miniatuur|De Saint-Bélecplaat
De Saint-Bélecplaat is een stenen artefact uit West-Bretagne in Frankrijk, waarvan wordt gedacht dat het een kaart is van een vorstendom uit de vroege Bronstijd. De plaat is de vroegst bekende kaart die in Europa is gevonden en waarschijnlijk de vroegste kaart van enig bekend gebied.
De plaat was onderdeel van een steenkist begraving. De steenkist waar de plaat een muur van vormde had de afmetingen: 3,86 m lang, 1,86 m hoog, 2,1 m breed. Het teruggevonden deel van de plaat was 2,2 m lang, 1,53 m breed en 16 cm dik, is 1 ton zwaar, van grijsblauwe schist, stamt waarschijnlijk van ca. 1875 v.Chr. en werd in 1900 ontdekt. De plaat was gebroken vóór de begraving en het bovenste deel ontbrak. De ongebroken plaat kan 3,9 m lang zijn geweest.
Het artefact werd ontdekt door Paul du Châtellier in een prehistorische begraafplaats in het Franse departement Finistère, waar het onderdeel was van een steenkist-structuur uit de vroege Bronstijd.
Du Châtellier hield de plaat in huis, het Chateau de Kernuz, tot het terechtkwam in de verzameling van het Nationaal Archeologisch Museum van Frankrijk. De plaat werd tot 2014 vergeten, waarna deze werd herontdekt in de kelder van het château. Een studie uit 2017-2021 door Franse en Britse universiteiten en instituten identificeerde de plaat als een kaart uit de vroege Bronstijd van een deel van de Odet-vallei.
Categorie:Bronstijdvondst in Europa Categorie:Franse prehistorie Categorie:Kaart