Het Noodkabinet (Indonesisch: Kabinet Darurat) was een kabinet tijdens de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog. Aan het begin van de tweede politionele actie waren president Soekarno, vicepresident (tevens minister-president) Mohammed Hatta en een groot deel van de ministers van het kabinet-Hatta I in Jogjakarta opgepakt. Daarop werd door Sjafruddin Prawiranegara een noodkabinet ingesteld in Bukittinggi, dat zou zitten van 19 december 1948 tot 13 juli 1949. Sjafruddin was in deze periode de facto president en minister-president van Indonesië, maar hij had deze ambten nooit officieel.
Op 6 juli 1949 keerden Soekarno en Hatta en andere ministers terug in Jogjakarta. Tijdens een bijeenkomst op 13 juli rapporteerde Sjafruddin aan Soekarno over de activiteiten van het noodkabinet. Het mandaat werd teruggegeven aan Soekarno en kabinet-Hatta I nam de taken weer over. Kort daarna, op 4 augustus, werd kabinet-Hatta II geïnstalleerd.
Samenstelling Nr.MinisterspostMinister1Hoofd van het Noodkabinetde facto Presidentde facto Minister-President75pxSjafruddin Prawiranegara2Minister van Justitie(rechterlijke macht)75pxSoesanto Tirtoprodjo3Minister van Buitenlandse Zaken75pxAlexander Andries Maramis4Minister van Financiën75pxLukman Hakim5Minister van Binnenlandse ZakenMinister van Gezondheid75pxSoekiman Wirjosandjojo6Minister van Welvaart(handel en landbouw)75pxI.J. Kasimo7Minister van GodsdienstMasjkur8Minister van Onderwijs en Cultuur75pxTeuku Muhammad Hasan9Minister van TransportIndratjahja10Minister van Openbare WerkenMananti Sitompoel11Minister van Arbeid en Sociale ZakenMinister van VeiligheidSutan Mohammad Rasjid
Noodkabinet