thumb|Emma Destinnová - Měsíčku na nebi hlubokém (Lied aan de Maan) uit Rusalka van Antonín Dvořák. Opname: 1901 thumb|Emma Destinnová - Vissi d'arte (Levende Kunst) uit Tosca van Giacomo Puccini. Opname: 1914
Ema Destinnová () pseudoniem van: Emilie Paulina Jindřiška Kittlová (Praag, 26 januari 1878 — České Budějovice, 28 januari 1930) Archivní katalog - Geboorteboek (Kniha Narození) van de Stefanuskerk (Chrám svatého Štěpána) in de Nieuwe Stad (Nové Město) te Praag katalog.ahmp.cz; geraadpleegd: 18-01-2021 Moravská zemská knihovna - Národní listy: Večerní vydání - ročník 1930; číslo 28 - door: Jindřichův Hradec 29-01-1930 digitalniknihovna.cz; geraadpleegd: 25-01-2021. Gearchiveerd op 19 mei 2023. was een Tsjechisch operazangeres, dichteres, auteur, en toneelschrijfster. Destinnová was een sopraan en werd geprezen vanwege haar krachtige zangstem. Destinnová wordt alom beschouwd als de diva van de Tsjechische opera in de 20e eeuw. Tevens wordt zij bezien als het symbool van het Tsjechische patriottisme en separatisme; toen Tsjechië nog onderdeel was van het Oostenrijks-Hongaarse Rijk. Zij veranderde haar achternaam van Kittlová naar Destinnová, naar de naam van haar zangdocente, als een eerbetoon. In het Westen is zij voornamelijk bekend geworden onder de verengelste naam Emmy Destinn; de naam die zij gebruikte in de Engelssprekende landen. Het was in de Verenigde Staten, net voor de Eerste Wereldoorlog, alwaar zij vooral haar roem vergaarde. Čas jen pro mě - 11 věcí, které jste možná nevěděli o Emě Destinnové casjenprome.cz door: Jana Vavřinová 29-08-2019; geraadpleegd: 19-01-2021. Gearchiveerd op 5 juli 2022. The Kapralova Society - Emmy Destinn (1878 - 1930) kapralova.org; geraadpleegd: 18-01-2021. Gearchiveerd op 26 december 2022. Sinds 1 oktober 1996 staat Destinnová's portret op het Tsjechische 2.000 kronen bankbiljet en zij werd in 2005 verkozen als 26e in de televisieshow Největší Čech (De Grootste Tsjech). Česká Televize - Největší Čech - Výsledky ankety ceskatelevize.cz; geraadpleegd: 20-01-2021. Gearchiveerd op 27 mei 2021. Česká Národní Banka (ČNB) - 2000 Kč cnb.cz; geraadpleegd: 22-01-2021. Gearchiveerd op 29 januari 2023.
Biografie Jonge leven Destinnová werd geboren op 26 januari 1878, aan Kateřinská 7 in de wijk Nové Město in Praag, Mahler Foundation - Emmy Destinn (1878-1930) mahlerfoundation.org; geraadpleegd: 21-01-2021. Gearchiveerd op 1 april 2023. als de oudste dochter van vastgoedhandelaar Emanuel Jan Kittl (1844-1910) GENi - Emanuel Jan Kittl geni.com; geraadpleegd: 19-01-2021. Gearchiveerd op 28 januari 2021. en operazangeres Jindřiška Barbora Šrutová-Kittlová (1859-1898). GENi - Jindřiška Barbora Kittlová geni.com; geraadpleegd: 19-01-2021. Gearchiveerd op 28 januari 2021. Destinnová groeide op in een welgesteld artistiek gezin, ze werd geschoold in de schilderkunst, schrijven en het bespelen van de viool. Op haar achtste gaf zij haar eerste concert. In 1892, op dertienjarige leeftijd, begon Destinnová met haar zanglessen bij de Oostenrijkse zangdocente Marie Maria von Dreger Löwe-Destinn (1837-1921), wier achternaam zij later zou aannemen als een eerbetoon aan haar docente. Informační systém Masarykovy univerzity (MUNI IS) - Proefschrift door: Zuzana Kohoutová; Pěvecká škola okruhu - Pěvecká škola okruhu Marie Loewe-Destinn a její význam pro českou hudbu is.muni.cz door: Zuzana Kohoutová 29-05-2012; geraadpleegd: 19-01-2021. Gearchiveerd op 27 juni 2023. Reeds op haar 14e schreef zij gedichten en op haar 18e, in 1896, waren al drie toneelstukken van haar hand uitgevoerd in Praag. Radio Prague International - Ema Destinnová - the divine Ema english.radio.cz door: Pavla Horáková 29-11-2011; geraadpleegd: 21-01-2021. Gearchiveerd op 29 november 2021.
Carrière Staatsopera in Berlijn Destinnová werd in 1897 aanvankelijk afgewezen door drie operahuizen, te weten: het Nationaal Theater in Praag; de Semperoper in Dresden; en het Theater des Westens in Berlijn. Databáze českého amatérského divadla - Osobnosti: DESTINNOVÁ, Ema, operní pěvkyně amaterskedivadlo.cz; geraadpleegd: 22-01-2021 Maar op 19 juli 1898 debuteerde zij als Santuzza in de opera Cavalleria rusticana van Italiaans componist Pietro Mascagni, die werd opgevoerd in de Hofoper, de tegenwoordige Staatsopera te Berlijn. Encyclopedia.com - Destinn, Emmy (1878-1930) encylopedia.com geraadpleegd: 21-01-2021 Destinnová kreeg veel lof voor haar vertolking van Santuzza wat leidde tot een vijfjarig contract bij de Berlijnse Hofoper, hier zou ze uiteindelijk 10 jaar blijven en meer dan 40 rollen vertolken in meer dan 700 optredens in diverse opera's. Haar grootste rol in Berlijn was de titelrol van de opera Salomé in december 1906, welke werd gedirigeerd door de componist zelf Richard Strauss.
Covent Garden Royal Opera House in Londen Hoewel Destinnová Berlijn als thuisbasis had verzorgde zij ook gastoptredens voor andere operahuizen. Belangrijk zijn haar gastoptredens in 1901 op de Bayreuther Festspiele in Bayreuth. Hierdoor openden zich deuren naar diverse Europese operahuizen in heel Europa. Door haar succes in Bayreuth werd ze ook gevraagd om op te treden in het Covent Garden Royal Opera House in Londen waar zij haar Engelse debuut had in 1905. Tot en met 1914 zou Destinnová elke lente in Londen verblijven, ze verzorgde aldaar 225 optredens in totaal 18 opera's. Het hoogtepunt aldaar was de titelrol in de Londense première van de opera Madama Butterfly van componist Giacomo Puccini op 10 juli 1905. Ze zong hier met de tenor Enrico Caruso. Samen zouden zij nog verschijnen in de opera's Cavalleria rusticana, Aida, Don Giovanni, en Tosca. In 1908 kreeg zij de titel van erelid van het Nationaal Theater in Praag.
Metropolitan Opera in New York thumb|left|10 december 1910, Ema Destinnová als Minnie en Enrico Caruso als Dick Johnson in de première van de opera La Fanciulla del West van Giacomo Puccini. Na haar optredens in Londen werd Destinnová in 1908 uitgenodigd om te komen optreden in de Metropolitan Opera in New York. Hier zou ze in totaal 250 optredens verzorgen in 21 verschillende rollen. Haar succesvolste rol aldaar was in de wereldremière van de opera Minnie, waarin zij wederom zong samen met Enrico Caruso. De opera werd gedirigeerd door de Italiaanse dirigent Arturo Toscanini. Een jaar later, in 1909, zou ze de rol van Marenka mogen zingen, eveneens naast Enrico Caruso, in Bedřich Smetana's opera De Verkochte Bruid die ook werd opgevoerd in de Metropolitan Opera en deze werd gedirigeerd door Gustav Mahler. Destinnová triomfeerde in de Verenigde Staten en zo vergaarde zij een fortuin. Het begin van de Eerste Wereldoorlog maakte een einde aan haar zege.
Eerste Wereldoorlog, Stráž nad Nežárkou en optredens in Tsjechië In 1913 speelde Destinnová zichzelf in de film Die Löwenbraut van de Duitse regisseur Max Obal. Ze zong de aria Je suis Titania uit de opera Mignon in een leeuwenkooi. Ze kreeg een totaal van ℳ 30.000 en haar leven was verzekerd voor het tienvoudige van dat bedrag. IMDb - Die Löwenbraut (1914) imdb.com; geraadpleegd: 22-01-2021. Gearchiveerd op 27 juni 2023. Het Geheugen - Emmy Destinn (1878-1930) geheugen.delpher.nl; geraadpleegd: 22-01-2021 In 1914 jaar kocht haar vriend, de Frans-Algerijnse bariton Dihn Gilly, een kasteel voor haar in Stráž nad Nežárkou in de regio Zuid-Bohemen. Het kasteel diende als een zomerresidentie. Ze hield van het kasteel en ze heeft het als haar toevluchtsoord beschouwd tot aan het eind van haar leven. Historie a současnost - Vydejte se za hlasem Emy Destinnové zamekstraz.cz; geraadpleegd: 20-01-2021. Gearchiveerd op 5 december 2022. In 1916 werd haar paspoort geconfiskeerd door de keizerlijke autoriteiten vanwege haar banden met de patriottistische beweging Maffie, die voor een autonoom Tsjechië streed. Hierdoor kon ze niet meer reizen tot de val van Oostenrijks-Hongaarse Rijk in 1918 aan het einde van de Eerste Wereldoorlog. Tijdens deze reisbeperking schreef ze de literaire trilogie: In de schaduw van een blauwe roos (Tsjechisch: Ve stínu modré růže). Český rozhlas - Radio Prague International - Ve stínu modré růže cesky.radio.cz door: Evelina Himalová 22-12-2002; geraadpleegd: 22-01-2021. Gearchiveerd op 29 januari 2021. Tevens trad zij op in 1917 in het Nationaal Theater in Praag en werd door het publiek gevierd als een symbool van nationale en culturele vrijheid; in dezen: vrijheid van het Oostenrijk-Hongaarse Rijk. Haar tweejarige afwezigheid in New York had mogelijkheden geboden aan een jongere generatie van zangeressen wat betekende dat Destinnová niet meer werd geboekt. Tegen het einde van de oorlog mocht Destinnová optreden in het Nationale Theater in Praag waar ze 82 optredens verzorgde. Daarna heeft ze nog in heel Tsjechië opgetreden, waaronder Pilsen en Brno. Hier werd ze overal begroet met veel enthousiasme omdat zij de Tsjechische vaderlandsliefde een warm hart toedroeg en ook altijd Tsjechische opera's heeft gepromoot tijdens haar carrière.
Huwelijk en afscheidstour thumb|225px|right|Ema Destinnová en haar echtgenoot Josef Halsbach. In 1923 is ze getrouwd met Josef Halsbach, een officier in de Tsjecho-Slowaakse luchtmacht. In 1925 ging ze op tour door het toenmalige Joegoslavië en in datzelfde jaar ontving zij Tomáš Masaryk, de eerste president van Tsjecho-Slowakije, bij haar in Stráž nad Nežárkou. Een jaar later in 1926, op 48-jarige leeftijd begon zij met haar tweejarige afscheidstour en deze besloot zij op 28 oktober 1928, de 10e verjaardag van de stichting van de Tsjecho-Slowaakse Republiek, in Londen. Haar gezondheid was sterk verminderd, mede door obesitas, hierdoor trok zij zich terug uit het publieke leven. Ze kocht een brouwerij en een destilleerderij en begon met het verzamelen van antiek en oude boeken. Hierdoor verloor zij uiteindelijk haar verzamelde fortuin. Om een inkomen te genereren ging ze zang doceren. Archive.org Who's Who in Music - DESTINN, EMMY archive.org; geraadpleegd: 18-01-2021
Overlijden Op 28 januari 1930 zou Destinnová worden geopereerd aan haar oog in České Budějovice. Toen zij kon worden onderzocht door de radioloog werd zij plotselijk onwel. Destinnová leed aan hoge bloeddruk en hierdoor is een hersenbloeding ontstaan. De oogarts heeft haar nog naar het ziekenhuis gebracht maar ze kon niet meer worden geholpen. Destinnová is diezelfde avond gestorven om 22:10. Het lichaam is op 30 januari naar Praag gebracht. Emilie Paulina Jindřiška Halsbachová-Kittlová is 52 jaar oud geworden. Op 3 februari 1930 is ze bijgezet in het Slavínpantheon op het Vyšehradkerkhof, van de wijk Vyšehrad te Praag. Digital Archives - State Regional Archives Třeboň - Registratie van het overlijden en de begrafenis van Emilie Halsbachová-Destinnová (NB. In deze registratie staat 29-01-1930 als overlijdensdatum; deze datum is incorrect.) zie: Bron digi.ceskearchivy.cz; geraadpleegd: 18-01-2021. Gearchiveerd op 19 mei 2023.
Trivia thumb|225px|right|Herdenkingsmonument aan Destinnová in Třeboň. Op haar linkerbeen had zij een tatoeage. Aan het begin van de 20e eeuw rustte een sterk taboe op het hebben van tatoeages. In haar appartement in Praag had zij een menselijk skelet. Onder anderen componist Giacomo Puccini, dirigent Arturo Toscanini, en tenor Enrico Caruso hebben getracht Destinnová het hof te maken. Destinnová was een groot liefhebber van vissen. Ruim twaalf jaar heeft Destinnová een conflict gehad met haar buurman molenaar Hynek Gabler over het recht op een visvergunning in rivier Nežárka in Stráž nad Nežárkou die langs de achtertuin van het kasteel waarin zij woonde stroomt. De rechter heeft uiteindelijk Gabler het recht toegekend.