseizoen met een 60 metertijd van 6,51, waarmee hij van Trayvon Bromell won, een 100 meterloper die bekend staat om zijn snelle start. Op de sociale media kondigde Lyles vervolgens aan, dat hij de WK in Boedapest wilde verlaten met drie gouden medailles en een tijd van 9,65 op de 100 en 19,10 op de 200 m (een wereldrecord!). De 100 m is een afstand waarop hij nog nooit een nationale of internationale titel had gewonnen, dus was het gedurfd om de tweede snelste tijd aller tijden te voorspellen. In Boedapest won hij de 100 m in een tijd van 9,83, de 200 m in 19,52 en de 4 × 100 m in 37,38. Driemaal goud weliswaar, maar niet in de voorspelde tijden. Als Christian Coleman bij de start van de 100 m finale niet was gestruikeld, zou het voor Lyles zelfs een lastige opgave zijn geweest om die 100 m te winnen.
thumb|De eerste drie van de 60 m tijdens de WK indoor 2024 op een rij: vrnl. Christian Coleman, Noah Lyles en Ackeem Blake.
Zilver op WK indoor 2024 Begin 2024 versloeg Lyles tijdens de Amerikaanse indoorkampioenschappen in het hooggelegen Albuquerque wereldrecordhouder op de 60 m Christian Coleman. Hun tijden: 6,43 om 6,44. Dit gaf Lyles zoveel vertrouwen, dat hij met hoge verwachtingen naar de WK indoor in Glasgow afreisde, vast van plan om een volgende titel aan zijn reeds indrukwekkende palmares toe te voegen. Coleman was echter niet voor niets al sinds 2018 met 6,34 wereldrecordhouder op de 60 m. Die liet zich in Glasgow niet zomaar de kaas van het brood eten. Lyles liep in de finale al direct bij de start een kleine achterstand op Coleman op, die hij in het vervolg van de race niet meer goed kon maken. Coleman, die de wereldindoortitel op de 60 m in 2018 al eerder had veroverd, zegevierde opnieuw. Met zijn 6,41 bleef hij Lyles 0,03 seconden voor, die op zijn beurt de Jamaicaan Ackeem Blake weer 0,02 seconden te snel afwas.
Goud en brons op Olympische Spelen 2024 Lyles verbeterde op 20 juli 2024 zijn persoonlijk record op de 100 meter naar 9,81 seconden door te winnen bij de London Diamond League.
Tijdens de Olympische spelen 2024 won Lyles vervolgens de gouden medaille op de 100 meter met een nieuw persoonlijk record van 9,784 seconden. Hij versloeg de Jamaicaanse sprinter Kishane Thompson met een marge van 0,005 seconde (9,789). Het was de eerste Amerikaanse overwinning op de olympische 100 meter sinds 2004. De winnaar was tijdens de finish zo onduidelijk dat commentator Leigh Diffey van NBC Sports aanvankelijk ten onrechte Thompson als winnaar uitriep.
Lyles kwam daarna uit op de 200 meter, waar hij met een tijd van 19,70 seconden de bronzen medaille behaalde, achter Letsile Tebogo en Kenny Bednarek. Na de race zakte hij op de baan in elkaar en werd hij per rolstoel afgevoerd. Later werd bevestigd dat Lyles twee dagen eerder positief had getest op COVID-19, wat volgens hem zijn prestatie had beïnvloed. Hij gaf vervolgens aan niet deel te nemen aan de 4 × 100 meter en 4 × 400 meter estafettes. Zonder het bijzijn van Lyles gingen het 4 x 100 meter team zonder medaille naar huis door een misser bij de wissel tussen Christian Coleman en Kenny Bednarek.
Twee maal goud en brons bij WK 2025 In 2025 had Lyles last van blessures en kon pas relatief laat beginnen met zijn seizoen. Hij won de 200 meter bij de Monaco Diamond League in een tijd van 19,88 seconden, waarbij hij de olympisch kampioen Letsile Tebogo versloeg.
Tijdens de Wereldkampioenschappen atletiek 2025 in Tokio won Lyles de bronzen medaille op de 100 meter in een tijd van 9,89 seconden. Op de 200 meter revancheerde hij zich door met 19,52 seconden zijn vierde opeenvolgende wereldtitel op dit onderdeel te veroveren. Daarnaast liep hij als slotloper, samen met sprinters Christian Coleman, Kenny Bednarek en Courtney Lindsey, op de 4 × 100 meter estafette naar een gouden medaille, waarmee de Verenigde Staten wonnen in een tijd van 37,29 seconden.
Titels Olympisch kampioen 100 m - 2024 Wereldkampioen 100 m - 2023 Wereldkampioen 200 m - 2019, 2022, 2023, 2025 Wereldkampioen 4 x 100 m - 2019, 2023, 2025 Amerikaans kampioen 100 m - 2018, 2024 Amerikaans kampioen 200 m - 2019, 2021, 2022, 2024, 2025 Amerikaans indoorkampioen 60 m - 2024 Amerikaans indoorkampioen 300 m - 2017 Wereldkampioen U20 100 m - 2016 Wereldkampioen U20 4 x 100 m - 2016 Pan-Amerikaans kampioen U20 200 m - 2015 Olympisch jeugdkampioen 200 m - 2014
Persoonlijke records Outdoor OnderdeelPrestatieDatumPlaats100 m9,79 s (0,0 m/s)4 augustus 2024Parijs200 m19,31 s (+0,4 m/s)(NR)21 juli 2022Eugene400 m45,87 s19 april 2025Gainesvillehoogspringen2,02 m28 juni 2012Charlotte
Indoor OnderdeelPrestatieDatumPlaats55 m6,24 s27 februari 2016Hampton60 m6,43 s17 februari 2024Albuquerque200 m20,56 s14 februari 2026Fayetteville300 m31,87 s (ex-WB)4 maart 2017Albuquerquehoogspringen2,03 m31 januari 2015Blacksburg
Palmares 60 m 2024: Amerikaanse indoorkamp. - 6,43 s 2024: WK indoor - 6,44 s
100 m 2015: Pan-Amerikaanse kamp. U20 te Edmonton - 10,18 s 2016: WK U20 te Bydgoszcz - 10,17 s 2018: Amerikaanse kamp. - 9,88 s 2023: WK - 9,83 s 2024: Amerikaanse kamp. - 9,83 s 2024: OS - 9,79 s 2025: WK - 9,89 s
200 m 2014: Olympische Jeugdzomerspelen - 20,80 s 2015: Pan-Amerikaanse kamp. U20 - 20,27 s 2019: Amerikaanse kamp. - 19,78 s 2019: WK - 19,83 s 2021: Amerikaanse kamp. - 19,74 s 2021: OS - 19,74 s 2022: Amerikaanse kamp. - 19,67 s 2022: WK - 19,31 s 2023: WK - 19,52 s 2024: Amerikaanse kamp. - 19,53 s 2024: OS - 19,70 s 2025: WK - 19,52 s
300 m 2017: Amerikaanse indoorkamp. - 31,87 s
4 x 100 m 2016: WK U20 - 38,93 s 2019: WK - 37,10 s 2019: IAAF World Relays - 38,07 s 2022: WK - 37,55 s 2023: WK - 37,38 s 2024: World Athletics Relays - 37,40 s 2025: WK - 37,29 s
4 x 200 m 2017: IAAF World Relays - 1.19,88 s
4 × 400 m 2024: WK indoor - 3.02,60
Golden en Diamond League-podiumplekken 100 m 2018: Meeting International Mohammed VI d'Athlétisme de Rabat - 9,99 s 2018: Müller Grand Prix Birmingham - 9,98 s 2019: Shanghai Golden Grand Prix - 9,86 s 2019: Herculis - 9,92 s 2019: Weltklasse Zürich - 9,98 s 2019: 20px Diamond League 2022: 4e Prefontaine Classic - 10,05 s 2023: Meeting de Paris - 9,97 s 2023: Prefontaine Classic/Finale Diamond League - 9,85 s 2024: London Athletics Meet - 9,81 s 2025: Athletissima - 10,02 s 200 m 2017: Shanghai Golden Grand Prix - 19,90 s 2017: Memorial Van Damme - 20,00 s 2017: 20px Diamond League 2018: Qatar Athletic Super Grand Prix - 19,83 s 2018: Prefontaine Classic - 19,69 s 2018: Athletissima - 19,69 s 2018: Herculis - 19,65 s 2018: Weltklasse Zürich - 19,67 s 2018: 20px Diamond League 2019: Golden Gala - 19,72 s 2019: Athletissima - 19,50 s 2019: Meeting de Paris - 19,65 s 2019: Memorial Van Damme - 19,74 s 2019: 20px Diamond League 2020: Herculis - 19,76 s 2021: Prefontaine Classic - 19,52 s 2022: Qatar Athletic Super Grand Prix - 19,72 s 2022: Herculis - 19,46 s 2022: Athletissima - 19,56 s 2022: Weltklasse Zürich - 19,52 s 2022: 20px Diamond League 2023: London Grand Prix - 19,47 s 2023: Weltklasse Zürich - 19,80 s 2025: Herculis - 19,88 s (-0,8 m/s)
Onderscheidingen Wereldatleet van het jaar (baanonderdelen) - 2023
Categorie:Amerikaans atleet Categorie:Amerikaans sprinter (atletiek) Categorie:Amerikaans olympisch kampioen