Vitali Borisovitsj Volosjinov (Russisch: ) (Berlijn, 20 maart 1947 – Moskou, 28 september 2019) was een Russisch natuurkundige en een vooraanstaand expert op het gebied van de akoesto-optica. Hij was een doctor in natuur- en wiskunde en werkzaam als hoofddocent aan de Faculteit Natuurkunde aan de Staatsuniversiteit van Moskou (Lomonosov-universiteit).

Volosjinov was lid van het "Corps van Experts in de Natuurwetenschappen", met 1683 citaties voor papers die gepubliceerd zijn na 1976. Zijn H-index bedraagt 19. Lijst van Russische wetenschappers met een citatie-index > 1000> 1000

Biografie Vitali Borisovitsj Volosjinov werd geboren op 20 maart 1947 in Berlijn, als de zoon van Boris E. Volosjinov en Natalja K. Volosjinova. In 1965 behaalde hij zijn diploma aan de "Engelse speciale school nr. 1" in Moskou en aan de "Muziekschool nr.1", vernoemd naar Sergej Prokofiev".

In 1971 studeerde Volosjinov "cum laude" af aan de Faculteit Natuurkunde van de Lomonosov-universiteit. Voor zijn afstudeerproject ontving hij de Rem Chochlov-prijs voor het beste onderzoek. Tussen 1971 en 1973 werkte hij als ingenieur en senior onderzoeksingenieur bij het Wetenschappelijk onderzoeksinstituut voor Ruimtetechniekinstrumenten. In 1977 verdedigde hij zijn doctoraat getiteld "Besturing van lichtstralen met behulp van Bragg-diffractie in een optisch anisotroop medium" (specialisatiecode 01.04.03, radio-fysica en kwantumelektronica).

Sinds 1976 was Volosjinov als onderzoeker verbonden aan de Faculteit Natuurkunde van de Lomonosov-universiteit. Vanaf 1992 was hij werkzaam als hoofddocent.

Hij overleed op 28 september 2019. De uitvaartplechtigheid vond plaats in de kerk van de Verheffing van het Heilig Kruis in Mitino, waarna hij begraven werd op het Mitinski-kerkhof in Moskou.

Onderzoeksgebieden Volosjinov was houder van zeven Russische patenten op het gebied van optische techniek. Hij was wetenschappelijk begeleider van verschillende nationale en internationale onderzoeksprojecten en beurzen, waaronder projecten gefinancierd door CRDF Global en het Russisch Fonds voor Fundamenteel Onderzoek (RFBR).

Belangrijkste onderzoeksresultaten Voorspelling, waarneming en analyse van verschillende Bragg-akoesto-optische interacties met het gelijktijdig bestaan van twee, drie of zeven diffractie-orden, naast het nulde diffractiemaximum (1973–1989). Onderzoek naar systematische trends in lichtbreking met behulp van echografie, in het geval van dubbelfrequente akoestische stuursignalen (1988). Experimentele waarneming van Raman-Nath - en tussenliggende Bragg - en Raman-Nath regimes van anisotropische lichtdiffractie door akoestische golven in media met geïntroduceerde optische anisotropie (1980). Ontwerp en ontwikkeling van de eerste Russische afstembare akoesto-optische filter met een niet-collineaire geometrie, waarbij de interactie tussen licht en hypersoon geluid plaatsvond in een enkel lithiumniobaat kristal (1974). Realisatie van elektrische en mechanische besturing van het filter over een breed afstembereik van optische frequenties (1975). Ontwerp en ontwikkeling van akoesto-optische modulatorcellen en filters die functioneerden met willekeurig gepolariseerd monochromatisch licht en niet-monochromatische optische straling (1986). Experimentele bevestiging van de mogelijkheid om niet-gecollimeerde optische straling en bundelvorming te filteren bij optische beelden in het zichtbare, nabije en middeninfraroodgebied van het spectrum (1983–1989). Ontwikkeling van een afstembaar akoesto-optisch filter met een extreem brede optische opening tot (1989). Bevestiging van de mogelijkheid om optische straling te analyseren in het zichtbare en infrarode gebied te analyseren met behulp van spectrale polarisatie in een enkele akoesto-optische cel (1991). Ontwikkeling van ruimtelijke filters voor de verwerking van optische beelden van coherent licht (1986–1988). Uitvinding van een akoesto-optisch afstembaar filter dat een effectieve selectie van ruimtelijke frequenties langs twee orthogonale richtingen mogelijk maakte (1988). Voorspelling en waarneming van het quasi-collineaire regime van akoesto-optische diffractie van licht door akoestische golven in optisch en akoestisch anisotrope media (1990). Waarneming van dit regime in het efficiënte akoesto-optische materiaal telluurdioxide (1991). Realisatie van elektronische controle over de spectrale transmissiebandbreedte van een paratelluriet-akoesto-optisch filter (1993). Waarneming van elektro-optische afstemming van Brag-fase-frequentieafstemming in een filter (1996.) Voorspelling en waarneming van onbekende Raman-Nath-lichtdiffractieregimes door ultrageluid in media met sterke akoestische anisotropie (1997). Experimentele waarnemingen van ongebruikelijke propagatie en reflectie van akoestische golven in anisotropische kristallen (1998).

Onderwijsactiviteiten Volosjinov begeleidde tijdens zijn carrière vijftien PhD kandidaten. Hij gaf les aan bachelor- en masterstudenten aan de Lomonosov-universiteit en verzorgde de volgende vakken:

"Fysische basisprincipes van elektro-optica en akoesto-optica", "Actuele problemen van de akoesto-optica", "Akoesto-optische interactie in anisotropische media", "Optische communicatie", Workshop over de fysica van oscillaties.

Daarnaast gaf hij gastcolleges in Rusland, Bulgarije, Vietnam, Polen, België, Frankrijk, China, Colombia, Duitsland en de Verenigde Staten.

Selectie van publicaties

Vitali Voloshinov in de Scopus-database Vitali Voloshinov in de Google Scholar-database

Onderscheidingen Aleksandr Stepanovitsj Popov-prijs (1973) Medaille "Ter herdenking van de 850ste verjaardag van Moskou" (1995) Ereprofessor van de International Foundation for Science (1997) Ereleraar van de Lomonosov-universiteit (2007)

Externe links https://www.facebook.com/boel.ncu/posts/387198735557804?__tn__=-R We have lost a dear friend and valued colleague Prof. Vitaly Borisovich Voloshinov. "Bio-Optics & Optical Engineering" Lab (BOEL) aan de Nicolaus Copernicus University in Toruń| (Polen).

Categorie:Russisch natuurkundige