Menno Coehoorn van Scheltinga (Heerenveen, 30 augustus 1778 - aldaar, 22 mei 1820) was een Nederlands bestuurder.

Biografie Van Scheltinga was een zoon van Martinus van Scheltinga (1736-1799), grietman van Schoterland, en Wisckje van Bouricius (1742-1795). Hij werd op 13 september 1778 gedoopt in Heerenveen.Tresoar (2020). Doopboek Herv. gem. Heerenveen, archiefnummer 28, Collectie doop-, trouw-, lidmaten- begraafboeken - Tresoar, inventarisnummer 0595, aktenummer 902. [online] Beschikbaar via: Allefriezen.nl. [Geraadpleegd op 7 december 2020]. Gearchiveerd op 8 september 2024. Menno is een telg van de familie Van Scheltinga.

Menno was in 1809 baljuw van Aengwirden en Schoterland. Tussen 1811 en 1818 was hij vrederechter te Heerenveen.Wegener Sleeswijk, R.W. & Oldersma, L. (1999). Rechterlijk Friesland 1811-1999. Hilversum: Uitgeverij Verloren. Vervolgens was hij in 1813 president van de Kantonale vergaderingen in het arrondissement Heerenveen.Baerdt van Sminia, H. (1851). Naamlijst van de Grietmannen, die van 1816 tot 1851 hoofden van de gemeenten ten platten lande in Friesland zijn geweest, een vervolg op de Nieuwe naamlijst van Grietmannen, van de vroegste tijden tot 1795. Leeuwarden: Eekhoff. Van Scheltinga was in 1814 lid van de Vergadering van Notabelen waarbij vergaderd werd over de Grondwet. Hij was tevens lid van de Provinciale Staten van Friesland.Kooijmans, M. (2007). jonkheer Menno Coehoorn van Scheltinga. [online] Beschikbaar via: Resources.huygens.knaw.nl. [Geraadpleegd op 7 december 2020]. Gearchiveerd op 8 september 2024. In 1816 volgde hij zijn vader op als grietman van Schoterland. Na zijn overlijden volgde zijn zwager Pompejus Onno van Vierssen hem op in dit ambt.

Bij Koninklijk besluit van 21 juli 1818, nr. 16 werd Van Scheltinga in de Nederlandse adel verheven. Deze tak Coehoorn van Scheltinga stierf in 1848 in mannelijke lijn uit.Biezen, N.J.M. (2012). Drie zegelstempels uit één verzameling (van Aylva, Van Aylva van Pallandt en Van Lynden). Een speurtocht naar de oorspronkelijke eigenaars. In: R. Alma, C. Gietman & A. Mensema (Red.) (2012). Adel en heraldiek in de Nederlanden: Identiteit en representatie. Hilversum: Uitgeverij Verloren. pp.267-282.

Huwelijk en kinderen Van Scheltinga trouwde op 20 september 1801 te Langweer met Catharina Johanna van Eysinga (1778-1850). Catharina Johanna was een dochter van Frans Julius Johan van Eysinga (1752-1828), onder meer grietman van Doniawerstal, en Clara Tjallinga Aebinga van Humalda (1756-1830). Zij kregen samen de volgende kinderen:

Wiskje Coehoorn van Scheltinga (1802-1879), trouwde met Hobbe Baerdt van Sminia, Statenlid, grietman van Tietjerksteradeel en aansluitend burgemeester van Tietjerksteradeel. Met haar overlijden stierf de tak Coehoorn van Scheltinga uit. Martinus Coehoorn van Scheltinga (1804-1848), lid van de Ridderschap en advocaat. Met zijn overlijden stierf de tak Coehoorn van Scheltinga in mannelijke lijn uit. Clara van Coehoorn van Scheltinga (1806-1875), trouwde met Arent Johannes van Sminia (1806-1857), Statenlid en broer van Hobbe Baerdt van Sminia. Cecilia Catharina Coehoorn van Scheltinga (1808-1835), ongehuwd overleden.

Zie ook Lijst van grietmannen van Schoterland

Menno Categorie:Lid van de Provinciale Staten van Friesland Categorie:Grietman van Schoterland Categorie:Lid van de Vergadering van Notabelen Categorie:Nederlands rechter Categorie:Nederlandse adel in de 19e eeuw