thumb|right
Wicbert van Gembloers (Latijn: Guibertus, ook Guibert of Wijbrecht (geboorteplaats onbekend, ca. 900 – Gorze, 23 mei 962) is een heilige in de Rooms-Katholieke Kerk. Hij was de stichter van de abdij van Gembloers.
Biografie Wicbert was afkomstig uit een voornaam geslacht. Zijn vader stierf jong en zijn moeder hertrouwde; hij was een halfbroer van Ansfried II, Ruotbert van TrierHein H. Jongbloed (2009). Listige Immo en Herswind – in PSHAL volume 145, p. 26-30. en misschien ook Berengarius van Namen. In 935/936 stichtte hij de abdij van Gembloers, met medewerking van monniken uit de abdij van Gorze onder wie een zekere Erluin. Hij schonk hiervoor zijn eigen landgoed. Erluin werd de eerste abt van Gembloers. Rond 945 stuurde Wicbert zijn zoon Ansfried III naar Ruotbert voor zijn opvoeding, en trad in tot zijn abdij. Hij liet een omwalling opwerpen en een muntatelier inrichten. Hiervoor moest hij zich verantwoorden bij keizer Otto I de Grote. Na een overtuigend betoog regulariseerde Otto de toestand met een aantal privileges (946): Gembloers kreeg muntrecht, het recht zijn producten op de markt te brengen en het recht om zonder wereldlijke inmenging de eigen abt te kiezen.
Op zeker ogenblik werd hij uitgenodigd om toe te treden tot de abdij van Gorze. Hij benoemde Erluin tot abt en vertrok naar Gorze. Daar overleed hij op 23 mei 962. Zijn lichaam werd begraven in de abdij van Gembloers.
Na zijn dood Abt Olbert van Gembloers (1012-1048), auteur van verschillende heiligenlevens en een kroniek van de abdij, schreef een Vita van de heilige Wicbert.Albert D'Haenens e.a., Abdijen en begijnhoven van België, 3, Artis Historia, 1978, p. 52 In 1099 werd zijn gebeente opgegraven en bijgezet in een reliekschrijn. In 1211 volgde zijn heiligverklaring. Zijn naamdag wordt gevierd op 23 mei.
Categorie:Abt van Gembloers Categorie:10e-eeuws abt Categorie:Heilige in het christendom Categorie:Belgisch heilige of zalige